زبان گفتمان و سیاست خارجی

در کتاب «زبان، گفتمان و سياست خارجي» با عنوان فرعي «ديالکتيک بازنمايي از غرب در جهان نمادين ايراني» اديب‌زاده با رويکرد تحليل گفتمان به تبارشناسي و شيوه‌هاي بازنمايي از غرب درون جهان نمادين متن‌ها و گفتمان‌هاي ايراني نيم‌قرن اخير مي‌پردازد و ريشه‌هاي عميق غرب‌ستيزي در فرهنگ سياسي ايران و گفتمان سياست خارجي را بررسي مي‌کند و پيوند تنگاتنگ زبان و امر فرهنگي را با امر سياسي، در ايران مدرن، مورد توجه خويش قرار مي‌دهد.