

اتین دکرو
انتشارات نیماژ منتشر کرد:
در این کتاب، دکرو برای نخستینبار در جمع معاصرانش استانیسلاوسکی، کوپو، میرهولد و دیگر اصلاحطلبان (انقلابیون) اصلی تئاتر قرن بیستم ظاهر میشود. فرم هنریای که دکرو در طول عمر خود خلق کرد، کاملاً با آنچه قبلاً بهعنوان پانتومیم سنتی شناخته میشد، متفاوت است. او نه هنر صامت، بلکه هنر واقعی حرکت دراماتیک را توسعه بخشید. آموزههای دکرو و ریخت آثارش هنوز با شور و نشاط در میان نسلهای متاخر مورد توجه و تحصیل است. کتابها، مقالات و مطالعات پیرامون دکرو همچنین بهشکل فزایندهای درحالرشد هستند. این شاخصهای قوی نشان میدهند که نام او یک پاورقی رنگی در تاریخ تئاتر نیست، بلکه با گذشت سالها جای خود را در میان سرآمدان تحول تئاتر قرن بیستم باز کرده است.
دربارهی نویسنده:
اتین دکرو (1898-1991) بازیگر فرانسوی بود که در پایان نیمه اول قرن بیستم شیوه جدیدی از بیان تئاتری را ابداع کرد که به نام Mime Corporel نامیده می شد و تا حد زیادی باعث ایجاد رشته تئاتر میم شد.
فروشگاه اینترنتی 30بوک
معرفی کتاب اتین دِکرو اثر توماس لیبارت
امتیاز در آمازون: ☆ ☆ ☆ ☆ ☆
معرفی کتاب اتین دکرو:
چرا باید کتاب اتین دکرو را بخوانیم؟
جملات درخشانی از کتاب اتین دکرو:
«دکرو در بیستوپنج سالگی آنقدر پول پسانداز کرده بود که بتواند یک سال بدون کارکردن زندگی کند. او که یکدهه را بهعنوان کارگر ساده گذرانده بود، میخواست زندگی کمتر فرسودهکنندهای بهلحاظ جسمی داشته باشد و تصور میکرد که بازیگری به او زمان لازم برای دنبالکردن علایق سیاسی را میدهد. دکرو در عالم سیاست و همچنین در دنیای تئاتر نیاز به تغییر و تصحیح لحن و لهجهی طبقهی کارگردی خود داشت و در روزگاری فاقد توسعهی الکترونیک، باید نزاکت و شمردگی در سخن و همینطور تجسم میآموخت. دکرو برای این منظور و برای آموختن در زمینهی بیان و صدا وارد مدرسهی ژاک کوپو شد، اما در عوض «بدن» را کشف کرد. کوپو، اولین معلم دکرو، بذر آنچه را کاشت که دکرو آن را طی زندگی حرفهایاش توسعه داد، یعنی آن مایم جسمانی یا کورپورال مایم نامیده شد.»
دربارهٔ اتین دکرو:

اتین دکرو هنرپیشهٔ فرانسوی در ۱۸۹۸ در پاریس به دنیا آمد و در ۱۹۹۱ درگذشت. او در مدرسهٔ «اکول دو ویو» تحصیل کرد و در آنجا به شدت به نمایش بدون کلام یا نوعی پانتومیم علاقهمند شد. این نمایش هنر بازیگری در سکوت از طریق حرکات مختلف بدنی برای بیان ایدههایی دربارهٔ یک موضوع است و تمرکز آن بر استفاده از اشیاء خیالی و بدن و صورت هنرمند بدون استفاده از نقاب است. او در طول فعالیت طولانی خود به عنوان بازیگر سینما و تئاتر، یکی از مطرحترین هنرمندان این سبک بود و از بدن انسان به عنوان ابزار اصلی استفاده میکرد. دکرو که در سال ۱۹۲۳ در تئاتر ثبتنام کرد به عنوان شاگرد چارلز دالین شروع به فعالیتهای جدیدی در صنعت پانتومیم کرد و بعداً یک سبک حرکتی اصیل و شخصی برای خودش ایجاد کرد که به «کورپورال مایم» یا «مایم جسمانی» شهرت یافت. حرکتهای پانتومیم مجسمه مانند او، مجسمههای رودن را به یاد مخاطبین میآورد. او یک روشنفکر و نظریهپرداز نیز بود و تمرینات بدنیاش تا حدی مبتنی بر چیزی بود که رقصندگان مدرن آن را «انزوا» مینامند؛ حرکتهایی که در آن بخشهای بدن در یک توالی مشخص حرکت میکنند و تا حدی برای حفظ تعادل بدن در این حرکات از علم فیزیک استفاده میشود. او حدود سال ۱۹۵۷ به نیویورک نقلمکان کرد و کلاسهای مختلفی را در این شهر برگزار میکرد. او قطعاتی را در تئاتر «کریکت» اجرا کرد که از جمله این قطعات میتوانیم به «کارخانه»، «درختان»، «تمام شهر کار میکنند» و «روح شیطانی» اشاره کنیم. دانشجویانش در آن زمان کسانی همچون استرلینگ جنسون، سونیا سونسون، مارجوری واکر و جول واکر بودند که پس از بازگشت دکرو به پاریس مدتی به تدریس کلاسها در نیویورک ادامه دادند. دکرو در ۱۹۶۲ به پاریس بازگشت و مدرسهٔ خود را در آنجا افتتاح کرد و تقریباً تا زمان مرگش در آنجا به تدریس پرداخت. اجراهای هنری دکرو که در طول سالها ایجاد کرده بود کاملاً با آنچه قبلاً به عنوان پانتومیم سنتی شناخته میشد متفاوت است.
در کتاب اتین دکرو چه میخوانیم؟
اگر از خواندن کتاب اتین دکرو لذت بردید، از مطالعۀ کتابهای زیر نیز لذت خواهید برد:
دربارۀ توماس لیبارت: مدرس و نویسنده

شاید بپسندید














از این مترجم








































