زندگینامه گابریل گارسیا مارکز

« گابريل گارسيا ماركز » احتياج به معرفي دوباره ندارد . او مشهورترين نويسندة سبك « رئاليسم جادويي » و نويسنده‌اي بسيار پركار است . او بزرگ‌ترين نويسندة آمريكاي لاتين به شمار مي‌رود و در « جهان اول » نيز ، آمريكاي شمالي و قارة اروپا در چهل سال اخير نامش در اوج بوده است . اگر نگاهي به فهرست نويسندگان قرن 20 بيندازيم ، مي‌بينيم اكثر نام‌هاي مشهور به نيمه اول قرن مربوط مي‌شود . ( جيمز جويس ، مارسل پروست ، فرانتس كافكا ، ويليام فالكنر، ويرجينيا وولف و . . . ) در حالي كه در نيمه دوم قرن ، فقط نام گابريل گارسيا ماركز مي‌درخشد و بس ! شاهكار او « صد سال تنهايي » كه در سال 1967 چاپ شده است ، احتمالاً در بين رمان‌هايي كه بين سال‌هاي 1950 و 2000 منتشر شده‌اند تنها رماني است كه در همة كشورهاي جهان خوانندگان بي‌شمار داشته است . به يقين مي‌توانيم بگوييم كه « صد سال تنهايي » در تاريخ ادبيات جهان نمونه‌اي بارز است . گابريل گارسيا ماركز از ابعاد ديگري نيز پديده‌اي بي‌نظير است . نويسنده‌اي محبوب ، همتراز با چارلز ديكنز ، ويكتور هوگو و ارنست همينگوي ، ميليون‌ها نسخه از كتاب‌هايش به فروش مي‌روند و محبوبيتش مثل قهرمانان ورزشي و موسيقيدانان و هنرپيشگان سينماست . نويسنده براي نگارش اين زندگينامه حدود سيصد مصاحبه انجام داده است . بسياري از كساني كه او با آنها گفتگو كرده در حال حاضر از دنيا رفته‌اند . جالب اينكه نويسنده معتقد است اگر گابريل ماركز به فيدل كاسترو ( رهبر كوبا ) و فيليپه گونزالس توصيه نكرده بود آنها هرگز با نويسنده اين كتاب مصاحبه نمي‌كردند . بهمن فرزانه كه پيش از اين در سال 1354 شمسي كتاب « صد سال تنهايي » اثر ماندگار گابريل گارسيا ماركز را ترجمه كرده بود هم‌اينك ترجمه و تلخيص كتاب « جرالد مارتين » را بر عهده گرفته است.