پنج فیلمنامه آندری تارکوفسکی (40)

اين نخستين شماره? ويژه? مجموعه? «صد فيلمنامه» است که اميدواريم هر ده شماره يک‌بار بتوانيم اين تجربه را تکرار کنيم. قرار است در هر شماره? رُوند (پنجاه، شصت، ...) به فيلمسازي بزرگ بپردازيم، و چند فيلمنامه از او را در يک مجلد قرار دهيم.
تارکوفسکي (شايد همچون تمام نوابغ) موجود متناقضي بود. کسي که تصاوير سينمايي را مستقل از کلامِ مکتوب مي‌دانست، و درعين‌حال فيلمنامه‌هايي به‌شدت ادبي مي‌نوشت.
تجربه? خواندن يک فيلمنامه? تارکوفسکي‌وار چگونه تجربه‌اي‌ست؟ اين شايد براي تمام عاشقانِ آن تصاوير جادويي سؤالي کليدي بوده. و اينک اين کتاب مي‌تواند پاسخي باشد به اين سؤال.
اين فيلمنامه‌ها مي‌تواند براي فيلمنامه‌نويسان جوان درسي باشد يگانه، براي محدودنشدن در قالب‌هاي تنگِ کلاس‌هاي آموزشي؛ البته به‌شرطي که عشق به ادبيات را نيز از تارکوفسکي بياموزند.