%15


دفعات مشاهده کتاب
4948
علاقهمندان به این کتاب
50
میخواهند کتاب را بخوانند.
1
کتاب را پیشنهاد میکنند
3
کتاب را پیشنهاد نمیکنند
0
نظر خود را برای ما ثبت کن:
توضیحات کتاب
انتشارات سروش منتشر کرد:
هر مصاحبهای با آلفرد هیچکاک که در قالب یک کتاب منتشر شده باشد، ارزشمند است؛ اما با توجه به اینکه مصاحبهکننده در این کتاب فرانسوا تروفو است، این گفتوگو واقعاً چشمگیر است. اینجا فرصتی کمنظیر فراهم شده تا به گفتوگوی دو استاد سینما با پیشینههایی کاملاً متفاوت گوش بسپاریم؛ آنها بهترتیب به بررسی تکتک فیلمهای هیچکاک میپردازند. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۶۷، زمانی که هیچکاک هنوز فعال بود، منتشر شد؛ اما تروفو بعدها نسخهای بازنگریشده از آن تهیه کرد که مراحل پایانی فعالیت حرفهای هیچکاک را نیز در بر میگرفت.
فروشگاه اینترنتی ۳۰بوک
نوع کالا
کتاب
دسته بندی
موضوع اصلی
موضوع فرعی
نویسنده
نشر
شابک
9789641225768
زبان کتاب
فارسی
جلد کتاب
شومیز
قطع کتاب
رحلی
تعداد صفحه
277 صفحه
نوبت چاپ
15
وزن
650 گرم
سال انتشار
1404
کتاب «سینما به روایت هیچکاک» (Hitchcock) اثری دربارهٔ آلفرد هیچکاک از فرانسوا تروفو (François Truffaut) فیلمساز، بازیگر و منتقد فرانسوی است و اولینبار در سال ۱۹۶۶ به زبان فرانسوی منتشر شد.
این کتاب در ابتدا با عنوان «سینما سلون آلفرد هیچکاک» (Le Cinéma selon Alfred Hitchcock) به زبان فرانسوی منتشر شد و براساس گفتگویی در سال ۱۹۶۲ بین هیچکاک و تروفو است که در آن دو کارگردان یک هفته را در اتاقی در استودیو یونیورسال در مورد فیلمها صحبت کردند. این کتاب به بررسی تمام فیلمهای هیچکاک، از دوران اولیه بریتانیایی او تا «پرده پاره» (Torn Curtain) میپردازد. پس از مرگ هیچکاک، تروفو کتاب را با مقدمهای جدید و فصل پایانی درباره فیلمهای بعدی هیچکاک، «توپاز»، «دیوانگی» و «توطئه خانوادگی» و همچنین پروژه تحقق نیافتهاش «شب کوتاه» بهروزرسانی کرد.
دربارهٔ کتاب
کتاب «سینما به روایت هیچکاک» در واقع حاصل گفتگوهای عمیق و بسیار مهم میان فرانسوا تروفو و خودِ آلفرد هیچکاک است. تروفو با رویکردی متفاوت از منتقدان سنتی، به جای قضاوت کردن آثار، به دنبال درک چگونگی خلق آنهاست. او در این کتاب تلاش میکند تا نشان دهد که چگونه هیچکاک با استفاده از تکنیکهای بصری، از جمله زاویه دوربین، تدوین و میزانسن، میتواند هیجان و تعلیق را مستقیماً به روح مخاطب تزریق کند. این کتاب، پیونددهنده دنیای نظریهپردازی فرانسوی و تجربهگرایی عملی هالیوودی است.
در طول صفحات این اثر، خواننده با تحلیلهای دقیق و تکهتکه شده از فیلمهای برجسته هیچکاک روبرو میشود. تروفو با دقت بسیار بالا، به جزئیات فنی و روایی میپردازد تا نشان دهد هیچکاک چگونه از یک فیلمساز تجاری به یک هنرمند والا تبدیل شد. این کتاب با زبانی زنده و پرانرژی، فرآیند خلق اثر هنری را بازسازی میکند و به خواننده اجازه میدهد تا از زاویه دید خودِ کارگردان به فیلمها بنگرد.
این کتاب به عنوان یک مرجع کلاسیک، اهمیت زبان سینما را یادآور میشود. تروفو تأکید میکند که سینما برخلاف ادبیات یا تئاتر، با کلمات ساخته نمیشود، بلکه با تصویر و حرکت ساخته میشود. کتاب «سینما به روایت هیچکاک» با بررسی دقیق نحوه استفاده از ابزارهای فنی برای خدمت به روایت، به خواننده میآموزد که چگونه به ساختار زیرین فیلمها نفوذ کند و معنای نهفته در هر نمای سینمایی را کشف نماید.
ویژگیهای برجستهٔ کتاب
«سینما به روایت هیچکاک» یکی از آثار شناختهشده در حوزه نقد و مطالعات سینمایی است که از طریق گفتوگویی مستقیم میان دو فیلمساز، امکان شناخت عمیقتر آثار آلفرد هیچکاک را فراهم میکند. ویژگی اصلی این کتاب، پیوند میان تجربه عملی کارگردان و نگاه تحلیلی مصاحبهکننده است. فرانسوا تروفو پرسشهایی مطرح میکند که از علاقه شخصی او به سینما و شناختش از آثار هیچکاک سرچشمه میگیرند؛ در مقابل، هیچکاک با تکیه بر تجربه حرفهای خود به این پرسشها پاسخ میدهد. ویژگیهای برجستهٔ این کتاب عبارتاند از:
- گفتوگوی مستقیم با یکی از مهمترین کارگردانان تاریخ سینما: یکی از مهمترین ویژگیهای این کتاب، مطرح کردن دیدگاههای هیچکاک از طریق گفتوگو با اوست. هیچکاک درباره تصمیمهایی صحبت میکند که هنگام ساخت فیلم گرفته و از تجربههایی میگوید که بر نگاه هنری او تأثیر گذاشتهاند.
- بررسی آثار هیچکاک به ترتیب زمانی: ساختار زمانی کتاب به خواننده اجازه میدهد تا تحولات سبک هیچکاک را در طول فعالیت حرفهای او دنبال کند. بررسی آثار اولیه در کنار فیلمهای مشهورتر دورههای بعد نشان میدهد که زبان سینمایی یک کارگردان چگونه شکل میگیرد و تحت تأثیر تجربههای مختلف تغییر میکند. خواننده میتواند به تفاوتهای میان دوره بریتانیایی هیچکاک و سالهای فعالیت او در هالیوود توجه کند و ببیند که چگونه تجربههای قبلی در شکلگیری آثار بعدی نقش داشتهاند.
- توضیح فرایند ساخت فیلم، از ایده تا اجرا: بخش مهمی از این کتاب به به فرایند تولید فیلم اختصاص دارد. شکلگیری ایده، آمادهسازی فیلمنامه، انتخاب شیوه روایت و مواجهه با مشکلات اجرایی از جمله موضوعاتی هستند که در گفتوگوها مطرح میشوند. این نکته به خواننده کمک میکند تا متوجه شود که ساخت یک فیلم موفق، حاصل مجموعهای از تصمیمهای بههمپیوسته است.
- توجه به زبان سینما و نقش عناصر بصری: یکی از دلایل اهمیت سینمای هیچکاک، استفاده دقیق او از امکانات تصویر برای روایت داستان است. در آثار او، زاویه دوربین، حرکت شخصیتها، ترکیببندی قاب، تدوین و صدا در انتقال اطلاعات و هدایت توجه تماشاگر نقش دارند. گفتوگوهای کتاب به خواننده کمک میکنند تا این عناصر را آگاهانهتر بررسی کند و متوجه شود که چرا یک انتخاب میتواند تأثیری متفاوت از گزینههای دیگر ایجاد کند.
- شناخت تعلیق و شیوه هدایت توجه تماشاگر: تعلیق یکی از برجستهترین ویژگیهای سینمای هیچکاک است و بررسی آن در این کتاب جایگاه مهمی دارد. تفاوت میان غافلگیری و تعلیق، نحوه توزیع اطلاعات میان شخصیتها و مخاطب و چگونگی ایجاد انتظار از جمله موضوعاتی هستند که میتوان با مطالعه دیدگاههای او بهتر درکشان کرد.
بازخوردها به کتاب سینما به روایت هیچکاک
- خواننده مسحورِ عمق و تراکمِ بینشهای ارائهشده پیرامون مسائل سینمایی میشود... تروفو با ظرافت و مهارتی تحسینبرانگیز موفق شد این مرد را — که معمولاً بسیار تودار و محتاط بود — به گونهای به حرف بیاورد که پیش از آن هرگز سابقه نداشت (و پس از آن نیز تکرار نشد)... اگر کتاب «سینما به روایت هیچکاک» (منتشرشده در سال ۱۹۶۷) را بتوان امروزه اثری کلاسیک دانست، این نسخهٔ بازنگریشده حتی از آن هم بهتر است. نیویورک تایمز بوک ریویو (The New York Times Book Review)
- در سال ۱۹۷۹، هیچکاک جایزه یک عمر دستاورد هنری را از «موسسه فیلم آمریکا» دریافت کرد. تروفو در این مراسم سخنرانی کرد و گفت: «در آمریکا، شما این مرد را هیچ (Hitch) صدا میزنید. در فرانسه، ما او را موسیو هیچکاک خطاب میکنیم... من از موسیو هیچکاک خواستم که در یک مصاحبه پنجاه ساعته شرکت کند و تمام رازهایش را فاش سازد. حاصل کار، کتابی شد؛ کتابی که در واقع شبیه به یک کتاب آشپزی است، پر از دستورالعملهایی برای ساختن فیلم.
- بهسختی میتوان مقدمهای آگاهیبخشتر یا سرگرمکنندهتر از این کتاب برای آشنایی با هنر، علایق و حس شوخطبعی خاص هیچکاک پیدا کرد. این کتاب گنجینهای از نکتههای ظریف و گفتههای هوشمندانه است؛ از جمله برداشتهای هیچکاک از فیلم کلاسیکی مانند پنجره عقبی (Rear Window): «آن زمان احساس میکردم خلاقیتم در اوج است و باتریهایم کاملاً شارژ بودند»؛ بینش فنی او درباره صحنه دوش گرفتن در فیلم روانی (Psycho): «چاقو هرگز به بدن برخورد نکرد؛ همهچیز در مرحله تدوین انجام شد»؛ و تأملاتش درباره فیلمهای ناموفقی مانند زیر برج جدی (Under Capricorn): «اگر امروز قرار بود دوباره در استرالیا فیلمی بسازم، یک پلیس را در جیب یک کانگورو میگذاشتم تا فریاد بزند: آن ماشین را تعقیب کن!» این کتاب یکی از لذتبخشترین کتابهای سینمایی موجود در بازار نشر است. رافائل شارگل (Raphael Shargel)
- در سال ۲۰۱۰، کتاب «هیچکاک/تروفو» در نظرسنجی نشریه «سایت اند ساوند» (Sight & Sound) درباره برترین کتابهای حوزه سینما، بهطور مشترک در جایگاه دوم قرار گرفت.
اقتباس از کتاب سینما به روایت هیچکاک
این کتاب الهامبخشِ ساخت مستند «هیچکاک/تروفو» (محصول ۲۰۱۵) به کارگردانی کنت جونز (Kent Jones) بوده است. در این مستند، چندین کارگردان برجسته — از جمله وس اندرسون، پیتر باگدانوویچ، پل شریدر و مارتین اسکورسیزی — درباره تأثیر این کتاب بر خود سخن میگویند. این مستند با تحسین منتقدان مواجه شد؛ بهطوری که تاد مککارتی آن را «بهنوعی بهشتِ عاشقان سینما» و اثری «غنی، روشنگر و بسیار ارزشمند» توصیف کرد که هم به مقوله فیلمسازی میپردازد و هم به چگونگی شکلگیری تاریخ سینما.
این کتاب مناسب چه کسانی است؟
دانشجویان رشته سینما و رسانه.
کارگردانان و تدوینگران مشتاق یادگیری تکنیکهای کلاسیک.
منتقدان و پژوهشگران تاریخ سینما.
علاقهمندان به آثار آلفرد هیچکاک.
نویسندگان فیلمنامه و فعالان در حوزهٔ سینما و تلویزیون.
هر کسی که میخواهد نگاه خود را به تماشای فیلم تغییر دهد.
چرا کتاب «سینما به روایت هیچکاک» را بخوانیم؟
- برای آشنایی با ذهنیت و روش کار یکی از استادان سینما: خواندن این کتاب فرصتی فراهم میکند تا با شیوه تفکر آلفرد هیچکاک درباره فیلمسازی آشنا شوید. هیچکاک در طول فعالیت حرفهای خود، به طراحی دقیق صحنهها و کنترل تجربه تماشاگر اهمیت زیادی میداد. گفتوگوهای او با فرانسوا تروفو کمک میکنند تا بهتر بفهمید که یک کارگردان چگونه درباره انتخابهای هنری خود تصمیم میگیرد و چگونه میان داستان، تصویر، صدا و تدوین ارتباط برقرار میکند. اهمیت این موضوع در آن است که مخاطب میتواند بخشی از منطق شکلگیری آن را نیز درک کند. این تجربه برای کسانی که به هنر کارگردانی علاقه دارند، ارزشمند است؛ زیرا به آنها نشان میدهد که ساخت یک فیلم ماندگار، علاوه بر استعداد و خلاقیت، به شناخت دقیق ابزارهای سینما و تصمیمگیری آگاهانه نیاز دارد.
- برای یادگیری شیوههای روایت و ایجاد تعلیق: یکی از مهمترین دلایل مطالعه کتاب سینما به روایت هیچکاک، آشنایی با شیوههایی است که از طریق آنها میتوان توجه مخاطب را هدایت کرد و تنش روایی به وجود آورد. هیچکاک در آثار خود نشان میدهد که تعلیق و نحوهٔ ارائه اطلاعات به تماشاگر نیز نقش تعیینکنندهای دارد. گاهی مخاطب از خطری آگاه است که شخصیت داستان هنوز متوجه آن نشده و همین تفاوت در میزان آگاهی، انتظار و نگرانی ایجاد میکند. گاهی نیز پنهان ماندن اطلاعات باعث میشود که تماشاگر برای کشف حقیقت، داستان را با دقت بیشتری دنبال کند. مطالعه توضیحات هیچکاک درباره آثارش کمک میکند تا این روشها را بهتر بشناسید و هنگام تماشای فیلمها، نحوه شکلگیری آنها را تشخیص دهید. این شناخت برای علاقهمندان به فیلمنامهنویسی و داستانپردازی نیز مفید است؛ زیرا اصول هدایت توجه و تنظیم اطلاعات، علاوه بر سینما، در بسیاری از شکلهای روایت کاربرد دارند.
- برای درک بهتر زبان تصویر و امکانات سینما: سینما هنری است که معنا را از طریق ترکیببندی قاب، حرکت دوربین، نورپردازی، تدوین، صدا و حتی سکوت منتقل میکند. کتاب «سینما به روایت هیچکاک» به خواننده کمک میکند تا این ویژگی را بهتر درک کند و فیلم را مجموعهای از تصاویر متحرک نبیند که برای نمایش یک داستان کنار هم قرار گرفتهاند. در نگاه یک کارگردان دقیق، هر نما میتواند اطلاعاتی درباره شخصیتها، فضای داستان یا اتفاقات پیش رو در اختیار مخاطب بگذارد. گاهی یک انتخاب تصویری، بدون نیاز به توضیح کلامی، احساس نگرانی یا انتظار ایجاد میکند و گاهی ترتیب نماها باعث میشود تماشاگر برداشت خاصی از یک موقعیت داشته باشد. آشنایی با این ظرفیتها، قدرت تحلیل فیلم را افزایش میدهد و باعث میشود هنگام تماشای آثار سینمایی، جزئیاتی را تشخیص دهید که ممکن است در تماشای معمولی نادیده بمانند.
- برای شناخت تاریخ سینما از طریق تجربههای یک فیلمساز: آلفرد هیچکاک در دورهای فعالیت میکرد که سینما تغییرات مهمی را پشت سر گذاشت. او فعالیت خود را در سینمای بریتانیا آغاز کرد و بعدها در هالیوود به یکی از کارگردانان شناختهشده تبدیل شد. دنبال کردن گفتوگوهای این کتاب، امکان آشنایی با مسیر حرفهای او و شرایطی را فراهم میکند که آثارش در آن شکل گرفتند. تغییرات سبک کارگردانی، تجربههای تولید و مواجهه با محدودیتهای مختلف، همگی میتوانند بر شکل نهایی یک اثر تأثیر بگذارند. از این رو، کتاب برای کسانی که به تاریخ سینما علاقه دارند، منبعی ارزشمند است؛ زیرا اطلاعات تاریخی را با تجربه شخصی و توضیحات یک فیلمساز همراه میکند.
کتاب «سینما به روایت هیچکاک» فرصتی فراهم میکند تا سینما را از نگاه یکی از مهمترین فیلمسازان تاریخ آن بررسی کنیم و با فرایند شکلگیری تصمیمهای هنری در پشت صحنه آشنا شویم. این اثر با کنار هم قرار دادن پرسشهای دقیق فرانسوا تروفو و پاسخهای آلفرد هیچکاک، موضوعاتی مانند کارگردانی، روایت تصویری، تدوین، تعلیق و شناخت مخاطب را به شکلی ملموس مطرح میکند. این کتاب تجربه عملی یک فیلمساز را در مرکز توجه قرار میدهد. مطالعه آن میتواند نگاه خواننده به فیلمهای کلاسیک را تغییر دهد و به او کمک کند تا در هنگام تماشای آثار سینمایی، به انتخابهای پشت هر صحنه و شیوه انتقال معنا توجه بیشتری نشان دهد. همچنین، ترکیب اطلاعات تاریخی، نکات فنی و روایتهای شخصی باعث شده است که کتاب هم برای مطالعه جدی سینما مناسب باشد و هم برای خوانندگانی که میخواهند از مسیر گفتوگو با یک هنرمند، شناخت خود را از هنر هفتم گسترش دهند.
دربارهٔ نویسنده
فرانسوا تروفو (۱۹۸۴ ـ ۱۹۳۲) فیلمساز، بازیگر و منتقد فرانسوی بود. او که بهطور گسترده بهعنوان یکی از بنیانگذاران «موج نو» سینمای فرانسه شناخته میشود، در جوانی تحت حمایت آندره بازن (منتقد سینمایی) قرار گرفت و برای نشریه «کایه دو سینما» (Cahiers du Cinéma) که متعلق به بازن بود، شروع به نوشتن کرد. تروفو در آنجا به یکی از مروجان «نظریه مؤلف» (Auteur theory) تبدیل شد؛ نظریهای که بر اساس آن، کارگردانِ فیلم، مؤلفِ واقعیِ آن اثر محسوب میشود. فیلم «چهارصد ضربه» (۱۹۵۹) — که در آن ژان-پیر لئو در نقش «آنتوان دوینل» (شخصیتی که بازتابدهنده خودِ تروفو است) ظاهر میشود — یکی از آثار تعیینکننده و شاخصِ جریان موج نو به شمار میرود. تروفو در فیلمهای بعدی خود، یعنی «بوسههای دزدیده شده» (۱۹۶۸)، «کانون زناشویی» (۱۹۷۰) و «عشق در گریز» (۱۹۷۹)، به روایتِ ادامه داستانِ آنتوان و کریستین (با بازی کلود ژاد) پرداخت. تروفو همچنین در شکلگیری یکی دیگر از نقاط عطف این جنبش، یعنی فیلم «از نفس افتاده» (۱۹۶۰) — به کارگردانی همکارش در «کایه دو سینما»، ژان-لوک گدار — نقش داشت.
از دیگر فیلمهای برجسته تروفو میتوان به «به پیانیست شلیک کنید» (۱۹۶۰)، «ژول و ژیم» (۱۹۶۲)، «پوست لطیف» (۱۹۶۴)، «دو دختر انگلیسی» (۱۹۷۱) و «آخرین مترو» (۱۹۸۰) اشاره کرد. فیلم «روز به جای شب» (۱۹۷۳) اثر تروفو، برای او جایزه بفتا (BAFTA) در بخش بهترین فیلم و جایزه اسکار بهترین فیلم خارجیزبان را به ارمغان آورد. تروفو در فیلمهای «عروس سیاهپوش» (۱۹۶۸)، «پری دریایی میسیسیپی» (۱۹۶۹) و آخرین اثرش، «بالاخره یکشنبه!» (۱۹۸۳)، به هیچکاک ادای احترام کرد. او از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ با مادلین مورگنسترن ازدواج کرده بود. در سال ۱۹۶۸، او با کلود ژاد — بازیگر نقش اصلی سه فیلمش — نامزد کرد و تا زمان مرگش با فنی اردان، بازیگر دو فیلم آخرش، زندگی میکرد.
معرفی کتابهای مشابه
اگر از مطالعهٔ «سینما به روایت هیچکاک» لذت بردهاید و به دنبال آثار مشابه میگردید، بهتر است کتابهایی را انتخاب کنید که به تجربههای شخصی فیلمسازان، نظریههای سینمایی، فرایند تولید فیلم یا تحلیل زبان تصویر میپردازند. بعضی از این آثار مانند کتاب تروفو، از دل تجربههای عملی فیلمسازان شکل گرفتهاند و به شما اجازه میدهند با دیدگاههای خلاقانه آنها آشنا شوید. برخی دیگر نیز با بررسی نقش زمان، تدوین، میزانسن و تصویر در سینما، زمینهای برای درک عمیقتر این هنر فراهم میکنند. هنگام انتخاب کتاب بعدی، به این نکته توجه کنید که آیا بیشتر به خاطرات و تجربههای حرفهای کارگردانان علاقه دارید یا ترجیح میدهید درباره مبانی نظری و زیباییشناسی سینما مطالعه کنید. در ادامه چند اثر مشابه به شما معرفی خواهیم کرد.
- سینماگر متفکر (گفتوگو با داریوش مهرجویی) اثر بهمن مقصودلو
کتاب سینماگر متفکر (گفتوگو با داریوش مهرجویی) از بهمن مقصودلو، اثری درباره زندگی، اندیشهها و کارنامه سینمایی یکی از فیلمسازان برجسته موج نوی سینمای ایران است. این کتاب از نظر ساختار گفتوگومحور و هدف تحلیلی خود، شباهتهایی با کتاب سینما به روایت هیچکاک اثر فرانسوا تروفو دارد؛ زیرا هر دو اثر از طریق گفتوگو با فیلمسازان، فرصتی برای شناخت دیدگاههای هنری، تجربههای حرفهای و شیوه شکلگیری آثار سینمایی فراهم میکنند. مقصودلو در گفتوگو با مهرجویی به موضوعاتی از زندگی شخصی و علاقههای هنری او تا روند فیلمسازی و ویژگیهای آثارش میپردازد و به خواننده کمک میکند ارتباط میان اندیشههای یک کارگردان و جهان سینمایی او را بهتر درک کند.
شباهتها با کتاب سینما به روایت هیچکاک:
- گفتوگو با یک فیلمساز برجسته برای شناخت دیدگاههای هنری او
- بررسی زندگی حرفهای و مسیر فعالیت سینمایی
- پرداختن به فرایند شکلگیری و ساخت فیلمها
- آشنایی با شیوه تفکر و رویکرد هنری کارگردان
- ترکیب خاطرات شخصی با تحلیل آثار سینمایی
- کمک به درک عمیقتر تاریخ سینما و فرایند خلاقیت فیلمسازی
از مطالعهٔ این کتاب نیز به اندازهٔ «سینما به روایت هیچکاک» لذت خواهید بُرد، چون سینماگر متفکر فرصتی فراهم میکند تا از طریق گفتوگوهای مستقیم با داریوش مهرجویی، با جهان فکری و هنری یکی از چهرههای تأثیرگذار سینمای ایران آشنا شوید. همانطور که کتاب تروفو به شناخت دقیقتر روش کار و دیدگاههای هیچکاک کمک میکند، اثر بهمن مقصودلو نیز خواننده را با تجربهها، علایق و نگرش سینمایی مهرجویی آشنا میسازد.
- تاملات سینمایی اثر کوئنتین تارانتینو
کتاب تأملات سینمایی (Cinema Speculation) اثر کوئنتین تارانتینو، فیلمساز برجسته آمریکایی، اثری درباره تاریخ سینما، نقد فیلم و تجربههای شخصی نویسنده از تماشای آثار تأثیرگذار سینمای هالیوود است. تارانتینو در این کتاب به بررسی فیلمهای مهم دهه ۱۹۷۰ میلادی میپردازد و با ترکیب خاطرات شخصی، تحلیلهای سینمایی و دیدگاههای انتقادی خود، تصویری متفاوت از سینمای آن دوران ارائه میدهد. این کتاب از نظر پرداختن به دیدگاههای یک فیلمساز درباره آثار سینمایی و بررسی شیوههای روایت، کارگردانی و تأثیرگذاری فیلمها، شباهتهایی با کتاب «سینما به روایت هیچکاک» دارد. با این تفاوت که کتاب تروفو بر گفتوگو با آلفرد هیچکاک و بررسی کارنامه سینمایی او متمرکز است، درحالیکه تارانتینو با نگاهی شخصی و تحلیلی، فیلمهایی را بررسی میکند که بر شکلگیری سلیقه و جهان هنری او تأثیر گذاشتهاند.
شباهتها با کتاب سینما به روایت هیچکاک:
- بررسی آثار سینمایی از نگاه یک فیلمساز برجسته
- تحلیل شیوههای کارگردانی و روایت داستان
- پرداختن به تاریخ سینما و فیلمهای تأثیرگذار
- ترکیب تجربههای شخصی با نقد و تحلیل سینمایی
- بررسی عوامل مؤثر بر تأثیرگذاری فیلمها
- کمک به درک عمیقتر زبان سینما و فرایند خلاقیت فیلمسازی
از مطالعهٔ این کتاب نیز به اندازهٔ «سینما به روایت هیچکاک» لذت خواهید بُرد، چون تأملات سینمایی فرصتی فراهم میکند تا سینما را از دریچه نگاه خلاقانه و تحلیلهای کوئنتین تارانتینو بشناسید. همانطور که فرانسوا تروفو در گفتوگو با هیچکاک به بررسی تجربهها و روشهای فیلمسازی او میپردازد، تارانتینو نیز با تحلیل فیلمهای تأثیرگذار دهه ۱۹۷۰، نکات جالبی درباره تاریخ سینما، سبک کارگردانان و تأثیر آثار سینمایی بر یک فیلمساز مطرح میکند.
سخن پایانی
تصور کنید در میان مه غلیظ لندن یا در کوچههای پر رمز و راز پاریس قدم میزنید، در حالی که سایهای بلند و مرموز از دوردستها شما را زیر نظر دارد. این دقیقاً همان حسی است که با ورق زدن صفحات این اثر به دست میآورید. کتاب «سینما به روایت هیچکاک» سفری است به اعماق ذهن استادی که زبان تصویر را بازآفرینی کرد. فرانسوا تروفو، نظریهپرداز بزرگ موج نو، با نگاهی عاشقانه و در عین حال تحلیلی، پرده از رازهای کارگردانی آلفرد هیچکاک برمیدارد و به ما میآموزد که چگونه یک قاب میتواند روایتگر وحشت، عشق و تعلیق باشد.
یکی از بزرگترین فواید مطالعه این اثر، برخورداری از یک دیدگاه ساختاریافته نسبت به هنر تصویر است. شما با یادگیری اصول کارگردانی از زبان خودِ هیچکاک و تحلیلهای تروفو، توانایی تشخیص کیفیت هنری آثار را پیدا میکنید. این کتاب به شما اعتماد به نفس میدهد تا وقتی فیلمی را تماشا میکنید، بتوانید دلیل ایجاد یک حس خاص را به درستی تشخیص دهید. میتوان گفت که این کتاب یک تجربه زیسته در دنیای هنر را به خواننده منتقل میکند. این اثر با ترکیب ظریف تحلیلهای فنی و نگاههای فلسفی، به خواننده کمک میکند تا از لایههای سطحی فیلمها عبور کرده و به قلب تپنده کارگردانی برسد. مطالعه این کتاب، مسیری است برای تبدیل شدن به فردی که سینما را نه با چشم، بلکه با درک و تحلیل میبیند.
در نهایت، اگر به دنبال ارتقای دانش خود در حوزه سینما هستید، خرید و مطالعه کتاب «سینما به روایت هیچکاک» یکی از هوشمندانهترین تصمیمهایی است که میتوانید بگیرید. این کتاب با ویژگیهای برجسته خود، از تحلیلهای دقیق تا روایتهای جذاب، تضمین میکند که پس از اتمام آن، هیچ فیلمی برای شما مانند فیلمهای قبل نخواهد بود. این اثر، سرمایهگذاری بر روی دانش و ذائقه هنری شماست.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
هیچکاک: میشود گفت که آدم عصبیمزاجی بودم. راجع به کودکیام دیگر چه میتوانم بگویم؟ خانوادهام به تئاتر علاقه داشت. فکر میکنم باید جمع کوچک غیرعادی و غریبی بوده باشیم. به هر جهت، مرا به قول معروف بچۀ معقول و سر بهراهی میدانستند. در محافل خانوادگی معمولاً یک گوشه مینشستم و یک کلمه حرف نمیزدم. بیشتر اهل نگاه کردن و تماشا بودم. امروزش هم همینطور. در تمام زندگی، آدم «دیگرگرا» و مجلسآرایی نبودهام. همیشه تنها بودم. هیچوقت یادم نیست که همبازیای داشته باشم. همیشه تنها بازی میکردم و بازیهایم را خودم اختراع میکردم.
هنوز خیلی کمسنوسال بودم که مرا به مدرسه سنت ایگناتیوس (St Ignatius) که یک مدرسه یسوعی در لندن بود سپردند. خانواده من کاتولیک بود، که این خودش در لندن غرابتی است. فکر میکنم حین تحصیل در این مدرسه بود که در من یک حس شدید ترس به وجود آمد: ترس اخلاقی، ترس از آلوده شدن به بدی و ناپاکی. همیشه سعی داشتم از گناه و بدی پرهیز کنم، شاید به دلیل ترس جسمی، چونکه از تنبیه بدنی بهشدت وحشت داشتم. در آن موقع برای مجازات از عصایی که از لاستیک بسیار سفت ساخته شده بود استفاده میکردند.
نظرت رو باهامون به اشتراک بذار.
جمله مورد علاقهات از این کتاب رو باهامون به اشتراک بذار.
شاید بپسندید














از این نویسنده



























































