در سایه اکثریت‌های خاموش

همچنان که فوکو را فراموش کن چالش بازي گونه يي با مفاهيم قدرت و ميل جنسي بود در سايه ي اکثريت هاي خاموش نيز بازي بزرگ ديگري با گران مايه ترين مفاهيم انديشه ي انتقادي ما است : امر اجتماعي ، امر سياسي، اطلاعات ، ارتباطات ، رسانه ها و معناها. اين جستار و مکمل آن («...يا، پايان امر اجتماعي»)، در کنار دو جستار ديگري که براي تکميل اين منظومه برگزيده شده اند(«فروپاشي معنا در رسانه ها»و «توده ها : فروپاشي امر اجتماعي در رسانه ها » ، در پرتو پاره هايي از ديگر متن مهم بودريار ، مبادله ي نمادين و مرگ )آشوب طنز آميز و تکان دهنده يي را تشکيل مي دهندکه کم تر شباهتي به سامان فکري و فلسفي امروز دارد . در اين چشم انداز ، آيا ستيز سخت اين پسامدرنيست با پساساختارگرايي پيشتاز کنوني ، که بد نامي و نام آوري او را به بار آورده براي برجسته ساختن اين بازي بسنده نيست ؟