کتاب خانه آبی اثر منوچهر استیفا - کتابسرا | با تخفیف | 30بوک
به سایت 30 بوک خوش آمدید | ورود به سایت | ثبت نام
خانه آبی

خانه آبی

کتابسرا

قیمت: 250,000 ریال

اﻓﺰودن ﺑﻪ ﺳﺒﺪ ﺧﺮﯾﺪ

توضیحات:

انتشارات کتابسرا منتشر کرد:
نویسنده در این کتاب تلاش کرده است تا با روایت هایی، گوشه های روابط عاشقانه میان دیگو ریورا و فریدا کالو را تصویر کند.
کتاب در واقع تلاش می کند به درون رابطه میان فریدا و دیگو نفوذ کند و انگیزه های درونی آنها در ارتباط با یکدیگر بشکافد. در این میان تمایلات دیگو و فریدا به کمونیسم و حضور لئون تروتسکی، نظریه پرداز مشهور کمونیسم نیز ضلع دیگری از این رابطه را می سازد به طوریکه فریدا خود می گوید که تروتسکی یکی از معشوق هایش در زمانی بوده که دیگو نیز غیر از فریدا معشوقه هایی داشته است.
فریدا در تاریخ 6 ژوئیه 1907 از پدری آلمانی‌تبار و مادری دورگه (اسپانیایی و بومی مکزیک) در خانه‌ای که اکنون موزه ی فریدا است موسوم به «خانه ی آبی» در شهرک کوچکی به‌نام کویوآکان در حومه ی مکزیکوسیتی به دنیا آمد. پدرش یک نقاش و عکاس یهودی-آلمانی با اصلیت رومانیایی بود.
سه ساله بود که انقلاب مکزیک و جنگ‌های داخلی به وقوع پیوست. در شش سالگی به علت ابتلا به فلج اطفال چندین ماه در خانه بستری شد. این بیماری انحرافی ماندگار در پای راستش باقی گذاشت و همین موضوع باعث شد تا پای راست او همیشه لاغرتر از پای دیگرش باشد و سبب شد از آن پس تا پایان عمر در همه‌جا با دامن‌های بلند (با تزئینات پیشاکلمبوسی و موهایی آراسته به نوارها و پارچه‌ای رنگین) ظاهر شود.
فریدا تجربیات عاطفی پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. پس از حادثه? تصادف، نامزدش از ازدواج با او منصرف شد. فریدا پس از بهبودی، پرتره‌های خودش را نزد دیه‌گو ریورا، نقاش دیواری معروف و کمونیست مکزیکی برد که قبل‌تر در دوران کوتاه و ناتمام دانشجویی پزشکی در کلاس‌های طراحی با او آشنا شده بود. نقاشی‌های کالو مورد توجه دیه‌گو ریورا قرار گرفت و این دیدارِ دوباره آغازی شد برای زندگی مشترک آن دو که بعداً در سال 1929 با او ازدواج کردنددر زمان ازدواج دیه‌گو 42 ساله بود و فریدا 22 سال داشت. مادر فریدا که با ازدواج آن دو مخالف بود به آن‌ها مَثَلِ «فیل و فاخته» را نسبت داد. فریدا خود در اینباره می‌گوید:
عاقبت روزی رسید که تابلوهایم را به نقاش بزرگ مکزیک نشان دادم. دیه‌گو هنرم را تحسین کرد. در یک لحظه حس کردم زیبایی وجود مرا درک کرده و حالا من عاشق دیه‌گو بودم و دیه‌گو ریورا عاشق من. روزها که می‌گذشت، من دیه‌گو را هم در کنارم کشیدم و دیه‌گو نیز مرا در نقاشی‌هایش گنجاند. من سوسیالیست شدم و دیه‌گو عاشق. آقای ریورا، نقاش بزرگ مکزیک همسر من است. من خوشبختم. حالا فقط دلم می‌خواهد از دیه‌گو فرزندی داشته باشم.
در زمینه ی زندگی زناشویی اما ازدواج کالو و ریورا بی‌ثبات بود و در طول سال‌های پس از ازدواج، این زوج هنرمند هر یک شریک‌های جنسی جداگانه‌ای برای خود داشتند. فریدا در خاطراتش به چند تن از آن‌ها همچون لئو تروتسکی، سیاستمدار کمونیست گریخته از شوروی و پولت گُدار، همسر چارلی چاپلین، اشاره می‌کند.
در سال‌های جنگ جهانی دوم که اروپا در آتش جنگ می‌سوخت، پایتخت فرهنگی و هنری از پاریس به‌نوعی به مکزیکوسیتی منتقل شده بود و هنرمندان، روشنفکران و ناراضیان تبعیدی زیادی از جمله لئو تروتسکی، لوییس بونوئل به مکزیک کوچ کرده بودند. در این دوره خانه ی فریدا و دیه‌گو پاتوق بسیاری از این افراد بود که عموماً گرایش‌های چپ داشتند. گرچه فریدا با اینان معاشرت داشت (و پیش از این نیز به سال 1928 در اروپا به عضویت حزب کمونیست درآمده بود) اما هرگز این تمایلات در آثارش نمود پیدا نکرد؛ گرچه حتی پس از ترور تروتسکی، همچنان طرفدار استالین باقی‌ماند و بعدها به مائو نیز توجه نشان داد.
فریدا خود می گوید:
از آغوش تروتسکی بوی جنگ می‌آمد. او در وجود من چه می‌جست؟ وقتی به آغوش تروتسکی رفتم زیبایی‌ام دوباره به من برگشته بود و حالا تروتسکی ترور شده‌است
اما حادثه ی روحی بزرگ هنگامی رخ داد که ده سال پس از زندگی مشترک، فریدا همسرش را هم‌بستر با خواهر کوچکترش «کریستینا» دید و از دیه‌گو جدا شد. اما این جدایی دیری نپایید و این دو دوباره در سال 1940 به یکدیگر پیوستند. او خود در مورد دوران جدایی‌شان چنین می‌گوید:
دیگر دیه‌گو هم با من نیست، رهایش کردم. حالا خودم هستم. نقاشی می‌کنم. این بار خودم را می‌کشم. دست در دست خودم، با خودم ازدواج کرده‌ام. راستی، آیا من برای خود کافی‌ام؟
با این وجود، فریدا همیشه درباره ی دیه‌گو می‌گفت: «دیه‌گو، مردِ چاقِ نقاشم که همیشه روی پیشانی‌ام چون آفتاب می‌درخشد...»
در 1953 پزشکان به دلیل وخامت بیماری قانقاریا مجبور شدند یکی از پاهای فریدا را قطع کنند. فریدا که یک سال آخر عمرش را بر صندلی چرخدار می‌گذراند برای تحمل دردهای جسمی و روحی به اعتیاد روی آورده بود.
در نهایت، فریدا کالو در 13 ژوئیه ی 1954 به دلیل انسداد جریان خون درگذشت. خاکستر او هم‌اکنون درون کوزه‌ای در خانه ی قدیمی اوست که حالا تبدیل به «موزه ی فریدا کالو» شده‌است. او چند روز پیش از درگذشتش در یادداشت‌های روزانه‌اش نوشته بود: «امیدوارم عزیمت لذت‌بخش باشد و امیدوارم هرگز بازنگردم.»
فروشگاه اینترنتی 30 بوک

موضوعات:

کتاب عمومی ادبیات رمان ایرانی


شابک 9789645506580
دسته بندی کتاب عمومی
موضوع اصلی ادبیات
موضوع فرعی رمان ایرانی
نویسنده منوچهر استیفا
مترجم
ناشر کتابسرا
سال انتشار 1397

نوبت چاپ 1
زبان کتاب فارسی
قطع کتاب رقعی
جلد کتاب شومیز
تعداد صفحه 189 صفحه
وزن 305 گرم

پیشنهاد به دیگران

بیشتر بدانید

تعداد مشاهده این کتاب: 107 بار


دفعاتی که پیشنهاد شده: 0 بار


دفعاتی که پیشنهاد نشده: 0 بار


تعداد کسانی که این کتاب را خوانده اند: 0 بار


تعداد کسانی که می خواهند این کتاب را بخوانند: 1 بار


نظرات کاربران
بریده کتاب

تماس با ما

تلفن تماس

66494109 (۰۲۱) ۹۸+

ایمیل

info@30book.com

دسته بندی موضوعی