فرهنگ زبانزدهای فارسی

انتشارات مازيار منتشر کرد:
زبان فارسي علاوه بر واژه‌ها، اصطلاح‌ها، کنايه‌ها، استعاره‌ها و مثل‌ها تعداد زيادي عبارت قالبي دارد که در موردهاي ويژه به کار مي‌روند؛ مانند تعارف‌ها، خوشامدگويي‌ها، دعاها، نفرين‌ها، دشنام‌ها، ستايش‌ها، تهديدها، سپاس‌گزاري‌ها و متلک‌ها. اين‌ها هنوز جايگاه واقعي خود را در مقوله‌هاي زبان‌شناسي‌هاي فارسي نيافته‌اند و گاه در ميان ضرب‌المثل‌ها و زماني در شمار اصطلاحات آورده مي‌شوند، زيرا برخيشان از يک ضرب‌المثل، داستان، رويداد تاريخي يا شعر اقتباس شده‌اند. اما در صورتي که آنا را به درستي رده‌بندي نکنيم، گروه مستقلي را با ماهيتي متفاوت تشکيل مي‌دهند، که کاربردهاي ويژه‌اي دارند.

تا آنجا که مولف جستجو کرده است، نخستين بار در مجله‌ي ادبستان که در سال ???? شمسي در مشهد منتشر مي‌شد، از زبانزد تحت عنوان فرمول ياد شده است. به اين صورت « جمله‌هايي هستند غالبا داراي فصاحت که دريک موردي به کار برده شده. » و ما انها را درنظاير آن مورد به کار ميبريم، بدون اينکه زحمتي به خود بدهيم و يک جمله شبيه آن بسازيم. از آن جمله است: دست مريزاد، زنده‌باد، روز خوش، شب بخير و امثال آن.
فروشگاه اينترنتي 30بوک