روح هند

روح هند اثري تاريخي است که از منظري تازه و باطراوت به نمادهاي روشنفکري هند مي‌نگرد. نويسنده نهرو و گاندي را شخصيت‌هايي مي‌شناسد که پيوسته در تلاش‌اند تا تنوع و تکثر را جا بيندازند. مي‌گويد نهرو با تاگور همسوتر است تا با گاندي؛ وينوبا مي‌کوشيد آرمان‌هاي گاندي را زنده نگه دارد؛ از سوي ديگر مولانا آزاد و عبدالفغارخان درصدد ترويج اين آرمان در حوزه? اسلام بودند. ازجمله دستاوردهاي مهم جهانبگلو در اين کتاب، احياي اعتبار رادا کريشنان، اوروبيندو و کوماراسوامي است. هر سه شخصيت در حيات خود از احترام بسيار برخوردار بودند و انديشه و قلم آن‌ها نفوذ گسترده داشت. گرچه اين شخصيت‌ها به حاشيه رانده شدند، امّا بيش از هر کس ديگر بنيان‌گذار انديشه‌اي بودند که اکنون گفت‌وگوي تمدن‌ها خوانده مي‌شود. آن‌ها زمينه‌اي را فراهم کردند که اتحاد در تنوع و تکثر بتواند تحقق يابد. هر سه شخصيت بر فرهنگ تأکيد داشتند: رادا کريشنان به تقريب مذاهب، اوروبيندو به اتحاد سياسي در جهان و کوماراسوامي بر اصول اخلاقي که برانگيزاننده زندگي است. مقصود هر سه يکي بود: زيستن در زادگاه و در جهان بدون اصطکاک ميان آن دو.