ارنست همینگوی (۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ – ۲ ژوئیه ۱۹۶۱) یکی از بزرگترین نویسندگان آمریکایی بود که به سال ۱۹۵۴ به خاطر واپسین اثرش یعنی «پیرمرد و دریا» برندۀ جایزۀ نوبل ادبیات شد. او از پایه‌گذاران یکی از تاثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایع نگاری ادبی» بود.

همینگوی در ابتدا خبرنگار بود. طی جنگ جهانی اول داوطلب خدمت در ارتش شد، اما به دلیل ضعف بینایی به عنوان رانندۀ آمبولانس صلیب سرخ در نزدیکی جبهۀ ایتالیا مشغول به خدمت شد. در ۱۸ سالگی مجروح شد اما با وجود جراحت، به کمک به سربازان ایتالیایی ادامه داد و بعدها برای این خدمت، مدال شجاعت ایتالیا را دریافت کرد. زخمی که در جنگ برداشته بود، او را شش ماه در بیمارستان بستری کرد. مردم آمریکا از همینگوی در راه بازگشت به وطن همچون یک قهرمان استقبال کردند.

دهه ۱۹۲۰ آغاز شهرتش به عنوان یک نویسنده بود. در ۱۹۲۵ نخستین مجموعه داستان‌هایش، «در زمانۀ ما» را منتشر نمود و سال بعد اولین رمانش، «خورشید هم طلوع می‌کند» را به انتشار رساند. در ۱۹۲۹ رمان «وداع با اسلحه» را بر اساس تجربیاتش از جنگ به چاپ رساند. در سال‌های پایانی دهه ۱۹۳۰ به عنوان خبرنگار در جنگ داخلی اسپانیا حضور داشت و رمان «زنگ‌ها برای چه کسی به صدا درمی‌آیند» را بر اساس تجریباتش نوشت و در ۱۹۴۰ منتشر کرد. او در عملیات نورماندی در سال ۱۹۴۴ که به منظور آزاد سازی پاریس از نیروهای اشغالی نازی صورت گرفت نیز به عنوان خبرنگار حضور داشت.

در ۱۹۵۲ اثر مشهور «پیرمرد و دریا» را منتشر کرد که برایش جایزۀ نوبل به همراه داشت. همینگوی مدتی بعد به آفریقا سفر نمود و در آنجا دو سانحۀ پی در پی سقوط هواپیما را پشت سر گذاشت. این دو حادثه باعث شد تا همینگوی تا پایان عمر از درد و بیماری رنج ببرد. او سرانجام در سال ۱۹۶۱ با اسلحه شکاری خودکشی کرد.

سبک خاص همینگوی در نوشتن آثارش را بی‌همتا و تاثیرگذار کرده است. او هفت رمان، شش مجموعه داستان کوتاه و دو اثر غیر داستانی منتشر کرد.

پس از مرگ او، آثار بیشتری از وی منتشر شد. کتاب‌های همینگوی در زمرۀ آثار کلاسیک ادبیات آمریکا به حساب می‌آیند. مجموعه داستان کوتاه «مردان بدون زنان»، کتاب ادبی «مرگ در بعد از ظهر» و کتاب غیر داستانی «تپه‌های سبز آفریقا» که حاصل سفرهای او در دل قاره آفریقا است، از دیگر آثار او به شمار می‌آیند.

فروشگاه اینترنتی کتاب ۳۰بوک

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود