در دنیا مسائل زیادی وجود دارند که ما بی‌توجه از کنارشان عبور می‌کنیم و شاید حتی برای ما مهم نباشد کسانی که درگیر این مسائل هستند چگونه از پس آن برمی‌آیند!

برای مثال شاید برای ما پیش آمده باشد زمانی که برای رسیدن به مقصدمان عجله داریم، با یک فرد مسن، نابینا و یا حتی کودک مواجه شویم که برای رد شدن از خیابان دچار مشکل شده‌است. در این شرایط انتخاب شما چیست؟

با وجود عجله‌ای که دارید ترجیح می‌دهید به آن فرد کمک کنید یا با تصور اینکه حتما فرد دیگری به کمکش می‌آید از مسئله گذر می‌کنید و به مسیرتان ادامه می‌دهید؟

این‌که ما در ذهنمان کاری که از دستمان برمی‌آید را به فرد دیگری محول کنیم و از انجامش شانه خالی کنیم، نکته مهمی است که باعث می‌شود شاهد جای خالی خیلی از اتفاقات خوب و درست در دنیای اطرافمان باشیم!

به بهانه‌ی همین موضوع و همچنین روز جهانی عصای سفید، امروز می‌خوا‌هیم برایتان از یک اتفاق خوب بگوییم. یک نکته‌ی خوب و مثبت در اطرافمان که بد نیست راجع به آن چیزهایی بدانیم.

حدود سال ۱۳۷۵، مؤسسه‌ی فرهنگی مطبوعات ایران که در زمینه‌ی رسانه فعال بود، تصمیم گرفت یک کار جدید و منحصر به فرد برای قشر خاصی از جامعه انجام دهد. تا آن روز در کشور ما و یا حتی در خاورمیانه روزنامه‌ای وجود نداشت که مختص به نابینایان باشد تا آن‌ها هم بتوانند مانند دیگران از طریق مطالعه از اخبار روز اطلاع پیدا کنند.

این موسسه با یک ابتکار و حس وظیفه شناسی و البته به دلیل درخواست نابینایان از مدیر عامل وقت خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران و مؤسسه مطبوعاتی ایران، در ۲۸ آبان ۱۳۷۵ اولین نسخه‌ی روزنامه ایران سپید را منتشر کرد. روزنامه‌ی ایران سپید، روزنامه‌ای ویژه‌ی نابینایان، و اولین روزنامه به خط بریل در ایران.

هدف از انتشار این روزنامه ارتقاء آگاهی عمومی نابینایان،تولید اطلاعات تخصصی ویژه نابینایان به‌عنوان تنها مرکز در این امر، برقراری ارتباط بین نابینایان و مسئولان کشور و افزایش آگاهی آنان درمورد مشکلات جامعه‌ی نابینایان است فعالیتشان شامل اخبار روز، اخبار ویژه نابینایان، بخش‌های ادبی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، حقوقی، علمی، بهداشتی، درمانی، ورزشی و حوادث، اطلاع‌رسانی در حوزه نابینایان و طرح مشکلات و نظرات نابینایان می‌شود.

اگر قرار بود ناشران این روزنامه نسبت به این که نابینایان جامعه هم حق مطالعه‌ی روزنامه دارند بی‌اعتنا باشند احتمالا در این زمان روزنامه‌‌ی ایران سپید وجود نداشت!

20190602_141533

در انتها شاید بد نباشد اطلاعاتی هم راجع به خط بریل به‌دست بیاوریم.

احتمالا تا به حال با کتاب یا کاغذی مواجه شده باشید یا در رسانه‌ها دیده باشید که برجستگی و فرورفتگی‌هایی روی آن نقش بسته است و شما از دست کشیدن بر روی آن‌ها هیچ چیز خاصی جز لمس یک بافت دستگیرتان نشده ‌است. اما در واقع همین فرورفتگی و برجستگی‌ها راه خواندن و نوشتن نابینایان است که به آن خط بریل می‌گویند.

خط بریل در سال ۱۸۲۱ توسط لوئیس بریل اختراع شد. او که یک معلم فرانسوی بود، خودش نیز بینایی‌اش را در کودکی بر اثر یک حادثه از دست داده بود. اما این اتفاق او را ناامید نکرد و او پس از اختراع این خط کتابش را درباره‌ی خط نابینایان در سال ۱۸۲۹منتشر کرد.
این خط در تمام دنیا برای خواندن و نوشتن نابینایان استفاده می‌شود. به این صورت که از هریک از کاراکترهای بریل از ۶ نقطه تشکیل شده که بصورت دو ستون عمودی سه نقطه‌ای در کنارهم قرار گرفته‌اند. و با برجسته بودن یک یا چند نقطه باهم، انتقال دهنده‌ی یکی از حروف الفبا است. این خط غیر از حروف الفبا، امکان نوشتن اعداد، علائم ریاضی و علائم نگارشی مثل ویرگول را هم دارد.

فروشگاه اینترنتی ۳۰بوک

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود