اندوه بالابان (فنی ایران)

انتشارات فني ايران منتشر کرد :
از وقتي اين غريبه پا گذاشته بود روي لنج ،ناخدا ساکت و مرموز شده بود. مندو پرسيد : «ناخدا راست ميگه ؟ خو يعني ، مارتوشه جدي ؟» ناخدا داد زد : «لابد هست !صدبار نگفتمت تو اثاث مرد سرک نکش ؟» مندو سرشض را انداخت پايين برسام زد روي شکم مندو گفت : «شارجه که رسيديم انعام تپل مي دم بهت. »
مندو با اخم دستش را پس زد.ناخدا زل زد به دريا و گفت :« شبوت آدم هاي خسيس وسط تنگه مي اندازه تو دريا ! شنا بلدي ؟» برسام خنده اي زورکي کرد و بعد چند تا اسکناس گذاشت روي سيني چاي و پرسيد :«شبوت يعني چي ناخدا ؟ اسم بندريه ؟» مندو ذوق زده پول ها را برداشت . ناخدا با اخم هميشگي اش گفت :«شبوت يعني شبوت !»
فروشگاه اينترنتي 30بوک