سالواتوره جولیانو (51)(100 سال سینما-100 فیلمنامه)

فرانچسکو رزي با ساخت فيلم سالواتوره جوليانو سبک و شيوه‌اي را بنا گذاشت که در دهه? 60 و 70 ميلادي، او را به بزرگ‌ترين فيلمساز سياسي دوران خود بدل کرد. او که پيش از تثبيت خود در مقام فيلمساز و فيلمنامه‌نويسي معتبر، دستياري کارگردانان بزرگي چون ويسکونتي، آنتونيوني و مونيچلي را به‌عهده داشته، همزمان تابع نئورئاليسم ايتاليا و سنت فيلمسازي جنايي امريکاست. او با سالواتوره جوليانو رئاليسم نويني را معرفي کرد که به‌شدت تحت تأثير نئورئاليسم است اما درعين‌حال با بررسي مسائلي چون قانون و قانون‌شکنان، از الگوي بلاواسطه? نئورئاليسم فراتر مي‌رود و علاوه بر آن، علل و نتايج روش‌هاي عملکرد جامعه را روشن مي‌سازد.
سالواتوره جوليانو، راهزن سيسيلي، در اين فيلم تنها در قالب جسدي در حياط کاستل وترانو يا در سردخانه، و يا در قالب شمايلي سفيدپوش در ميان صخره‌هاي کوهستان‌هاي سيسيل ديده مي‌شود. اين فيلم بيش‌تر از آن‌که به سؤالات پاسخ دهد، سؤال مي‌کند و با اين کار، از محدوده? سينماي سياسي ـ که اغلب مي‌خواهد به مخاطبش قوت قلب بدهد ـ فراتر مي‌رود.