فردوسی و شعر او

پژوهش حاضر به شناسايي فردوسي و نقد و بررسي شاهنامه، نيز تاثيرپذيري فردوسي از آثار پيش از خود و اشعاري که در منسوب بودن آن‌ها به فردوسي محل ترديد است، اختصاص يافته است. بر اين اساس، نويسنده ابتدا خلاصه‌اي از داستان‌هاي شاهنامه را بازگو کرده، سپس مي‌گويد: "شاهنامه‌ي فردوسي براي مردم ايران از سه لحاظ مهم است: اول اين که يکي از آثار هنري ـ ادبي بسيار بزرگ است و از طبع و قريحه‌ي يکي از شعراي بزرگ قوم ايراني زاده است و بر اثر همت و پشتکار و فداکاري او و بيست‌سال خون جگر خوردن او به وجود آمده است. دوم اين که تاريخ داستاني و حکايات نياکان ملت ايران را شامل است و درحکم نسب‌نامه‌ي اين قوم است. سوم اين که زبان آن فارسي است و فارسي، محکم‌ترين زنجير علقه و ارتباط طوايفي است که در خاک ايران ساکنند". وي سپس، سهم فردوسي را در استوار ساختن اساس زبان فارسي و حفظ قصه‌هاي قديم ايران و ادبيات باستاني، بازگو مي‌کند و با اشاره به تاثيرپذيري او از اشعار دقيقي، نيز شاهنامه‌ي منثور ابومنصوري، هنر فردوسي را در منظوم ساختن عبارات منثور شاهنامه‌ي منصوري و توصيفات و خيالات شاعرانه‌ي او مي‌داند. "اشعار مورد شک"، "داستان‌هاي ايران قبل و بعد از شاهنامه" و درج ابياتي از شاهنامه، از بخش‌هاي ديگر اين پژوهش است.

در نخستين فصل کتاب خلاصه بسيار مختصر از مضامين شاهنامه و در فصل دوازدهم منتخباتي از اشعار آن کتاب گرانمايه را مذکور داشته اند...