تار و پود جهان هستی

انتشارات علمي فرهنگي منتشر کرد:
حقيقت انسان هنگامي متزلزل ميشود که خود را در جايگاه خدا قرار ميدهد؛اين بدان معني نيست که وي آشکارا اعلام خدايي ميکند.بلکه هرگاه انسان در ظن خود قدرت هايي را به خود انتساب ميکند که فراتر از حقيقت اوست،زير پاي خود را خالي کرده است.انسان بايد همان بنمايد که هست يا همان باشد که مي نمايد وگرنه نه نصيبي از هستي خواهد داشت و نه نقشي در نمايش براي موجودات بي جان«اکنون»و ابديت حکم واحدي را دارد.ما به عنوان موجود زنده هوشمند حضور مرکبي در زمان و مکان و در اباد ناشناخته داريم.انسان بي اراده به طمع ابديت از کنار «اکنون»ميگذرد.اما اراده انسان وي را قادر مي سازد که تمرکز نيرومندي روي «اکنون»انجام دهد و بداند که دهليزي وجود دارد که «اکنون»را به هسته عميق واقعيت متصل مي سازد.تمرکز روي «اکنون»و ورود به گذر گاهي که انسان را به هسته واقعيت رهنمون ميشود.در حوزه قدرت کساني نميتواند باشد که حقيفت خود را هنوز نشناخته اند.
فروشگاه اينترنتي 30بوک