حافظ خوانی خصوصی
انتشارات چشمه منتشر کرد:
حافظخوانی خصوصی قصهی آن زندگیهاست که میتوانند به مدد عشق قدم به جهانهایی ورای این جهان واقع بگذارند:
قصهی علیرضا و پریسا، زوجی جوان و خوشبخت، که در سال سوم ازدواج و به شکلی عجیب از هم جدا میشوند. علیرضا به کما میرود و پریسا زنده نمیماند.
آن دو، که تا پیش از این واقعهی هولناک پیوند مهرآمیزشان را با تفأل به خواجهی شیراز و دیوان پررمزوراز اشعار او به تپش و جنبوجوش واداشته بودند، حالا در جهان دیگری ارتباطشان را حفظ کردهاند: حافظ، از پس هفتصد سال، هنوز هم انگار صدای سخن عشق را میشنود و هیچ دلدادهای را که به بیت یا مصرعی از او متوسل شده در این گنبد دوار تنها نمیگذارد.
گوشی تلفن پریسا بعد از مرگش روشن است و علیرضا همچنان برایش شعرهایی از حافظ ارسال میکند. پرستو، زنی دیگر که کمکم وارد ماجرا شده، از علیرضا میخواهد که پیامهایش را به پریسا ادامه دهد. پرستو مطمئن است که این پیامها به پریسا می رسد و کمی بعد علیرضا متوجه نشانههایی میشود که حرف پرستو را تأیید میکنند. اما پرستو کیست و تا پیش از این کجا بوده؟ یا شاید باید پرسید، همین حالا کجاست؟
علیرضا محمودی ایرانمهر، که پیش از این چند مجموعه داستان کوتاه و رمان منتشر کرده که به شگردهای جذاب و ساختار استوارشان شهرهاند، حالا روی به نوشتن داستان بلند و لطیفی آورده که خواندنش هر خوانندهای را به شگفتی وامیدارد؛ داستانی عاشقانه اما مرموز و معمایی.
فروشگاه اینترنتی 30بوک
دربارهٔ کتاب
.
داستان «حافظ خوانی خصوصی» حول محور پریسا و علیرضا میچرخد؛ دختری مُرده و مردی که زنده مانده است، اما این دو از دو جهان متفاوت به واسطهٔ تفال با دیوان حافظ با یکدیگر سخن میگویند. علیرضا از دلتنگی برای پریسا که شش ماه پیش از جهان رخت بربسته، شمارهاش را میگیرد تا فقط عکسش را نگاه کند که ناگهان متوجه میشود تلفن او روشن است و این آغازی برای ورود به گفتوگویی با دنیای مردگان است.علیرضا به یاد تمام حافظخوانیهای خصوصویشان بیتی برای پریسا میفرستد و گفتوگویی میان علیرضا و پریسا تمام پیچیدگیهای عشق، زندگی، مرگ و خاطره را با صدای حافظ به میان داستان میکشاند. در طول داستان خطوط گوناگونی همراه با قطعاتی شاعرانه از شعر حافظ در هم تنبیده شده تا زخمهای درونی شخصیتها آشکار شود. این دو شخصیت در دل این داستان، با تفاسیر شخصی خود از بیتها به هم نزدیک یا از هم دور میشوند.
ویژگیهای برجستهٔ کتاب
.
«حافظ خوانی خصوصی» تلفیقی شاعرانه از واقعیت و خیال است که با زبانی نرم و موسیقیایی در دنیای معاصر روایت میشود. این اثر گفتوگویی میان زندگی و مرگ و عشق و فقدان است که در آن حافظ پُلی میان زندگان و مُردگان میشود. نویسنده با ساختاری چند لایه و روایت داستان به صورت یک پازل در هم ریخته، مرز میان شعر و رمان را از میان برداشته و اثری قابل تأمل و احساسی خلق کرده است. ویژگیهای برجستهٔ این کتاب عبارتاند از:
• ترکیب شعر و روایت: نویسنده در این داستان بسیار خلاقانه از غزلهای حافظ برای پیشبرد داستان و گفتگو میان شخصیتها استفاده کرده است.
• روایتی میان زندگی و مرگ: در این کتاب ارتباطی میان زنده و مرده برقرار شده که بهجای ترسناک بودن، شاعرانه و فلسفی بهنظر میرسد.
• سبک زبانی لطیف و آهنگین: این کتاب در ظاهر نثری ساده دارد و بسیار ساده نیز پیش میرود، اما پر از استعاره است و میتوانیم لایههای عمیق معنا را در سطرهای آن بیابید.
• ساختار پازلی و غیرخطی: داستان از قطعات کوتاه و پراکنده تشکیل شده که در کنار هم تصویری واحد از عشق و معنا میسازند.
• درونمایهٔ عرفانی و فلسفی: نویسنده در خلال این داستان به مفاهیمی چون سرنوشت، مرگ، حضور و راز، در پرتو نگاه حافظ پرداخته است.
• خوانش معاصر از حافظ: نویسنده در این کتاب دیوان حافظ را از یک متن مقدس سنتی به زبانی برای بیان تنهایی و عشق امروزی تبدیل کرده است.
این کتاب مناسب چه کسانی است؟
.
اگر به مطالعهٔ داستانهای ایرانی علاقه دارید، این کتاب را بخوانید. این کتاب برای کسانی مناسب است که به مطالعهٔ رمانهای متفاوت علاقه داشته باشند. همچنین دوستداران حافظ و کسانی که میخواهند نسبت به اشعار او نگاه امروزیتر و شخصیتری داشته باشند نیز از مطالعهٔ این کتاب لذت خواهند بُرد. همچنین علاقهمندان به رمانهای عاشقانه از خواندن این کتاب بسیار لذت خواهند بُرد.چرا رمان «حافظ خوانی خصوصی» را بخوانیم؟
.
• پیوند میان شعر و داستان: در این کتاب، غزلهای حافظ فقط نقل قول نیستند؛ بلکه با روایت یکی میشوند و هر بیت پاسخی به احساس یا پرسشی از دل داستان است. این پیوند به خواننده کمک میکند شعر را در بستر زندگی واقعی لمس کند. • نگاه تازه به عشق و مرگ: رمان از زاویهای شاعرانه به دو مفهوم همیشگی ادبیات میپردازد: عشق و مرگ. ارتباط میان پریسا و علیرضا مرز میان این دو را از میان برمیدارد و نشان میدهد که عشق حتی در غیبت و فقدان، زنده و جاری است. خواننده در جریان داستان، با نوعی آرامش و پذیرش در برابر مرگ و دلتنگی روبهرو میشود.
• نثر شاعرانه و احساسی: نثر کتاب آهنگین، نرم و در عین حال ساده است؛ کلماتی که بیآنکه پیچیده باشند، بار احساسی و معنایی عمیقی دارند. همین ویژگی باعث میشود خواندن کتاب مثل شنیدن یک موسیقی آرام و تأملبرانگیز باشد.
• ساختار پازلی و خلاقانه: روایت کتاب خطی نیست؛ از قطعات و زاویهدیدهای مختلف تشکیل شده که مانند پازل کنار هم قرار میگیرند. این ساختار ذهن خواننده را درگیر میکند و خواندن را از تجربهای منفعل به تجربهای خلاق تبدیل میسازد.
• بازتعریف حافظ برای خوانندهٔ امروزی: در این رمان، حافظ از قاب تاریخی بیرون میآید و به گفتوگویی زنده با انسان معاصر میپردازد. کتاب یادآور این است که شعر حافظ هنوز میتواند زبان عشق، اندوه و جستوجوی معنای ما باشد.
کتاب «حافظ خوانی خصوصی» را بخوانید چون تجربهای متفاوت از روایت عشق و شعر است و در مرز میان ادبیات کلاسیک و مدرن حرکت میکند و مخاطب را به سفری درونی میان زندگی و مرگ و عشق میکشاند. این رمان نهتنها داستانی عاشقانه دارد، بلکه نوعی گفتوگو میان فلسفهٔ حافظ و انسان معاصر و عشق است. خواندن این کتاب فرصتی خواهد بود تا احساساتی عمیق را لمس کنید. این کتاب کشف دوبارهٔ زبان شاعرانهٔ حافظ در قالبی نو است.
دربارهٔ نویسنده
.
علیرضا محمودی ایرانمهر منتقد، داستاننویس و فیلمنامهنویس ایرانی است که در سال ۱۳۵۳ در مشهد به دنیا آمد. از مهمترین ساختههای او میتوانیم به فیلمهای «دلداده»، «آزاده» و «دلخون» اشاره کنیم. علیرضا محمودی ایرانمهر فعالیت خود را از سینما آغاز کرد و سال ۱۳۸۷ به عنوان نویسنده در ساخت فیلم «دلخون» همکاری داشت. از دیگر آثار او میتوانیم به «اسم تمام مردهای تهران علیرضاست»، «ابر صورتی» و «برف تابستانی و هفت ثانیه سکوت عشق» اشاره کنیم. او همچنین جوایزی برای نویسندگی در رادیو دریافت کرده و عضو هیئت داوران جشنوارههای ادبی معتبری مانند گلشیری، جایزهٔ کتاب سال منتقدین مطبوعات و جایزهٔ ادبی اصفهان است.معرفی کتاب مشابه: حوالی چهل سالگی
.
کتاب «حوالی چهل سالگی» اثر لیلی بخشی نویسندهٔ ایرانی است و پیرامون زندگی، تجربهها، احساسات و افکار او در آستانهٔ میانسالی میپردازد. نویسنده در این کتاب زندگی را با تمام زخمها، تصمیمات، امیدها و ناامیدیهایش به تصویر میکشد و سعی میکند با صداقتی صمیمی، خواننده را همراه کند تا درک کند که چهل سالگی برای بسیاری از ما چیزی است بین جوانی تمامشده و تجربههایی که هنوز پرورانده نشدهاند. بخشی در «حوالی چهل سالگی» دربارهٔ فشارهای اجتماعی مثل وضعیت مجرد بودن در سنی که معمولاً انتظار میرود زندگی خانوادگی شکل گرفته باشد است و باقی داستان دربارهٔ خودِ زنان، آرزوها، ترسها و امیدهایی که ممکن است همزمان سنگینی و لطافت داشته باشند.هرچند «حوالی چهلسالگی» اثر لیلی بخشی و «حافظخوانی خصوصی» اثر علیرضا محمودی ایرانمهر از نظر فرم و لحن متفاوتاند، اما هر دو اثریاند دروننگر، شاعرانه و مملو از تأمل دربارهٔ عشق، تنهایی و معنای زندگی هستند. هر دو کتاب تلاش دارند مرز میان عقل و احساس، واقعیت و خیال را کمرنگ کنند و خواننده را به گفتوگویی صادقانه با خود و جهان درونش دعوت کنند. از جمله شباهتهای هر دو کتاب میتوانیم به موارد زیر اشاره کنیم:
• دروننگری و تأمل فلسفی: هر دو اثر به جای تمرکز بر حوادث بیرونی، ذهن و احساسات شخصیتها را کاوش میکنند و از دل درون آنها به معنای زندگی میرسند.
• لحن شاعرانه و احساسی: نثر هر دو کتاب نرم، استعاری و سرشار از موسیقی درونی و نثر شاعرانه است.
• محوریت عشق و تنهایی: هر دو نویسنده عشق را نه فقط به عنوان رابطه، بلکه به عنوان مفهومی انسانی و فلسفی بررسی میکنند که با تنهایی و گذر زمان پیوند دارد.
• بازتاب بحران میانسالی و جستوجوی معنا: در هر دو اثر، شخصیتها در مرحلهای از زندگی قرار دارند که به گذشته و اکنون خود نگاه میکنند و میان دلزدگی و امید در نوساناند.
• نگاه انسانی و صادق به احساسات: هر دو نویسنده در خلال داستانهایشان، احساسات را بدون اغراق یا قضاوت به تصویر کشیدهاند.
سخن پایانی
.
کتاب «حافظ خوانی خصوصی» اثری شاعرانه و متفاوت و میان خیال و واقعیت در نوسان است. علیرضا محمودی ایرانمهر در این اثر نشان میدهد که چگونه میتوان حتی امروز هم نگاهی شاعرانه به اشعار حافظ داشت و با این اشعار به عشق و معنای هستی توجه کرد. او با زبانی شاعرانه و در عین حال صمیمی، حافظ را نه به عنوان چهرهای تاریخی، بلکه بهمثابه پلی میان روح انسان و جهان معنا بازمیخواند. در این جهان، هر فال حافظ بهجای پاسخ، پرسشی تازه میگشاید و هر بیت، جرقهای از آگاهی و احساس است.نویسنده در این رمان نشان میدهد که ادبیات میتواند فراتر از روایتهای خطی و رویدادمحور، باشد و میتواند به گفتوگویی درونی با خود و جهان تبدیل شود. خواننده در مسیر روایت، به تماشای گفتوگوی میان پریسا و علیرضا مینشیند؛ گفتوگویی که از جنس واژه نیست، بلکه از جنس دلتنگی، ایمان و جستوجوی معناست. در دل این مکالمه، حافظ همچون آینهای عمل میکند که احساسات انسانی را بازتاب میدهد و راهی برای درک دوبارهٔ زندگی در دل فقدان میگشاید.
در انتها باید گفت که رمان «حافظ خوانی خصوصی» را باید زیست و لمس کرد. این اثر از خواننده میخواهد به سکوت، عشق، خاطره و شعر گوش بسپارد و حافظ را نه در میان صفحات دیوان، بلکه در درون خود بیابد. شاید راز ماندگاری این رمان در همین باشد: یادآوری اینکه هر عشق و هر مرگ، فرصتی برای تولدی دوباره است، و هر بار که دیوان حافظ را میگشاییم، در حقیقت دری به درون خویش باز میکنیم.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
.
سیل فنا همهٔ آرزوها و رؤیاهای پرستو رو بر باد داد. شاید این جمله خیلی سانتیمانتال باشه ولی پرستو یه جورهایی قربانی زیباییش شد. تیکهتیکه شدن فقط سرنوشت مانکنهای پلاستیکی نیست. زندگیِ خیلی از آدمها اینجوریه. زنهای واقعی زیادی رو دیدم که مثل شاهزادهها ستایش میشدن، زنهایی که وقتی سیگاری روی لبشون میذاشتن مثل دوستت پرستو یا مونیکا بلوچی توی فیلم مالنا هزار تا فندک مردونه جلوشون روشن میشد. اما ده سال بعد که دوباره میدیدمشون روحشون رو دریده بودن و فقط اندامی پوک و شلشده براشون مونده بود. مثل پاکت آبمیوهای که همهٔ حس زندگی رو با یه نی پلاستیکی از توش مکیده باشن. یا مردهای جذاب و مغروری که بعد از ده سال تبدیل به موجوداتی احمق و حسود و حقیر شدن. یادمه وقتی از پزشکی قانونی بیرون اومدیم گفتی «چهقدر عجیه که بیشتر آدمها زندگی کردن رو بلد نیستن.»فکر کردم کاش پرستو مثل اسمش بال داشت. فکر کردم آدمها برای نابود شدن فقط لازم نیست مثل پرستو از ساختمون شش طبقه سقوط کنن. آدم با چیزهای خیلی سادهتری هم متلاشی میشه.
شاید بپسندید
