نایت ساید (3)(سوگ بلبل)

کتاب «نایت ساید (۳) (سوگ بلبل)» (Nightingale's Lament) جلد سوم از مجموعه داستان‌های فانتزی دارک نایت ساید (Nightside) اثر سیمون آر. گرین (Simon R. Green) نویسندهٔ بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این کتاب حول محور جان تیلور می‌چرخد، یک کارآگاه خصوصی سرسخت، که در بخش وهم‌آلود و ماوراءالطبیعه لندن، معروف به نایت ‌ساید، کار می‌کند. در این بخش، تیلور استخدام می‌شود تا خواننده‌ای مرموز به نام را پیدا کند، که صدای زیبا اما مالیخولیایی‌اش به طرز غیرقابل توضیحی شنوندگان را به خودکشی کشانده است. این داستان، ژانر کارآگاهی نوآر را با وحشت ماوراءالطبیعه و طنز تاریک ترکیب می‌کند و با استفاده از رمز و راز مرگبار به موضوعاتی مثل کنترل می‌پردازد و مرز میان زیبایی و نابودی را محو می‌کند.  

داستان «سوگ بلبل» ادامهٔ مجموعهٔ نایت ساید و دربارهٔ کارآگاه خصوصی جان تیلور است که در خیابان‌های پر زرق و برق نایت‌ ساید و قلب پنهان و البته تاریک لندن کار می‌کند؛ جایی که ساعت همیشه ۳ صبح است، جایی که موجودات انسانی و نیمه انسانی و خدایان ماورایی در تاریکی بی‌پایان در کنار روح‌ها قدم می‌زنند. جان تیلور استعدادی در یافتن چیزها در نایت ساید دارد. آدم‌ها، اموال و هر چیزی را می‌تواند در نایت ساید پیدا کند.

در جلد سوم از مجموعه نایت ساید، جان تیلور اما به دنبال چیزی متفاوت است. یک خوانندهٔ محلی به نام نایتینگل، خودش را از خانواده و دوستانش جدا کرده است و حالا آن‌ها جان تیلور را استخدام کرده‌اند تا دلیلش را بفهمد. جان تیلور به دنبال این است که بفهمد چرا طرفدارانش همگی خودکشی کرده‌اند؛ طرفداران مستعد این خواننده فکر می‌کنند او صدایی دارد که باید برایش مُرد و به معنای واقعی کلمه هم می‌میرند.

برای فهمیدن حقیقت، جان تیلور باید به جذاب‌ترین و زیباترین و کشنده‌ترین صدای نایت سایت گوش بدهد و البته زنده بماند. او در حالی که ردپای خواننده را از میان کلوپ‌های سایه‌ و اتحادهای درهم‌تنیده دنبال می‌کند، باید کشف کند چه چیزی موسیقی او را به نیرویی مرگبار تبدیل کرده است و او را از شر نیروهای کنترل‌کننده‌اش خلاص کند، پیش از آنکه نفوذش تمام نایت‌ ساید را فرا بگیرد.

«نایت ساید (۳) (سوگ بلبل)» به خاطر ترکیب خلاقانه‌اش از داستان‌های فانتزی، معمایی نوآر و طنز سیاه، که همگی در دنیای شبانه و به وضوح خیالی نایت‌ساید روایت می‌شوند، برجسته است. در این دنیا، شیاطین، خدایان و انسان‌ها در بطن آشفته لندن در کنار هم زندگی می‌کنند و هیچ چیز آنطور که به نظر می‌رسد نیست. ویژگی‌های برجستهٔ این کتاب عبارت‌اند از:

• چه چیزی می‌تواند باعث شود که یک مجموعه طولانی و به‌شدت اعتیادآور باشد؟ مجله بلک گیت (Black Gate Magazine)

• یک اثر به‌شدت فانتزی دیگر. پابلیشرز ویکلی (Publishers Weekly)

• با منطقه داستان‌های توآیلات از پرونده‌های ایکس عبور کنید... و شاید بتوانید کورسویی از ایده را در مورد اینکه نایت‌ساید چگونه است، تصور کنید. بوک‌براوزر (BookBrowser)

این کتاب مناسب طرفداران مجموعهٔ نایت ساید و خوانندگان آن است چون نمی‌توانید این کتاب را به‌طور مستقل بخوانید مگر آن‌که جلدهای پیشین آن را خوانده باشید. مجموعهٔ نایت ساید مناسب خوانندگان و طرفداران داستان‌های فانتزی دارک است و به‌ویژه طرفداران داستان‌های کارآگاهی است. کسانی که از نثر نویسندگانی مانند نیل گیمن، جیم بوچر یا کلایو بارکر لذت می‌برند و خوانندگانی که به دنبال یک رمان فانتزی قابل فهم اما با حال و هوای خاص با حس قوی سبک و حرکت هستند، به احتمال زیاد از خواندن این مجموعه لذت خواهند برد. 

• یک مفهوم مرکزی قابل توجه و بدیع: در قلب رمان، خواننده‌ای وجود دارد که صدایش مردم را به خودکشی سوق می‌دهد، فرضیه‌ای که بلافاصله نگران‌کننده ولی بسیار جذاب به‌نظر می‌رسد. این مفهوم، موسیقی که معمولاً با راحتی و زیبایی همراه است را به چیزی کشنده تبدیل می‌کند و خواننده را مجبور می‌کند تا با این موضوع روبرو شود که چگونه هنر می‌تواند احساسات را دستکاری کند و ناامیدی پنهان را آشکار سازد. رمز و راز پیرامون قدرت خواننده، روایت را پرتنش و جذاب نگه می‌دارد و به داستان، کیفیتی فراموش‌نشدنی می‌بخشد.

•محیطی فراگیر و فراموش‌نشدنی: نایت‌ساید فقط یک پس‌زمینه نیست، بلکه دنیایی زنده و پویا است که هر رویدادی را در داستان شکل می‌دهد. نسخه‌ای از لندن که در آن همیشه ساعت ۳ بامداد است، نایت‌ ساید پر از موجودات ماوراءالطبیعه، معاملات خطرناک و فساد اخلاقی است که حس مداومی از اضطراب و جذابیت ایجاد می‌کند. این محیط غنی و تخیلی، خواننده را به واقعیتی می‌برد که در آن قوانین متفاوت هستند، رمز و راز را تقویت می‌کند و حتی عناصر آشنای نوآر را تازه و غیرقابل پیش‌بینی جلوه می‌دهد.

• یک شخصیت اصلی جذاب و دارای نقص: جان تیلور در نقش یک کارآگاه خصوصی ظاهر می‌شود که نه قهرمان است و نه ناتوان، بلکه در محدودیت‌هایش عمیقاً انسانی است. توانایی ماوراءالطبیعه او در یافتن چیزها با هزینه شخصی همراه است و به انتخاب‌ها و تحقیقات او وزن عاطفی می‌بخشد. این تعادل بین قدرت و آسیب‌پذیری، سفر او را جذاب می‌کند، زیرا خوانندگان نه تنها رمز و راز، بلکه عواقبی را که بر کسی که باید بارها با تاریک‌ترین گوشه‌های جهان روبرو شود، وارد می‌کند، دنبال می‌کنند.

کتاب «نایت ساید (۳) (سوگ بلبل)» ارزش خواندن دارد زیرا ترکیبی فشرده اما قدرتمند از رمز و راز، فانتزی و داستانی احساسی و به شدت تاریک است که در فضایی بسیار بدیع، جایی که زیبایی و خطر دائماً با هم همپوشانی دارند، پیچیده شده است. این رمان، تحقیقی جذاب، شخصیت‌های به یاد ماندنی و یک ایده مرکزی فراموش‌نشدنی دارد، در حالی که ریتم سریع و شوخ‌طبعی تیز خود را حفظ می‌کند و آن را هم سرگرم‌کننده و هم تأمل‌برانگیز می‌کند، بدون اینکه تعهد سنگینی از خواننده بخواهد.

نایت ساید مجموعه‌ای از ۱۲ رمان فانتزی نوشتهٔ نویسندهٔ بریتانیایی سایمون آر. گرین است که جلد اول آن با عنوان «چیزی از طرف شب» (Something from the Nightside) در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این مجموعه بر جان تیلور، یک کارآگاه خصوصی مستقر در نایت‌ساید خیالی تمرکز دارد؛ یک دنیای تاریک و پنهان در لندن که در آن ماوراءالطبیعه و فناوری‌های علمی تخیلی در کنار هم وجود دارند. این کتاب‌ها تاریک، بدبینانه و طنزآمیز هستند و ماجراجویی‌های جان تیلور در نایت ساید را دنبال می‌کنند، جایی که رمان‌های کلاسیک کارآگاهی عامه‌پسند با فانتزی و علمی تخیلی در هم می‌آمیزند.

سیمون ریچارد گرین نویسندهٔ داستان‌های علمی تخیلی و فانتزی انگلیسی است که در ۱۹۵۵ به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ ادبیات مدرن انگلیسی و آمریکایی از دانشگاه لستر گرفت و نویسندگی را در سال ۱۹۷۳ آغاز کرد، اولین داستانش با عنوان «قاتل انسان» (Manslayer) را در سال ۱۹۷۶ فروخت و اولین اثر بلندش با عنوان «بیدار شو، بیدار شو، ای بادهای شمالی» (Awake, Awake, Ye Northern Winds) در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. در سال ۱۹۸۸ او هفت رمان فروخت و در سال ۱۹۸۹، ماموریتی برای نوشتن رمانی از فیلم «رابین هود: شاهزاده‌ دزدان» با بازی کوین کاستنر دریافت کرد که بیش از ۳۷۰،۰۰۰ نسخه از آن به فروش رسیده است. در دهه‌ ۱۹۹۰، گرین به طور منظم از طریق انتشارات ویکتور گولانچ لیمیتد آثار خود را منتشر می‌کرد. رمان‌های گرین به عنوان فانتزی‌هایی که در محیط‌های شهری معاصر که کمی متفاوت هستند، توصیف شده‌اند.

کتاب «نایت ساید (۳) (سوگ بلبل)» بخشی از یک مجموعهٔ جذاب و خواندنی است که در دنیای خیالی نایت ساید می‌گذرد. گرین در این جلد موفق می‌شود چون می‌تواند به خواننده نشان بدهد که ترسناک‌ترین هیولاها همیشه چنگال، دندان یا طلسم نیستند، بلکه نیروهای آرامی هستند که از اشتیاق انسان سوءاستفاده می‌کنند. سایمون آر. گرین با تبدیل یک صدای زیبا به یک سلاح، انتظارات را زیر پا می‌گذارد و به خواننده نشان می‌دهد که هنر، وقتی از همدلی و کنترل تهی شود، می‌تواند به ابزاری برای نابودی تبدیل شود. 

نایت‌ساید، که در تاریکی ابدی گرفتار شده است، وضعیت عاطفی ساکنان خود را منعکس می‌کند: بی‌قرار، آسیب‌دیده و ناامید. گرین از طریق دیالوگ‌های تند و طنز تلخ، داستان را در حرکت نگه می‌دارد و در عین حال لحظاتی از غم و اندوه واقعی و تأمل را به نمایش می‌گذارد. نقش جان تیلور به عنوان یک کارآگاه فقط کشف حقایق نیست، بلکه شاهد هزینه‌ آن حقایق بودن است و این ایده‌ تکرارشونده‌ رمان را تقویت می‌کند که دانش و قدرت همیشه عواقبی به همراه دارند.

«سوگ بلبل» خواننده را با طعمی ناخوشایند اما معنادار رها می‌کند. این داستانی است که با صحنه‌های تماشایی و تعلیق خواننده را سرگرم می‌کند، اما به دلیل پرسش‌هایی در مورد شهرت، کنترل و بهای شنیده شدن، در ذهنش ماندگار می‌شود. این رمان نشان می‌دهد که رستگاری در نایت‌ساید هرگز کامل یا بی‌نقص نیست، اما انتخاب رویارویی با تاریکی، به جای تسلیم شدن در برابر آن، هنوز هم اهمیت دارد. این تعادل بین بدبینی و امید شکننده، همان چیزی است که به مجموعهٔ نایت ساید قدرت می‌دهد و آن را به اثری به یاد ماندنی در ژانر فانتزی تبدیل می‌کند.

تعداد زیادی کتاب و فیلم و سریال تلویزیونی دربارهٔ ماجراجویی‌های زمان ویکتوریا آن‌جا بود، بیشتر آن‌ها تئوری‌های توطئه‌ای بود که توضیح می‌داد چرا او یک‌دفعه در اوج شهرت در سال ۱۸۸۸ ناپدید شد. و بعد با ظاهرشدن توسط ماشین زمان در نایت‌ساید در سال ۱۹۶۶ همه را شگفت‌زده کرد. در آخر معلوم شد زنی که خیلی دوستش داشته به او خیانت کرده و او را لو داده است تا در دام دشمنانش بیفتد، یعنی در دام زن و شوهری به اسم ماسک مرگ. هر سه نفر آن‌ها او را وارد ماشین زمان از قبل تهیه‌شده‌ای کردند و تنها چیزی که او یادش می‌آمد این بود که به آینده فرستاده شده است.

جولین آدونت چون مرد بزرگی بود، خیلی زود دوباره اوضاع را به‌دست گرفت. به تایت‌تایمز رفت تا به‌عنوان روزنامه‌نگار کار کند. او یک خبرنگار تحقیقی شد، چون از چیزی یا کسی نمی‌ترسید و چون شهرت ترسناک‌تری نسبت به تبهکارهایی داشت که دربارهٔ آن‌ها تحقیق می‌کرد.