کوزه ای از آب بحر

گر بريزي بحر را در کوزه اي چند گنجد؟ قسمت يک روزه اي مثنوي مولانا جلال الدين بلخي رومي از دو ديدگاه قابل تامل است.
يکي از جنبه ي استفاده از قصه و استعاره براي انتقال پيام و ديگري از جنبه ي نگرش مولانا به جهان و انسان.
جنبه ي نخست، مايه اي غني است براي رواندرمانگراني که قصد دارند با رويکرد ساختارگرايي، قصه درماني و ميلتون مدل به کار رواندرماني بپردازند و جنبه ي دوم، بهانه اي است براي بحث هاي فلسفي در هر سه بعد هستي شناسي، شناخت شناسي و اخلاق. نگارنده در اين کتاب به جنبه ي دوم نظر داشته است.