چارقدهای رنگ پریده

انتشارات بزنگاه منتشر کرد:
هرچه اندوه و اشک بود، با یک سر برگرداندن اسفندیار مثل گرد و غبار مخمل قرآن روی طاقچه، از دلم فرو می ریخت. انگار هیچکس مرا نمی دید، من بودم که دو چشم داشتم برای دیدن یک خسار، برای دیدن یک قامت رعنا که در قبای سیاه، دلربا و بی مانند شده بود. با خودم فکر می کردم - همه زنان مجلس هم همین اندازه اسفندیار را دوست دارند؛ فکر می کردم باید آنقدر چشمانم را باز و بسته کنم تا این تصویر رویایی در خیالم حک شود و من مانند مشق های میرزاعباس، اوستاد اکابر حیدر، هر شب مرورش کنم. من در دوست داشتن گوی سبقت را ربوده بودم. هیچکس به قدر من او را نمی خواهد، من هستم که قلبم روحم، بدنم، حتی کف دست هایم برای دیدن اسفندیار، همه چشم شده است.
فروشگاه اینترنتی 30بوک