تعداد تیراژ کتاب‌ها و جایزه‌های ادبی می‌تواند نشانه‌ خوش اقبالی نویسنده‌ها و ناشران باشند. نشانه‌ای از دیدن و پسندیده شدن که اغلب با هم به دست نمی‌آیند. بعضی کتاب‌ها فقط پرفروش هستند اما خوانندگانش از کرده خود پشیمان می‌شوند و تجربه خواندن را مانند گناهی کوچک پنهان می‌کنند. بعضی دیگر از کتاب‌ها تنها در جشنواره‌های و جمع‌های ادبی پسندیده می‌شوند. انگار قرار نیست کسی جز تعداد اندکی از نظریه‌دان‌ها و روشنفکران تمام‌وقت آن‌ها را بخوانند. حالا به نظر می‌رسد نشر مرکز این شکاف بزرگ را پر کرده است. انتشار رمان‌هایی دارای سطوح معنایی متعدد باعث شده است تا هم داستان‌خوان‌های معمولی و هم جشنواره‌های ادبی و خوانندگان حرفه‌ای‌تر به سراغش بروند. کتاب‌های زویا پیرزاد و فریبا وفی و سپیده شاملو این قاعده همیشگی را برهم زده‌اند.

چه کسانی آثار زویا پیرزاد را می‌خوانند؟

کتاب‌ «چراغ‎ها را من خاموش می‌کنم» از اولین باری که در سال ۱۳۸۰ منتشر شد تا الان بیش از ۱۰۰ بار تجدید چاپ شده است. این آمار کافی است تا خیلی‌ها را به یقین برساند که نباید به سمت و سوی چنین کتاب پرفروشی بروند و با این خیال که عمر کتاب‌های پرفروش‌ کوتاه است به راحتی قید خواندنش را بزنند اما این کتاب همزمان از سوی بنیادهای ادبی مستقل و نیمه دولتی پسندیده شد. چراغ‎ها را من خاموش می‌کنم برگزیده جایزه بنیاد ادبی هوشنگ گلشیری و جایزه کتاب سال و جایزه ادبی یلدا شد. اگر می‌توانستیم تعداد جلسات نقد این کتاب و اشارات متعدد به آن در پایان‌نامه‌ها و مقالات را هم حساب کنیم، دیگر هیچ شکی باقی نمی‌ماند که این کتاب از همه طرف جدی گرفته شده است. موفقیت و تاثیرگذاری کتاب به حدی بود که حسین پاینده، منتقد ادبی، از سرقت آن خبر داد و مدعی شد فیلم «به همین سادگی» ساخته رضا میرکریمی وامدار کتاب پیرزاد است.

«عادت می‌کنیم» و «طعم گس خرمالو» و «یک روز مانده به عید پاک» و «سه کتاب» و «مثل همه عصرها» کتاب‌های دیگر پیرزاد هستند که همگی نیز از سوی نشر مرکز منتشر شدند. در دورانی که کم‌تر داستان‌نویس ایرانی توانسته است تا داستان ایرانی را به سرزمین‌های دیگر برساند، تمام کتاب‌های زویا پیرزاد به زبان فرانسه ترجمه شده است.

چه کسانی آثار فریبا وفی را می‌خوانند؟

«ترلان» عنوان کتابی محبوب و خوش‌اقبال از فریبا وفی است که نشر مرکز آن را به خانه خوانندگان ایرانی راهی کرد اما در چارچوب خانه‌های ایرانی نماند و سر از آلمان درآورد. موسسه آلمانی لیتپروم _‌که حامی آن نمایشگاه بین‌المللی فرانکفورت است_ فریبا وفی را به عنوان بهترین نویسنده سال ۲۰۱۷ انتخاب کرد. زبان روان و بی‌سکته وفی در کتاب‌های دیگرش مانند «پرنده من» و «رویای تبت» و «روز دیگر شورا» و «بعد از پایان» و «ماه کامل می‌شود» و «حتی وقتی می‌خندیدم» نیز تکرار می‌شود و خوانندگان و منتقدان را همزمان شیفته کرده است.

چه کسانی آثار سپیده شاملو را می‌خوانند؟

«انگار گفته بودی لیلی» اولین کتاب سپیده شاملو بود که نشر مرکز آن را منتشر کرد و همان سال برنده جایزه گلشیری شد. موفقیت این کتاب به همان سال محدود نشد و به چاپ پانزدهم رسید. کتاب‌های دیگر شاملو مانند «سرخی تو از من» و «دستکش قرمز» هم بسیار خوانده شد و مورد بحث قرار گرفت و جایزه ادبی اصفهان و جایزه ادبی روزی روزگاری از قلم و نگاه سپیده شاملو تحسین کردند. ابعاد روان‌شناختی نوشته‌های شاملو و دنیای زنانه کتاب‌هایش پیچیدگی و سادگی را چنان درهم‌آمیخته است که عارف و عامی را به خودش می‌خواند.

فروشگاه اینترنتی کتاب ۳۰بوک

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نمیشود