فکر می کنم پس بازی می کنم

انتشارات کتاب آمه منتشر کرد:
سال 2004 که در ميلان بازي مي کردم، براي بازي برگشت مرحله ي يک چهارم نهايي ليگ قهرمانان به اسپانيا سفر کرده بوديم. بازي رفت را در سن سيرو 4001 برده بوديم و احتمال اين که به مرحله ي بعد صعود نکنيم، تقريبا معادل اين بود که گنارو گتوزو دکتراي هنرهاي زيبا بگيرد. ما به نيمه نهايي فکر مي کرديم و حتي قبل از پرواز به گاليسيا همه چيز را تمام شده مي دانستيم. صعود جامه اي بود که خياط سرنوشت به قامت ما دوخته بود، ولي خب، حساب دو چيز را نکرده بوديم؛ اول اين که خياط سرنوشت ممکن است ديوانه باشد و دوم اين که بازيکنان ما دچار نسيان دسته جمعي شوند؛ تک تک بازيکنان و همه در يک زمان. غيرممکن به حقيقت پيوست، ما فراموش کرده بوديم چطور بايد فوتبال بازي کنيم و مسابقه 0-4 به نفع آنها تمام شد...
از متن کتاب
فروشگاه اينترنتي 30بوک