کتاب «دروغگویی روی مبل» (Lying on the Couch) رمانی از اروین یالوم (Irvin David Yalom) رواندرمانگر مشهور آمریکایی است و اولینبار در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
یالوم که در ایران و جهان با انتشار کتاب «وقتی نیچه گریست» (When Nietzsche Wept) به شهرت رسید، در چرخشی شجاعانه این بار صندلیاش به عنوان یک رواندرمانگر را چرخانده و از روابط غیرعادی سه درمانگر با بیماران خودشان نوشته است. این کتاب نیز مانند دیگر آثار یالوم درونمایهٔ روانشناسانه و فلسفی دارد. بسیاری معتقدند یالوم این کتاب را بر اساس تجربیات شخصی خود نوشته است. اما این رمان قبل از آنکه تجربیات یالوم در روانکاوی باشد، رمانی دربارهٔ جدالها و کشمکشهای انسانی است.
در ادامه با ما همراه باشید تا علاوه بر بررسی خلاصه داستان، به چرایی ماندگاری این اثر و پیشنهادهایی برای مطالعه در همان سبک بپردازیم.
دربارهٔ کتاب
داستان «دروغگویی روی مبل» حول محور سه شخصیت اصلی در دنیای رواندرمانی میچرخد. دکتر ارنست لش مجرد است و حدوداً 40 سال دارد و پس از چندین سال تمرین بهعنوان روانشناس، متوجه میشود که دوست دارد در زمینهٔ گفتاردرمانی کار کند. کمی که رمان به پیش میرود شما با جنبهای دیگر از دکتر لش آشنا میشوید، او باهوش، تاحدی از خودراضی و خودشیفته است و مطبش در محلهای ممتاز در سانفرانسیسکو قرار دارد.
او رواندرمانگری فعال و جاهطلب و تشنهٔ توجه است و دوست دارد احترام و توجهٔ متخصصین ارشد جامعهٔ حرفهاش را به خود جلب کند. محور شخصیت او عشق به کارش است ولی ظاهراً غرورش در بهکاربردن روشهایی خاص و به نتیجه رسیدن، نگرانی واقعیاش برای بیماران و رسیدگی به ناراحتی آنها را تحتالشعاع قرار میدهد.
در اوایل رمان «دروغگویی روی مبل» با جاستین نیز آشنا میشوید که چندین سال است به ارنست مراجعه میکند و اعلام میکند میخواهد همسرش کارول را بهخاطر زن دیگری ترک کند. ارنست راضی است چون ازدواج بین جاستین و کارول را ناسالم میداند و قدری سرخورده میشود وقتی میفهمد جاستین کمک او در ایجاد اعتمادبهنفس برای برداشتن این قدم را تصدیق نمیکند. جاستین به رابطهاش با ارنست لش پایان میدهد چون حس میکند دیگر نیازی به کمک او ندارد و همین قضیه رمان را به مسیری جذاب میکشاند.
ویژگیهای برجستهٔ کتاب
«دروغگویی روی مبل» شاهکاری است که با نثری روان و تحلیلهای دقیق روانشناختی، خواننده را به سفری در اعماق ناخودآگاه شخصیتها میبرد. دکتر یالوم روانپزشک، مدرس و نظریهپردازی است که بسیار بر علم روانشناسی تأثیر گذاشت و نویسندهٔ متون علمی و آثاری مشهور در این زمینه است. او در آخرین اثر داستانیاش تسلط بر تکنیکهای رواندرمانی و نبوغ واقعیاش را بهکار گرفته تا نشان دهد هنگام جلسات رواندرمانی و درمانِ یک مراجع، واقعاً درون سر یک روانپزشک چه میگذرد. به عنوان درمانگر اگزیستانسیال او در این کتاب به بررسی تفکرات میانذهنیتی رواندرمانگر و بیمار میپردازد و عقیده دارد مدل پزشکی رابطهٔ پزشک و بیمار پیچیدهتر و جالبتر از آن چیزی است که دیدگاههای آکادمیک فعلی در مورد مرزها و روابط دوگانه نشان میدهند. ویژگیهای برجستهٔ این کتاب عبارتاند از:
- روایت چندلایه: یالوم با استفاده از چندین راوی، دیدگاههای مختلفی را درباره یک اتفاق واحد تعریف کرده که باعث افزایش جذابیت و تعلیق داستان میشود.
- نقد حرفه رواندرمانی: کتاب «دروغگویی روی مبل» جسورانه به نقد برخی رویههای درمانی و آسیبهای احتمالی رابطه درمانگر و بیمار میپردازد.
- تحلیل شخصیتهای خاکستری: شخصیتهای این رمان نه کاملاً مثبت هستند و نه منفی؛ آنها انسانهایی با نقاط ضعف و قوت واقعی هستند که خواننده به راحتی با آنها همذاتپنداری میکند.
- تلفیق آموزش و سرگرمی: مفاهیم عمیق اگزیستانسیالیسم در دل یک داستان جذاب گنجانده شدهاند که باعث میشود آموزههای روانشناسی در ذهن خواننده حک شود.
- زبان ساده و در عین حال فلسفی: علیرغم عمق مباحث، سبک نوشتاری یالوم بهگونهای است که خواندن آن برای مخاطب عام بسیار لذتبخش و روان است.
- تأکید بر صداقت انسانی: درونمایه اصلی کتاب پیرامون اهمیت صداقت با خود و دیگران میچرخد که یکی از پایههای اساسی سلامت روان است.
افتخارات و جوایز
اگرچه آثار اروین یالوم به دلیل تأثیرگذاری عمیق بر ادبیات روانشناختی شهرت جهانی دارند، «دروغگویی روی مبل» به طور خاص برنده جوایز ادبی بزرگ بینالمللی نشده است. با این حال، موفقیت این کتاب نه در ویترین جوایز، بلکه در تأثیرگذاری مداوم آن بر مخاطبان در سراسر جهان و فروش میلیونی آن نهفته است که آن را به یکی از محبوبترین کتابهای حوزه روانشناسی داستانی تبدیل کرده است.
بازخوردها به کتاب دروغگویی روی مبل
- اگر فروید یا یونگ قصد میکردند رمانی هیجانانگیز در ژانر روانشناختی بنویسند، شاید هیچکدام از پس نوشتن چنین کتاب محکم و گویایی برنمیآمدند. لسآنجلس تایمز (Los Angeles Times)
- «دروغگویی روی مبل» رمانی گیرا و بسیار سرگرمکننده است که خواننده به راحتی میتواند اطلاعات تئوری و علمی رواندرمانی را با آن بیاموزد. دیوید لاج، نویسنده (David Lodge, Novelist)
- یالوم یک روانپزشک خیرهکننده است... او در این اثر داستانی تسلط اصیل بر تکنیکهای رواندرمانی و نبوغی واقعی از خود نشان میدهد و نشان میدهد درون سر یک روانپزشک هنگام جلسات مشاوره و رواندرمانی دقیقاً چه میگذرد. نیویورک تایمز (The New York Times)
- «دروغگویی روی مبل» یک رمان پیچیده و در عینحال طنز است... شاید این حساسترین و خندهدارترین رمانی باشد که تابهحال در مورد روانکاوی نوشته شده است. روزنامۀ سنخوزه مرکوری (San Jose Mercury)
- بینش یالوم در مورد حرفهاش تیزبینانه و شاید کمی بیرحمانه باشد. این یک رمان برای کسانی است که دوست دارند بدانند ذهن یک رواندرمانگر واقعاً چگونه کار میکند. سانفرانسیسکو کرونوکایل (San Francisco Chronicle)
این کتاب مناسب چه کسانی است؟
این کتاب بسیار مناسب علاقهمندان به آثار یالوم و ادبیات روانشناختی عمیق است. همچنین اگر از خواندن کتابهایی لذت میبرید که هم داستانی قوی دارند و هم بینش روانشناختی ارزشمندی به خواننده میدهند، «دروغگویی روی مبل» یکی از بهترین انتخابها برای شماست. برای کسانی که پیشتر آثار یالوم مانند «وقتی نیچه گریست» یا «مامان و معنی زندگی» را دوست داشتهاند، این کتاب نیز میتواند همانقدر جذاب و اثرگذار باشد. حتی اگر نخستینبار است که میخواهید اثری از یالوم بخوانید، «دروغگویی روی مبل» میتواند نقطه شروعی بسیار مناسب و گیرا باشد. این کتاب برای تمامی کسانی که به دنبال درک عمیقتری از روابط بینفردی، خودشناسی و پیچیدگیهای روانشناختی هستند، نیز بسیار مناسب است. همچنین، علاقهمندان به ادبیات داستانی با تمهای فلسفی و اخلاقی از مطالعه آن نهایت لذت را خواهند برد. اگر به دنبال آثاری هستید که ذهن شما را به چالش بکشد و دیدگاهی جدید درباره مفهوم حقیقت و دروغ در زندگی ارائه دهد، این رمان انتخابی بینظیر است. همچنین، بسیاری از دانشجویان و متخصصان حوزه روانشناسی از صراحت یالوم در به تصویر کشیدن لغزشهای احتمالی درمانگران تقدیر کرده و آن را منبعی ارزشمند برای خودشناسی و توسعه حرفهای دانستهاند.
چرا رمان «دروغگویی روی مبل» را بخوانیم؟
- برای آشنایی عمیق با دنیای رواندرمانی و پشتپرده جلسات درمان: یکی از مهمترین دلایلی که باید «دروغگویی روی مبل» را بخوانید، این است که کتاب شما را به شکلی کمنظیر وارد جهان رواندرمانی میکند؛ جهانی که برای بسیاری از مخاطبان هم جذاب و هم ناشناخته است. یالوم که خود روانپزشک و رواندرمانگر برجستهای است، با تسلط کامل نشان میدهد که در اتاق درمان فقط بیمار نیست که درگیر چالشهای ذهنی و عاطفی میشود، بلکه درمانگر نیز در معرض تردید، وسوسه، قضاوت، انتقال و پیچیدگیهای احساسی قرار دارد. این نگاه باعث میشود خواننده متوجه شود فرآیند درمان، مسیری کاملاً انسانی، پرابهام و چندوجهی است.
- چون روایت جذاب و پرکششی است: «دروغگویی روی مبل» رمانی است با ساختاری داستانی بسیار جذاب که خواننده را از ابتدا درگیر میکند. یالوم بهخوبی میداند چگونه تعلیق ایجاد کند، چگونه روابط میان شخصیتها را پیچیدهتر سازد و چگونه خواننده را وادار کند که مدام درباره انگیزه واقعی افراد فکر کند. در طول داستان، شما بارها با این پرسش مواجه میشوید که چه کسی راست میگوید، چه کسی خود را فریب میدهد و حقیقت دقیقاً کجاست. این کشش باعث شده تا این کتاب برای بسیاری از خوانندگان جذاب باشد. در واقع، یکی از ارزشهای اصلی این اثر آن است که میان لذت داستانخوانی و عمق فکری تعادل برقرار میکند.
- چون نویسنده هوشمندانه به مفهوم دروغ، خودفریبی و حقیقت پنهان پرداخته: عنوان کتاب بهخوبی نشان میدهد که مسئله دروغ در مرکز روایت قرار دارد، اما جذابیت اثر در این است که دروغ را بهعنوان بخشی از ساختار روان انسان به تصویر میکشد. در این کتاب، خواننده با انواع پنهانکاری، تحریف واقعیت، توجیه رفتار و خودفریبی روبهرو میشود و بهتدریج درمییابد که بسیاری از انسانها پیش از آنکه به دیگران دروغ بگویند، به خودشان دروغ میگویند. این لایه از روایت، اثر را بسیار عمیق و متمایز میکند، چون باعث میشود مخاطب رفتارها و باورهای خودش را نیز بازبینی کند. به همین دلیل، مطالعه این کتاب میتواند تجربهای شخصی و حتی تا حدی تکاندهنده باشد.
- چون شخصیتپردازی چندلایه و واقعگرایانه دارد: از دیگر دلایل مهم برای خواندن این کتاب، شخصیتپردازی بسیار قوی آن است. شخصیتهای «دروغگویی روی مبل» نه قهرمانهای مطلقاند و نه ضدقهرمان؛ بلکه انسانهایی واقعی با ضعفها، ترسها، نیازها و تناقضهای درونیاند. یالوم با مهارت نشان میدهد که حتی افراد تحصیلکرده، حرفهای و آگاه نیز ممکن است در روابط، تصمیمها و احساسات خود دچار لغزش شوند. این واقعگرایی باعث میشود شخصیتها برای خواننده باورپذیر و نزدیک باشند. شما ممکن است در بخشهایی از داستان، خودتان یا اطرافیانتان را در یکی از شخصیتها ببینید و همین امر، ارتباط عاطفی و فکری شما با کتاب را بیشتر میکند.
کتاب «دروغگویی روی مبل» را بخوانید چون یکی از خواندنیترین رمانهای روانشناختی است که با روایتی جذاب، هوشمندانه و پرتعلیق، خواننده را به دنیای پیچیده رواندرمانی، روابط انسانی، خودفریبی و حقیقت پنهان در ذهن انسان میبرد. این اثر با ترکیب داستانی گیرا، مفاهیم عمیق روانشناسی، شخصیتپردازی چندلایه و نثری روان، تجربهای متفاوت از مطالعه را فراهم میکند. این کتاب نهتنها برای علاقهمندان به رمان روانشناختی و آثار اروین یالوم جذاب است، بلکه برای هر کسی که میخواهد شناخت عمیقتری از ذهن، روابط، دروغ، درمان و پیچیدگیهای شخصیت انسان به دست آورد، انتخابی ارزشمند و تأثیرگذار محسوب میشود.
دربارهٔ نویسنده
اروین دیوید یالوم روانپزشک اگزیستانسیال آمریکایی است و در سال 1931 به دنیا آمد. او استاد برجستهٔ رشتهٔ روانشناسی در دانشگاه استنفورد و نویسندهٔ کتابهای داستانی و غیرداستانی در زمینهٔ روانشناسی است. یالوم در واشنگتندیسی به دنیا آمد و پانزده سال قبل از تولد او، والدینش از روسیه به ایالات متحده نقلمکان کرده بودند. یالوم بیشتر دوران کودکیاش را در خانهای بالای خواربارفروشی والدینش و در کتابخانهٔ محلی به خواندن کتابهای مختلف گذراند. او مدرک کارشناسیاش را در 1952 از دانشگاه جورج واشنگتن دریافت کرد و مدرک دکترایش را از دانشگاه پزشکی بوستون اخذ کرد.
دورهٔ کارآموزیاش را در یک بیمارستان در نیویورک گذراند و سپس رزیدنت یک کلنیک در بیمارستان جان هاپکینز شد و دورهٔ آموزشیاش را سرانجام در 1960 به پایان رساند. پس از گذراندن دورهٔ خدمت سربازی، کار آکادمیک خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و عضو هیئت علمی دانشگاه استنفورد شد و طی سالهای بعد به سِمَت مدیریت رسید و آموزشش را در رواندرمانی گروهی و توسعهٔ مدل روان درمانی اگزیستانسیال آغاز کرد.
زندگی و آثار یالوم
از اروین یالوم تاکنون کتابهای داستانی و غیرداستانی زیادی منتشر شده است که از میان آنها میتوان به «خیره به خورشید نگریستن»، «رواندرمانی اگزیستانسیال»، «هنر درمان»، «مامان و معنی زندگی» و «مسئلهٔ اسپینوزا» اشاره کرد. یالوم در سال 1954 با مریلین نویسندهٔ فمنیست، مورخ و استاد دانشگاه ازدواج کرد. مریلین بعدها به سرطان سختی مبتلا شد و در سال 2019 با استفاده از خودکشی پزشکی به زندگی خود پایان داد.
یالوم و مریلین پیش از مرگ او سرگرم نوشتن کتابی با عنوان «مسئلهٔ مرگ و زندگی» شدند که روند بیماری و درمانِ مریلین و شیوهٔ رویارویی آنها با مشکلات و مسائل روانی مرتبط با این بیماری را به شیوهای اتوبیوگرافیک بررسی میکرد. اروین یالوم برای رمان روانشناسی «وقتی نیچه گریست» جایزۀ طلای کلوپ کامانولث را دریافت کرد. او همچنین در سال 2002 جایزۀ انجمن روانپزشکی آمریکا را گرفت. شورای جهانی روان درمانی در سال 2009 جایزۀ بینالمللی زیگموند فروید را برای روان درمانی در شهر وین، اتریش به وی اهدا کرد.
معرفی کتابهای مشابه
اگر از خواندن کتاب «دروغگویی روی مبل» لذت بردید و به دنبال آثاری مشابه میگردید، بهتر است که به دنبال رمانها یا کتابهایی باشید که درونمایههای روانشناختی عمیق، روابط انسانی پیچیده، گفتوگوهای تحلیلی، و تمرکز بر ذهن و انگیزههای شخصیتها داشته باشند؛ همچنین آثاری که در مرز میان داستان و روانکاوی حرکت میکنند، معمولاً برای این سلیقه مناسباند. به طور کلی، هرچه کتابی شخصیتمحورتر، تأملبرانگیزتر، و از نظر روانشناختی دقیقتر باشد، احتمال بیشتری دارد که درست مانند این کتاب از مطالعهتان لذت ببرید. بنابراین اگر از مطالعهٔ این اثر لذت بردید، خواندن این کتاب را نیز به شما پیشنهاد میکنیم.
- زندگی آزموده اثر استفن گراس
کتاب «زندگی آزموده» اثر استفان گراس یکی از خواندنیترین آثار در حوزه روانشناسی، روانکاوی و روایتهای عمیق انسانی است که با نثری دقیق، تأملبرانگیز و سرشار از مشاهدههای ظریف، خواننده را به لایههای پنهان ذهن و روابط انسانی میبرد؛ اگر از مطالعه کتاب دروغگویی روی مبل لذت بردهاید، این اثر نیز میتواند برای شما بسیار جذاب باشد، زیرا هر دو کتاب با تکیه بر تحلیل روان انسان، کشف انگیزههای پنهان، تنشهای عاطفی، و روایتهایی مبتنی بر تجربه درمان و گفتوگو، مخاطب را به سفری درونی و فکری دعوت میکنند و بر شناخت شخصیت، تعارضهای درونی و حقیقتهای ناگفته زندگی تمرکز دارند.
شباهتها با دروغگویی روی مبل:
- هر دو کتاب بر روانکاوی و تحلیل ذهن انسان تمرکز دارند.
- در هر دو اثر، روابط انسانی پیچیده و لایهمند نقش محوری دارند.
- هر دو کتاب از گفتوگو و روایتهای تحلیلی برای پیشبرد محتوا استفاده میکنند.
- در هر دو، خواننده با انگیزههای پنهان، ترسها و تعارضهای درونی شخصیتها روبهرو میشود.
- فضای هر دو اثر تأملبرانگیز، عمیق و شخصیتمحور است.
- هر دو کتاب برای علاقهمندان به آثار روانشناختی و دروننگر بسیار مناسباند.
از مطالعهٔ این کتاب نیز لذت خواهید بُرد چون زندگی آزموده همان جذابیت فکری و عاطفیای را دارد که مخاطب در دروغگویی روی مبل تجربه کرده است؛ ورود به ذهن آدمها، فهم زخمهای پنهان، کشف حقیقتهای انسانی و همراه شدن با روایتهایی که هم آموزندهاند و هم عمیقاً اثرگذار از جمله ویژگیهای این کتاب است.
- پسری که همانند سگها پرورش یافت اثر بروس پری و مایا زالاویتس
کتاب «پسری که همانند سگها پرورش یافت» اثر بروس پری و مایا زالاویتس یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین آثار در حوزه روانشناسی تروما، رشد کودک، عصبروانشناسی و درمان آسیبهای روانی است که با روایت پروندههای واقعی و تحلیلی عمیق، نشان میدهد تجربههای کودکی چگونه مغز، رفتار و روابط انسان را شکل میدهند. اگر از خواندن کتاب دروغگویی روی مبل لذت بردهاید، این کتاب نیز میتواند برای شما بسیار جذاب باشد، زیرا هر دو اثر با نگاهی روانشناختی، انسانمحور و عمیق به سراغ دردهای پنهان، پیچیدگیهای ذهن، ریشههای رفتار و فرآیند درمان میروند و خواننده را درگیر فهم لایههایی از روان انسان میکنند که در زندگی روزمره کمتر دیده میشوند.
شباهتها با دروغگویی روی مبل:
- هر دو کتاب بر شناخت عمیق روان انسان تمرکز دارند.
- در هر دو اثر، زخمهای پنهان و ریشههای رفتار انسان با دقت بررسی میشود.
- هر دو کتاب فضایی تحلیلی، تأملبرانگیز و انسانمحور دارند.
- در هر دو، فرآیند درمان و مواجهه با دردهای درونی اهمیت زیادی دارد.
- هر دو اثر برای علاقهمندان به روانشناسی، رواندرمانی و کشف لایههای پنهان شخصیت بسیار جذاباند.
- هر دو کتاب به خواننده کمک میکنند رفتار انسان را فراتر از ظاهر آن درک کند.
از مطالعهٔ این کتاب نیز لذت خواهید بُرد چون این کتاب نیز مانند دروغگویی روی مبل سفری عمیق به ذهن، رنج، ترمیم و فهم انسان است؛ بنابراین خواننده علاوه بر یادگیری نکات ارزشمند درباره تروما، مغز و درمان روانی، همان حس درگیری ذهنی، همدلی عاطفی و کشف تدریجی حقیقتهای انسانی را تجربه میکند که در کتاب دروغگویی روی مبل برایش جذاب بوده است.
سخن پایانی
«دروغگویی روی مبل» یکی از محبوبترین آثار در حوزه رمان روانشناختی و ادبیات فلسفی معاصر است که با روایتی جذاب و هوشمندانه، خواننده را به دنیای پیچیده ذهن انسان و روابط درمانی وارد میکند. نویسنده در این اثر با پرداختن به مفاهیمی مانند دروغ، خودفریبی، رواندرمانی و کشمکشهای درونی، تجربهای عمیق و متفاوت از مطالعه را رقم میزند. نثر روان، شخصیتپردازی قوی و فضای پرتعلیق این کتاب، باعث شده تا به یکی از آثار خواندنی و پرفروش اروین یالوم تبدیل شود.
این کتاب بسیاری از ویژگیهای برجسته آثار یالوم مانند توجه به پیچیدگیهای ذهن، کنجکاوی نسبت به انگیزههای پنهان انسان، نگاهی فلسفی به زندگی و روابط را در خود دارد و نویسنده در آن مفاهیم دشوار روانشناسی را به روایتی خواندنی و ملموس تبدیل کرده است. «دروغگویی روی مبل» با تمرکز بر روابط میان رواندرمانگر و مراجع، لایههای پنهان شخصیت انسان را آشکار میسازد و نشان میدهد که حقیقت همیشه آن چیزی نیست که در ظاهر دیده میشود.
این کتاب با رویکردی دقیق و واقعگرایانه، مرز باریک میان صداقت و فریب را بررسی میکند و به خواننده فرصت میدهد تا به ابعاد ناشناخته ذهن و احساسات انسانی نزدیکتر شود. «دروغگویی روی مبل» ترکیبی کمنظیر از داستان، تحلیل روانشناختی و مفاهیم عمیق انسانی است و مطالعهٔ آن باعث میشود بتوانید نگاهی دقیقتر به مفهوم حقیقت، دروغ، روابط انسانی و نقش درمان در شناخت خویشتن داشته باشید. همین ویژگی باعث شده این اثر نهتنها برای علاقهمندان به کتابهای اروین یالوم، بلکه برای دوستداران کتابهای روانشناسی داستانی نیز بسیار جذاب و الهامبخش باشد.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
میگفت اگر پیر و فرتوت بود، از در آغوش کشیدنش امتناع نمیکردم. شاید در این مورد حق با او بود. تماس فیزیکی برای پل خیلی مهم بود. همیشه اصرار داشت که ما رابطهٔ فیزیکی داشته باشیم و هیچوقت دست از اصرار برنداشت. اصرار، اصرار و اصرار. بیوقفه. ولی من میتونستم درکش کنم. بل با محرومیت تماس فیزیکی بزرگ شده بود. وقتی نوزاد بود، مادرش مرد و معلمهای خصوصی سوئيسی بزرگش کرده بودن. و پدرش! تصور کن که با پدری زندگی میکرده که فوبیای میکروب داشته و هرگز لمسش نکرده. همیشه داخل و بیرون خونه دستکش دستش میکرده. از خدمه میخواسته که پولها رو بشورن و اتو کنن!
بهتدریج، بعد از یک سال، بهخاطر فشارهای سرسختانهٔ بل یا خجالتم ریخت یا نرم شدم، چون بهطور منظم آخر جلسات بل رو مثل یک عمو بغل میکردم. همیشه از او میخواستم به مرزها احترام بذاره، و او همیشه اصرار داشت خلاف این کار رو انجام بده. نمیتونم بگم چند بار براش بهصورت مختصر در این مورد سخنرانی کردم و چند کتاب و مقاله در این مورد بهش دادم تا بخونه.