مجموعه آلبر کامو (11 جلدی)(قابدار)

«مجموعه آلبر کامو» شامل ۱۱ اثر شاخص آلبر کامو (Albert Camus) نویسندهٔ فرانسوی-الجزایری می‌شود که در طول عمر خود، برندهٔ جایزهٔ نوبل در سال ۱۹۷۵ شده است. دو کتاب «بیگانه» و «طاعون» از مشهورترین آثار وی به شمار می‌روند. او یکی از نویسندگان بزرگ قرن بیستم و خالق مقاله جریان ساز «افسانهٔ سیزیف» است. کامو را بیشتر تحت وابستگی‌اش به جریانی فلسفی با نام اگزیستانسیالیسم می‌شناسند و عمدتا آثار او را در این دسته قرار می‌دهند. هر چند خود کامو همواره از پذیرش وابستگی‌اش به این جریان سرباز زده و خود را جدا از اگزیستانسیالیسم معروف سارتری می‌دانسته است. کامو در طول زندگی‌اش موفق به نوشتن رمان‌ها، نمایشنامه‌ها و داستان‌های زیادی شده، که همهٔ آن‌ها را می‌توان در زمرهٔ آثار مهم، تاثیرگذار و جریان ساز دانست. 

«مجموعه آلبر کامو» متشکل از ۱۱ جلد از داستان‌های بسیار مهم این نویسده می‌شود. نوشته‌های کامو که عمدتاً دربارهٔ انزوای انسان در جهان بیگانه، بیگانگی فرد از خود، مشکل شر و پایان مبرم (مرگ) هستند، بیگانگی و سرخوردگی روشنفکر پس از جنگ را به‌درستی منعکس می‌کنند. کامو بسیاری از ایده‌های اصلی خود را به جای استدلال در داستان‌هایش مطرح می‌کرد. نوشته‌های او آمیزه‌ای از واقع‌گرایی و رؤیا هستند. 

بسیاری از منتقدان آثار کامو را فوق‌العاده می‌دانند، چون او نحوهٔ کار با زبان فرانسه را بلد بود. نثر کامو ترکیبی از شفافیت و غزل، اشتیاق، چرخش عبارات و کلمات قصار است که تقریباً به اندازهٔ شعر، دشواری‌هایی را برای مترجم ایجاد می‌کند. البته او برای بیان اندیشه‌اش از زبانی روشن و دور از پیچیدگی استفاده کرده است. تعامل بین دغدغه‌های فلسفی و ادبی او تا حد زیادی عامل غنا و ارزش نوشته‌های او هستند.

«مجموعه آلبر کامو» شامل یازده جلد کتاب است که داستان‌ها و نمایشنامه‌های این نویسندهٔ بزرگ را در خود جا داده است. این یازده جلد عبارتند از:

«طاعون» شاهکار ادبی‌ آلبر کامو به شمار می‌رود. کتابی دربارهٔ یک بیماری همه‌گیری که در میان مرگ و میرهای خود، به مباحث عمیق فلسفی در مورد ذات بشر می‌پردازد و دیدگاه‌های آلبر کامو نسبت به دنیا کاملاً در این کتاب مشهود است. 

«بیگانه» قطعاً مشهورترین اثر آلبر کامو در طول زندگی‌اش به شمار می‌رود. اثری که بیش از ده بار در ایران توسط مترجم‌های مختلف ترجمه شده و هنوز هم یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های تمام دوران به حساب می‌آید. داستان این کتاب دربارهٔ مورسو است؛ یک الجزایری که کاملاً نسبت به زندگی و حتی نسبت به مرگ مادرش بی‌تفاوت و در زندگی خود به پوچی رسیده است.

«دور از دیار و قلمرو» مجموعه‌ای از شش داستان کوتاهِ آلبرکامو است. آلبر کامو نوشتن شش داستان این کتاب را از سال ۱۹۵۲ آغاز کرد اما فقط یک بار در سال ۱۹۵۷ آن را منتشر کرد. این داستان‌ها شباهت چندانی با دیگر آثار او ندارد نگاه متفاوتی از این نویسنده به زندگی است. داستان‌های این مجموعه، میان عالم رؤیا و واقعیت در نوسان هستند. 

یکی دیگر از آثار مهم آلبر کامو به‌شمار می‌رود که با زبانی طنز نوشته شده و اشاره به واژهٔ «سقوط» دارد. این رمان دربارهٔ وکیلی است که از نظر خودش زندگی بسیار درستی دارد و فردی نیکوکار است تا زمانی که افتادن یک زن از روی پل به درون آب را مشاهده می‌کند و بی‌تفاوت نسبت به آن می‌گذرد و از همان لحظه سقوط شخصیت این وکیل آغاز می‌شود.

آلبر کامو «مرگ شادمانه» را در دوران جوانی خود و پیش از رمان «بیگانه» نوشت، اما این کتاب هرگز در زمان حیاتش منتشر نشد. این رمان ۱۷ سال بعد از مرگ کامو به چاپ رسیده ‌است، در حالیکه در ۲۵ سالگی کتاب را نوشته بود. «مرگ شادمانه» در مورد مردی است که پس از ارتکاب به قتل به سراغ خوشبخت شدن می‌رود. نکته‌ای که این کتاب را از دیگر آثارش متفاوت کرده این است که شخصیت‌های کامو معمولا به یک جهان‌بینی پوچ می‌رسند ولی این اتفاق برای این شخصیت او رخ نمی‌دهد.

این نمایشنامه یک تراژدی کامل است. داستانی که از میان یک سوءتفاهم پیش آمده، شخصیت‌های خود و جهان بینی‌های آن‌ها را تحلیل می‌کند. این نمایشنامه نیز از شاهکارهای آلبر کامو است و بهترین راه خواندنش این است که بدون هیچ آگاهی از داستان آن را بخوانید.

نمایشنامه‌ای دیگر از آلبر کامو که یک اثر پیش‌گویانه و شاعرانه و بازتابی از آینده‌ای پسا‌آخرالزمانی است. کامو در این کتاب شهری را به تصویر می‌کشد که مجبور به سکوت و اطاعت بی قید و شرط از شخصیتی به نام «طاعون» شده است؛ به حدی که مردم این شهر حتی حق ندارند در مورد دیدن یک ستاره‌ دنباله‌دار حرفی بزنند.

این نمایشنامه، یکی از آثار مجموعهٔ پوچی و بر پایهٔ زندگی سومین امپراتور رُم نوشته شده که در ۲۱ سالگی بر تخت امپراتوری نشست و در سال ۴۱ میلادی کشته شد. این نمایشنامه دربارهٔ این امپراتور جوان است که پس از مرگ خواهر و معشوقه‌اش دچار پریشان‌احوالی شده و در نهایت به جنون می‌رسد. این نمایشنامه بازتابی از جهان‌بینی‌های آلبر کامو را همچنان در خود دارد و از شاهکارهای کامو تلقی می‌شود.

کامو در این نمایشنامه و در پنج پرده به حوادث و اتفاقات روسیه در قرن بیستم می‌پردازد و شخصیت‌های آن واقعی هستند. در فوریهٔ ۱۹۰۵، در مسکو، گروهی انقلابی، عضو حزب سوسیالیست انقلابی مقدمات سوءقصدی را به جان گراندوک سرژ، عموی تزار، با منفجرکردن بمبی سازمان‌دهی می‌کرد. این سوءقصد و پیش‌آمدها و پیامدهای عجیب آن موضوع نمایشنامهٔ «دادگسترها» است. بعضی از موقعیت‌های این نمایشنامه، هرقدر هم عجیب و غیرعادی به‌نظر بیایند، بااین‌همه رویدادهایی تاریخی هستند.

این کتاب به نوعی سرگذشت خود آلبر کامو است و در این زندگینامه او از دغدغه‌هایش در زندگی و حسرت‌هایش پس از مرگ پدرش گفته است. این کتاب ماجرای پسر جوانی به نام ژاک کورمری که زندگی‌اش شباهت زیادی به زندگی کامو دارد. ژاک در الجزایر بکر و زیبا زندگی کرده و با فقر دست و پنجه نرم می‌کند. مادر کر و لالش سعی می‌کند جای خالی پدری که در جوانی مرده است را برای او پر کند. این کتاب مدت‌ها بعد از مرگ کامو پیدا شد و دخترش دست‌نوشته‌های پدر را تایپ کرد و کتاب را منتشر کرد. 

«دفترچه‌ها» شامل دو دفتر از یادداشت‌های آلبر کامو می‌شود. این کتاب شش بخش در دو دفتر دارد که یادداشت‌های کامو از سال ۱۹۳۵ تا سال ۱۹۵۱ را دربرمی‌گیرد. موضوعات این یادداشت ها پراکنده و گوناگونند و خط مشی خاصی ندارند که آنها را به هم پیوند بدهد. کامو در نظر نداشته کتاب یا جستاری منسجم و یکدست بنویسد. موضوع‌ها و جمله‌ها گاه بسیار پیچیده‌اند، فرازها گاه هیچ فعلی به دنبال ندارند و اگر هم داشته باشند، در معنی‌شان نهفته است.

• کامو در ۱۹۵۷ جایزهٔ نوبل ادبیات را دریافت کرد درحالی‌که ۴۴ سال داشت. او در آن زمان، دومین فرد جوان دریافت‌کنندهٔ این جایزه بود.

این مجموعه بسیار مناسب علاقه‌مندان به آثار آلبر کامو است تا بتوانند مهم‌ترین آثار او را در قالب یک مجموعه مطالعه کنند. این کتاب همچنین مناسب علاقه‌مندان به ادبیات فرانسه و چالش‌برانگیز در دنیای ادبیات و فلسفه است. همچنین اگر می‌خواهید تازه شروع به مطالعهٔ آثار کامو کنید، این مجموعه می‌تواند بسیار برای شما مناسب باشد. علاقه‌مندان به فلسفهٔ پوچی کامو نیز می‌توانند افکار و فلسفهٔ کامو را در این اثر دنبال کنند.

«مجموعه آلبر کامو» را بخوانید چون تمامی این داستان‌‌ها و نمایشنامه‌ها به دغدغه‌های کامو می‌پردازند. غالب نوشته‌های فلسفی و ادبی کامو مضمون و درون‌مایه‌ای مشخص دارند. مسئلهٔ کامو ازخودبیگانگی انسان در قرن بیستم بود. ماهیت هستی، پوچی و شورش مضمون نوشته‌های اوست. بسیاری نوشته‌های کامو را اگزیستانسیالیستی می‌دانند. هرچند که خود او در زمان حیاتش قاطعانه این موضوع را رد می‌کرد. البته موضوع اصلی در همه آثار کامو مبارزه علیه بیدادگری‌های اجتماع است، حتی رمان «بیگانه» هم با همه بی‌تفاوتی‌ها و پوچ‌نگرایی‌ها، به شکلی با این طرز فکر او پیوند دارد. بنابراین اگر می‌خواهید با فلسفهٔ کامو آشنا شوید این مجموعه را بخوانید.

آلبرکامو نویسنده، فیلسوف و روزنامه‌نگار الجزایری- فرانسوی است که در سال ۱۹۱۳ به دنیا آمد و در ۱۹۶۰ درگذشت. کامو را از یکی از مشهور‌ترین نویسندگان فرانسه می‌دانند، چون الجزایر در زمان تولد کامو مستعمره‌ فرانسه بوده است. نام کامو در کنار نام نویسندگان فرانسوی بزرگی چون ژان پل سارتر و رولان بارت قرار گرفته است. آلبر کامو یکی از پیشگامان مکتب آبسوردیسم و اگزیستانسیالیسم است. اگرچه این مکتب‌ها به پوچ‌گرایی مشهورند، اما در حقیقت شخصیت کامو سرشار از زندگی و میل به زندگی بوده است. او در کتاب‌هایش پوچی زندگی را نمایان می‌کند اما با شخصیت‌هایش به خوانندگانش نشان می‌دهد که چگونه می‌توانند در این پوچی دوام آورند.

زندگی شخصی کامو هم چندان از شخصیت‌هایش دور نیست. کامو کودکی سختی داشت. کامو پدرش را در جنگ جهانی اول از دست داد و کودکی‌اش را در محله‌ای فقیرنشین سپری کرد. معلم دبستانش بود که استعداد نویسندگی او را کشف کرد و کامو را حمایت کرد تا بتواند از دولت بورسیه‌ تحصیلی بگیرد و به دبیرستان دولتی برود. او داوطلبانه در جنگ جهانی دوم شرکت کرد، اما مدتی بعد او را به دلیل بیماری سل از جنگ بیرون کردند. کامو بعد از جنگ جهانی دوم به پاریس مهاجرت کرد و اولین رمانش، «بیگانه» را در سال 1942 نوشت و در سال 1957 جایزهٔ نوبل ادبیات را برای آثار و زندگی هنری‌اش دریافت کرد.

آلبر کامو یکی از شناخته‌شده‌ترین نویسندگان فرانسوی در ایران است، و آثار زیادی از او به زبان فارسی ترجمه شده است. کتاب «طاعون» یکی از مشهور‌ترین آثار کامو است که داستانی شبیه به بیگانه دارد. کامو دو نمایشنامه‌ی پرطرفدار هم دارد، «سوءتفاهم» و «کالیگولا». نمایشنامه‌ سوءتفاهم ادامه‌ٔ رمان بیگانه است و داستان زندگی مرسو بعد از رهایی از زندان را شرح می‌دهد.

در دوران مدرن، بشر با دغدغه‌های جدیدی روبه‌رو شده است و نویسندگان و فیلسوفان بی‌شماری به دنبال جواب‌های تازه‌ای برای دغدغه‌های بشر بوده‌اند. آلبر کامو یکی از این فیلسوفان و نویسندگان مهم بود که آثارش تأثیر مهمی بر دنیای مدرن گذاشت و خواندن «مجموعه آلبر کامو» شما را با دنیابینی و دیدگاه‌های این نویسنده آشنا خواهد کرد. کامو که به‌خاطر روزنامه‌نگاری سیاسی، رمان‌ها و مقالاتش به شهرت رسید، آثار زیادی در زمینهٔ ادبیات ابزورد یا پوچی نوشت، گرچه نباید او را در کنار نهیلیست‌ها یا پوچ‌گرایان قرار دارد.

کامو درواقع مفهوم جدیدی را در فلسفه مطرح کرد که به آن «ابزوردیسم» یا «پوچ‌انگاری» می‌گویند که این مفهوم را در بسیاری از آثارش می‌توانید مشاهده کنید. او از تضاد بین میل انسان به اهمیت دادن، درک نظم و وضوح در رویدادهای جهان از یک سو و جهان خاموش، غیرعقلانی و بی‌تفاوت از سوی دیگر، تمرکز کرد. کامو استدلال می‌کند که پاسخ مناسب به پوچی، نه خودکشی یا ناامیدی، بلکه عصیان است. این عصیان، رویارویی مداوم و شجاعانه با پوچی است و شامل امتناع از تسلیم شدن به نیست‌انگاری، رد امیدهای کاذب و جستجوی مداوم معنا می‌شود.

اگرچه نوشته‌های کسانی چون سارتر و آندره مالرو که هم‌عصر کامو بودند در هستی‌شناسی او تأثیر داشت؛ اما کامو در آثار مختلفش، به جای تفسیر پوچی به دنبال راهی برای زیستن در جهان پوچ از پیش ‌پذیرفته‌ شده بود. او پیرو این نظر نیچه بود که می‌گفت این جهان چوب لای چرخ انسان می‌گذارد، پس باید علیه نظام موجود عصیان کرد.