

انتشارات فردوس منتشر کرد:
عشقت که دواي جان هر دل ريش است
زاندازه هر هوس پرستي بيش است
چيزي است گه از ازل مرا در دل بود
کاري است که تا ابد مرا در پيش است
عبدا..بن محمد،مکني به ابوبکر و معروف به شيخ نجم الدين دايه و شيخ نجم الدين رازي از عرفاي بزرگ قرن هفتم هجري و از شاگردان شيخ نجم الدين کبري است.
وي سال 617 ه ق پس از واقعه قتل استادش نجم الدين کبري به هنگام حمله تاتار به خراسان از خوارزم فرار کرد و به همدان آمد و چون لشکريان مغول رو به سوي همدان نهادند،به ناچار در سال 618 شيخ به ترک همدان گفته رخت عزيمت به اردبيل کشيد تا مسکن در دياري سازد که در او اهل سنت و جماعت باشند و از آفت بدعت و تعصب هوي پاک بود،اما اقامت وي در اردبيل نيز ديري نپاييد و در همان سال روانه بلاد روم شد و در قيساريه روم به خدمت سلطان علا الدوله کيقباد سلجوقي رسيد و از آن پس در حمايت وي آرام و قرار يافت،و به پاس انعام سلطان به سال 620 در شهر سيواس کتاب مرصاد العباد را در مباحث عرفاني سير و سلوک و مبدا و معاد به فارسي به نام علا الدوله تصنيف کرد.
شيخ بقيت عمر را به فراغت و امنيت در بلاد روم و در مصاحبت عارفاني چون صدرالدين قونيوي و جلال الدين مولوي گذرانيد و سرانجام به سال 645 ق وفات يافت.اين رباعي را مولف مجالس النفايس به نام او ثبت کرده است.
فروشگاه اينترنتي 30بوک
شاید بپسندید














از این نویسنده








































