گرگ مغول

شانزده‌ ساله‌ بودم‌، تنم‌ کامل‌ بود و ميل‌ مهيب‌ ويرانگري‌ در من‌ زبانه‌ مي‌کشيد... بوئورچو، نزديک‌ترين‌ دوست‌ تموچين‌، در آستانة‌ خواب‌ ابدي‌ گذشته‌ها را مرور مي‌کند: ـ آماده‌اي‌؟ رنجيدم‌. ـ عجب‌ پرسشي‌، من‌ مغولم‌. و اکنون‌ ترک‌ اسب‌ آن‌ که‌ زندگي‌اش‌ سراسر وقف‌ عطشناک‌ترين‌ مرد روزگار بوده‌، آماده‌ است‌ تا مخاطب‌ بر آن‌ بنشيند و از پنهاني‌ترين‌ رازهاي‌ اين‌ قوم‌ مرموز باخبر شود. بوئورچو با چنگيزخان‌ پيماني‌ ابدي‌ بسته‌ است‌، جنگ‌ها و دشواري‌ها را پس‌ پشت‌ نهاده‌ و چون‌ برادري‌ هميشه‌ همراهش‌ بوده‌ است‌، با اين‌ همه‌ او نيز چرخ‌ دروغ‌ را پيش‌ روي‌ خود مي‌يابد، چرخي‌ که‌ استخوان‌هاي‌ متهم‌ را آرام‌ آرام‌ خرد مي‌کند و... و اين‌ها به‌ خاطر يک‌ زن‌ است‌، زني‌ که‌ گرگ‌ مغول‌ تشنة‌ اوست‌.