اخلاق ناصری

خواجه نصير الدين طوسي672-597ق
از نامدارترين دانشمندان اسلام واز بزرگ ترين علماي اماميه،علاوه بر علوم ديني در حکمت و بيشتر علوم زمان خود استادي ومهارت داشت.
تاليف معروف تر او در علم اخلاق ،«اخلاق ناصري» است که در هنگام اقامت خواجه در دربار ناصرالدين عبدالرحيم به ابوالفتح از سران دانش پرور اسماعيليه،به نام وي پرداخته شده است.ماخذ عمده وي در اين تاليف،بنا به گفته خود او کتاب تهذيب الاخلاق ابن مسکويه است.خواجه طوسي کتاب ابن مسکويه را از عربي به فارسي آورده وبا تغييراتي کتاب خود را ساخته و پرداخته است.جز اينکه کتاب ابن مسکويه منحصر به اخلاق است و اخلاق ناصري مشتمل بر هرسه بخش حکمت عملي (اخلاق،تدبير منزل وسياست) مدن است.
در اين کتاب نيز مانند کتاب ابن مسکويه،بيشتر مطالب از اقوال اخلاقي حکماي پيش استفاده و نقل شده است.خواجه در آغاز کتاب آنچه را که از مسائل فلسفي براي فهم مطالب لازم ديده يا اسلوبي نيکو خلاصه کرده است.واين کتاب همواره در ايران مورد توجه بوده واز کتب مشهور ومعتبر اخلاقي به شمار آمده است.