حصیر (پالتویی)

انتشارات چشمه منتشر کرد:
مَرده شب‌ها حدود شیش و نیم یه ربع به هفت برمی‌گرده خونه. زن و بچه‌ش خونه‌ن. سه‌تایی با هم شام می‌خورن. بعد از این‌که بچه می‌خوابه، دوتایی می‌شینن به تلویزیون دیدن و حرف زدن؛ از همه‌چی، کار، مدرسه. چه می‌دونم! شاید هم از تعطیلات بعدی حرف می‌زنن. بعدش خودشون هم می‌رن می‌خوابن. گمونم مرده آدم خوبیه. خب، من هم آدم خوبی‌ام. هیچوقت به کسی بدی نکرده‌م. همینش رو نمی‌فهممم دیگه. می‌گم نکنه کار کارِ خونه‌هه باشه. خیلی وقت پیش یه فیلمی دیده بودم، جریانش بداقبالی رو این‌حرف‌ها بود. می‌گم نکنه واقعاً این‌جور چیزها وجود داشته باشه. اگه ما اون روبه‌رو زندگی می‌کردم و اون‌ها جای ما بودن، اون وقت چی می‌شد؟
فروشگاه اینترنتی 30بوک