نامه های زنان ایرانی

انتشارات روشنگران منتشر کرد:
نامه‌هاي زنان ايراني، مجموع 62 نامه مندرج از زنان در روزنامه ايران نو (1290-1288ش/1911-1909 م) را شامل مي‌شود؛ نامه‌هايي از عصر مشروطه که از مندرجات 476 شماره از شمارگان روزنامه ايران نو استخراج شده است. عصري بر خلاف مردان،زنا ن در آن از برخي حقوق اجتماعي مانند حق راي، محروم و براي به دست آوردن برخي حقوق اجتماعي ديگر مانند حق تحصيل و ايجاد دبستان‌هاي دخترانه با هنجارخا و خرافات اجتماعي در حال ستيز بودند. بر اين اساس بيشتر نامه‌هاي زنان در اين دوره پيرامون نقش مدارس در اهميت تربيت دختران و در راستاي ارتقا سطح فرهنگ اجتماعي جامعه آن عصر بوده است. در اين عصر، زنان با مخالفت‌هاي زياد اجتماعي براي ايجاد مدارس دخترانه مواجه مي‌شدند. آن‌ها با مقايسه وضيت اجتماعي خود با زنان ژاپني، فرانسوي، انگليسي و آمريکايي به اين امر پي برده بودند که وضعيتشان با جهان مدرن به هيچ وجه سازگاري ندارد. در اين راستا با استفاده از آيات و روايات ديني و تعيين جايگاه اجتماعي براي جنس زن، مردان را مخاطب قرار داده و با نقد فرهنگ مرد محور، با ايجاد دگرگوني زباني، زبان و فرهنگ مردمدار عصر قاجار را دچار تغيير کردند؛ پس از آن با تاکيد بر مساله آموش و حق تحصيل براي دختران به گسترش و ارتقا سطح آگاهي زنان از حقوق اجتماعي خويش پرداختند. آنان با گذشت کمتر ازيک دهه نلاش موفق به پوشاندن جامه تحقق بر اصلي‌ترين مطالبه اجتماعي خود يعني حق تحصيل براي زنان شند.
فروشگاه اينترنتي 30بوک