فمینیسم های ادبی

... عنوان کتاب، با اصرارش بر فمينيسم ها به صورت يک اسم جمع، موردي به جاست. غلط گير املايي کامپيوتر من اين جمع خاص را نمي شناسد و از من مي پرسد: «آيا مطمئن هستيد؟» چه پرسشي! من مطمئن هستم که آن جمع عمدي است، من واقعا قصد داشتم بنويسم فمينيسم ها، نه فمينيسم. اما نمي دانم چرا کامپيوتر آن را دوست نداشت، چنانکه بسياري از اسم هاي معني جمع را که در آن تايپ مي کردم دوست نداشت. احتمالا واژه پذيرفته نمي شود زيرا فرهنگ لغتي که غلط گير املايي از آن گردآوري شده شامل فمينيسم به صورت جمع نيست. هيچ چيز خاصي که غلط باشد در آن وجود ندارد. فرهنگنامه ها غابا جمع ها را در بر ندارند. اما دقيقا شايد فرهنگنامه ها يک ابزار سياسي باشند که روابط قدرت را بازمي تابانند يا باز مي آفرينند: اگر واژه ي «فمينيسم ها» وجود نداشت، پس من نمي بايست آن را به کار مي بردم زيرا يک لغت اختراعي است (يک واژه ي جديد) و در نتيجه يک غلط مسطلح (نقصي در زبان، شيوه هاي بد زبان شناختي). آن واژه اي نامناسب است و اين احساس نامناسب بودن، طريقه اي است براي نظم دادن و محدود کردن چهارچوب ادراکي من از جهان.
شکل جمع فمينيسم ها سياسي است زيرا اين تصور را که «فمينيسم» يک طبقه بندي منفرد با حدود روشن و جاي گرفته در يک فضاي معناشناختي واحد است، درهم مي ريزد. شکل جمع، اين طبقه بندي را به عنوان چيزي بالاقوه متجاوز يا ويرانگر بازنويسي مي کند. اگر بيش از يک فمينيسم وجود دارد، فمينيسم ها ممکن است هرجا باشند، ممکن است هرکاري انجام دهند، ممکن است مثل بيماري هاي واگيردار بدخيم شيوع يابند، ممکن است غيرقابل جلوگيري باشند. البته اين امتياز است. فمينيسم ها متعدد هستند. و در عين حال که اين کتاب ممکن است ديدگاه هاي خودش را داشته باشد،فريب اين فکر را نمي خورد که حرف آخر را زده است...