خانه‌ ای برای دختران ناخواسته

انتشارات جمهوری منتشر کرد:
احساساتش مانند امواج می‌آمدند؛ اندوه، آسودگی، شرم، گناه. می‌توانست بچه را نگه دارد، بی‌گناه نبود، اما حالا دختر کوچکش را به تنهایی به دنیا پرتاب کرده بود. هردو ناتمام و بی‌پناه بزرگ می‌شدند.
مگی کم‌کم در آرامش بارانی که به پنجره‌ها می‌کوبید، به خواب فرو می‌رفت. در آن مرز بین خواب و بیداری، این را با خود زمزمه می‌کند: «پیدایت خواهم کرد.» آهسته‌آهسته در کام خواب می‌لغزد و جمله‌ای است که هم به خود می‌دهد و هم به دختر نوزادش: «بازمی‌گردانمت... و همه چیز را به نیکی می‌آرایم.»

فروشگاه اینترنتی 30بوک