

انتشارات چشمه منتشر کرد:
مريم حسينيان در دومين رمانِ خود چند آدم متفاوت را روايت ميکند که در خانهاي ناچار به تحملِ يکديگرند. حسينيان که رمان قبلياش، بهار برايم کاموا بياور، نامزد جايزهي هوشنگ گلشيري بود، در اين رمانش نيز از زنها و البته مردهايي مينويسد که در يک «هممکانيِ» اجباري رؤياهاي خاصي در سر دارند. از زني متعصب که کينهي خواهرِ کوچکِ سرخوشش را به دل دارد تا دخترِ جواني که ميخواهد براي انتخابات رأي جمع کند؛ از زني خانهدار که شاهد فرو ريختنِ خانهاش است تا چند شخصيتِ جادويي که ناظران اين جهانِ پُرقصهاند. حسينيان با استفاده از رگههايي از رئاليسمِ جادويي، امرِ فانتزي را در رئاليسمي پُرقصه جاي ميدهد و رماني مينويسد که نوگراست و کوشش دارد ايدههاي روايي تازهاي مطرح کند، رماني که دغدغهي حضورِ جهاني مرموز دارد کنارِ جهانِ واقعي و مرسوم. در اين اثر مفهومِ کلاسيکِ «پري» به يک امرِ داستاني مدرن تبديل شده است. ما اينجا داريم ميميريم قصهي آدمهايي است که زير نظرِ چشمهاي نگراني مشغولِ جعلِ خود و بودنشان هستند، قصهي آدمهايي در يک آپارتمان حوالي يوسفآباد...
فروشگاه اينترنتي 30بوک
شاید بپسندید














از این نویسنده







































