انتشارات ميلکان منتشر کرد:
اپيمنيدس ميگويد: «کرتيها دروغ گويند.» اما او خود کرتي است. پس اپي منيدس
دروغ ميگويد. پس کرتيها دروغگو نيستند. پس اپي منيدس راست ميگويد. پس
کرتيها دروغ گويند. پس اپي منيدس دروغ ميگويد... وقس علي ذلک. اين بحثي
که اپي منيدس پيش ميکشد، الگوي سفسطه است به صورتي دوراني، ميراث
شکاکيون باستان؛ حقيقت منجر به دروغ ميشود و بالعکس.
ذهني که وارد يکي از اين دورهاي باطل ميشود، ميچرخد و ميچرخد، بيآنکه
قادر به توقف باشد. ژان ژنه، با تمرين مدام، توانسته است اين حرکت دوراني را
که سرعتش دائما در افزايش است به ذهن خود منتقل کند. تصويري که او در ذهن
خود دارد تصويري است از يک دوران بينهايت پرشتاب که دو قطب واقعيت و
شکل ظاهر را در هم ادغام ميکند، چنانکه وقتي يک صفحهي رنگارنگ به سرعت
کافي بچرخد، رنگهاي رنگينکمان در هم ميدوند و به سفيدي ميرسند. ژنه از
اينگونه فرفرهها صدصد ميسازد که مجموعا منجر ميشود به طرز فکري که
سخت مورد علاقهي اوست و تعمدا تسليم ميشود به اين نحوهي استدلال کاذب.
حيرتانگيزترين نمونهي اين فرفره نمودار هستي و صورت ظاهر، يا خيالي و واقعي
را در بازي کلفتهايش مييابيم.
فروشگاه اينترنتي 30بوک
شاید بپسندید














از این نویسنده














از این مترجم













































