شعار نویسی بر دیوار کاغذی

شعارنويسي بر ديوار کاغذي طبق قانوني نانوشته تقسيم بندي دهه ها را به عنوان بازه هاي زماني نگاه به وضعيت فرهنگي مان پذيرفته ايم، که دل بخواهي و بي منطق است، اما عموما مفيد و راه گشا. کتاب شعارنويسي بر ديوار کاغذي مروري است بر يک دهه فعاليت ادبيات داستاني در ايران، دهه 1380 که البته در اين کتاب با تقويم مطابقت نميکند. فاصله 1376 تا 1388 دهه هشتاد ناميده شده است، دوره اي دوازده ساله بين دو نقطه عطف تاريخ ايران بعد از انقلاب، که فصلي دشوار و اغلب تلخ از حيات ادبي ما بود.
کتاب بر دو بخش است؛ بخش نخست مروري بر آنچه در حوالي ادبيات داستاني گذشت، از ظهور ناگهاني خيل داستان نويسان جوان تا فشار هشت ساله اي که کم سابقه بود و ترسي که در جان نويسندگان ريشه دواند و مهاجرت تدريجي اهالي ادبيات به فضاي مجازي، بخش دوم نگاهي است به متون منتشر شده، تلاشي است براي شکار خصايل کلي و عناصر بوتيقايي داستان نويسي ايران در اين دوران.
روزنامه نويس صفحات ادبي براي فرو نشاندن کنجکاوي و ارضاي ميل تفکر است که مفاهيم را به کار مي بندد، چيزهايي- ايده ها، مفاهيم، باورها- از اطراف و اکناف علوم انساني وام ميگيرد و بدل ميکند به سلاحي براي نبرد با متن ادبي، با وضعيت ادبي، او خود را در فرآيند مبارزه ميبيند و همراه و همرزم دارد، منتها در قياس با ايدئولوگهاي مبارزه که کتاب و جزوه مي نويسند و نيروهاي فيزيکي آن که مبارزه خياباني را پيش ميبرند، او شعارنويس ديوارهاست.
«از متن کتاب»