اخلاق خدایان

براي ما دينداران،تبيين نسبت آزادي(مثبت و منفي)با دين،وباز نمودن امکان(بل فضيلت)ايمان آزادانه،سوالي است هم ديني هم سياسي.
ليبراليسم که در فضاي مه آلود سياسيجامعه ي ما اين همه مطعون و مذموم افتاده است،حامي پيامي معرفت شناسانه است که يقين را امري ديرياب بل ناياب مي داند و لذا همه ي آدميان جايزالخطا را صلا مي زند تا با فرو نهادن باد نخوت از سر،فروتنانه بر سر سفره ي معرفت بنشيند و همه باهم،هم غذا شوند.
واين يعني وانهادن امور به عقل جمعي وپشت کردن با استبداد معرفتي و سياسي و ديني، باري اگر در يک جامعه ي فقهي وولايي ،نقد ديني و شک ايماني ناروا ناممکن باشد درايمان فردي هيچ يک از اين احکام جاري نيست حتي ايمان را هم نبايد از جنس جزم دانست.آنکه ضد ايمان است ياس است نه شک.
(از مقدمه کتاب)