دروغگویی روی مبل (شومیز)

کتاب «دروغگویی روی مبل» (Lying on the Couch) رمانی از اروین یالوم (Irvin David Yalom) روان‌درمانگر مشهور آمریکایی است و اولین‌بار در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. یالوم در ایران و جهان با انتشار کتاب «وقتی نیچه گریست» (When Nietzsche Wept) به شهرت رسید. که با نوشتن کتاب «وقتی نیچه گریست» به شهرت رسید. یالوم در چرخشی شجاعانه این بار صندلی‌اش به عنوان یک روان‌درمانگر را چرخانده و از روابط غیرعادی سه درمانگر با بیماران خودشان نوشته است. این کتاب نیز مانند دیگر آثار یالوم درون‌مایهٔ روان‌شناسانه و فلسفی دارد. بسیاری معتقدند یالوم این کتاب را بر اساس تجربیات شخصی خود نوشته است. اما این رمان قبل از آنکه تجربیات یالوم در روان‌کاوی باشد، رمانی دربارهٔ جدال‌ها و کشمکش‌های انسانی است.

در ادامه با ما همراه باشید تا علاوه بر بررسی خلاصه داستان، به چرایی ماندگاری این اثر و پیشنهادهایی برای مطالعه در همان سبک بپردازیم.

داستان «دروغگویی روی مبل» حول محور سه شخصیت اصلی در دنیای روان‌درمانی می‌چرخد. دکتر ارنست لش مجرد است و حدوداً 40 سال دارد و پس از چندین سال تمرین به‌عنوان روان‌شناس، متوجه می‌شود که دوست دارد در زمینهٔ گفتاردرمانی کار کند. کمی که رمان به پیش می‌رود شما با جنبه‌ای دیگر از دکتر لش آشنا می‌شوید، او باهوش، تاحدی از خودراضی و خودشیفته است و مطبش در محله‌ای ممتاز در سانفرانسیسکو قرار دارد. 

او روان‌درمانگری فعال و جاه‌طلب و تشنهٔ توجه است و دوست دارد احترام و توجهٔ متخصصین ارشد جامعهٔ حرفه‌اش را به خود جلب کند. محور شخصیت او عشق به کارش است ولی ظاهراً غرورش در به‌کاربردن روش‌هایی خاص و به نتیجه رسیدن، نگرانی واقعی‌اش برای بیماران و رسیدگی به ناراحتی آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. 

در اوایل رمان با جاستین نیز آشنا می‌شوید که چندین سال است به ارنست مراجعه می‌کند و اعلام می‌کند می‌خواهد همسرش کارول را به‌خاطر زن دیگری ترک کند. ارنست راضی است چون ازدواج بین جاستین و کارول را ناسالم می‌داند و قدری سرخورده می‌شود وقتی می‌فهمد جاستین کمک او در ایجاد اعتمادبه‌نفس برای برداشتن این قدم را تصدیق نمی‌کند. جاستین به رابطه‌اش با ارنست لش پایان می‌دهد چون حس می‌کند دیگر نیازی به کمک او ندارد و همین قضیه رمان را به مسیری جذاب می‌کشاند.

«دروغگویی روی مبل» شاهکاری است که با نثری روان و تحلیل‌های دقیق روان‌شناختی، خواننده را به سفری در اعماق ناخودآگاه شخصیت‌ها می‌برد. دکتر یالوم روان‌پزشک، مدرس و نظریه‌پردازی است که بسیار بر علم روان‌شناسی تأثیر گذاشت و نویسندهٔ متون علمی و آثاری مشهور در این زمینه است. او در آخرین اثر داستانی‌اش تسلط بر تکنیک‌های روان‌درمانی و نبوغ واقعی‌اش را به‌کار گرفته تا نشان دهد هنگام جلسات روان‌درمانی و درمانِ یک مراجع، واقعاً درون سر یک روان‌پزشک چه می‌گذرد. به عنوان درمانگر اگزیستانسیال او در این کتاب به بررسی تفکرات میان‌ذهنیتی روان‌درمانگر و بیمار می‌پردازد و عقیده دارد مدل پزشکی رابطهٔ پزشک و بیمار پیچیده‌تر و جالب‌تر از آن چیزی است که دیدگاه‌های آکادمیک فعلی در مورد مرزها و روابط دوگانه نشان می‌دهند. از جمله ویژگی‌های برجستهٔ این کتاب می‌توانیم به موارد زیر اشاره کنیم:

اگرچه آثار اروین یالوم به دلیل تأثیرگذاری عمیق بر ادبیات روان‌شناختی شهرت جهانی دارند، «دروغگویی روی مبل» به طور خاص برنده جوایز ادبی بزرگ بین‌المللی نشده است. با این حال، موفقیت این کتاب نه در ویترین جوایز، بلکه در تأثیرگذاری مداوم آن بر مخاطبان در سراسر جهان و فروش میلیونی آن نهفته است که آن را به یکی از محبوب‌ترین کتاب‌های حوزه روان‌شناسی داستانی تبدیل کرده است.

این کتاب برای تمامی کسانی که به دنبال درک عمیق‌تری از روابط بین‌فردی، خودشناسی و پیچیدگی‌های روان‌شناختی هستند، یک ضرورت است. همچنین، علاقه‌مندان به ادبیات داستانی با تم‌های فلسفی و اخلاقی از مطالعه آن نهایت لذت را خواهند برد. اگر به دنبال آثاری هستید که ذهن شما را به چالش بکشد و دیدگاهی جدید درباره مفهوم حقیقت و دروغ در زندگی ارائه دهد، این رمان انتخابی بی‌نظیر است. همچنین، بسیاری از دانشجویان و متخصصان حوزه روان‌شناسی از صراحت یالوم در به تصویر کشیدن لغزش‌های احتمالی درمانگران تقدیر کرده و آن را منبعی ارزشمند برای خودشناسی و توسعه حرفه‌ای دانسته‌اند.

کتاب «دروغگویی روی مبل» به ما یادآوری می‌کند که برای رسیدن به سلامت روان، هیچ راهی جز مواجهه با حقیقتِ وجودیِ خویشتن وجود ندارد. پاراگراف‌های این کتاب سرشار از بینش‌هایی است که به شما کمک می‌کند در مواجهه با مشکلات روزمره، نگاهی عمیق‌تر و بالغ‌تر داشته باشید. این اثر با ساختار روایی جذاب خود، نه‌تنها یک داستان سرگرم‌کننده است، بلکه نوعی کلاس درس زندگی در قالب رمان به حساب می‌آید.

اروین دیوید یالوم روان‌پزشک اگزیستانسیال آمریکایی است و در سال 1931 به دنیا آمد. او استاد برجستهٔ رشتهٔ روان‌شناسی در دانشگاه استنفورد و نویسندهٔ کتاب‌های داستانی و غیرداستانی در زمینهٔ روان‌شناسی است. یالوم در واشنگتن‌دی‌سی به دنیا آمد و پانزده سال قبل از تولد او، والدینش از روسیه به ایالات ‌متحده نقل‌مکان کرده بودند. یالوم بیشتر دوران کودکی‌اش را در خانه‌ای بالای خواربارفروشی والدینش و در کتابخانهٔ محلی به خواندن کتاب‌های مختلف گذراند. او مدرک کارشناسی‌اش را در 1952 از دانشگاه جورج واشنگتن دریافت کرد و مدرک دکترایش را از دانشگاه پزشکی بوستون اخذ کرد. دورهٔ کارآموزی‌اش را در یک بیمارستان در نیویورک گذراند و سپس رزیدنت یک کلنیک در بیمارستان جان هاپکینز شد و دورهٔ آموزشی‌اش را سرانجام در 1960 به پایان رساند. پس از گذراندن دورهٔ خدمت سربازی، کار آکادمیک خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد و عضو هیئت علمی دانشگاه استنفورد شد و طی سال‌های بعد به سِمَت مدیریت رسید و آموزشش را در روان‌درمانی گروهی و توسعهٔ مدل روان درمانی اگزیستانسیال آغاز کرد.

از اروین یالوم تاکنون کتاب‌های داستانی و غیرداستانی زیادی منتشر شده است که از میان آن‌ها می‌توان به «خیره به خورشید نگریستن»، «روان‌درمانی اگزیستانسیال»، «هنر درمان»،‌ «مامان و معنی زندگی» و «مسئلهٔ اسپینوزا»‌ اشاره کرد. یالوم در سال 1954 با مریلین نویسندهٔ فمنیست، مورخ و استاد دانشگاه ازدواج کرد. مریلین بعدها به سرطان سختی مبتلا شد و در سال 2019 با استفاده از خودکشی پزشکی به زندگی خود پایان داد. یالوم و مریلین پیش از مرگ او سرگرم نوشتن کتابی با عنوان «مسئلهٔ مرگ و زندگی» شدند که روند بیماری و درمانِ مریلین و شیوهٔ رویارویی آن‌ها با مشکلات و مسائل روانی مرتبط با این بیماری را به شیوه‌ای اتوبیوگرافیک بررسی می‌کرد. اروین یالوم برای رمان روان‌شناسی «وقتی نیچه گریست» جایزۀ طلای کلوپ کامان‌ولث را دریافت کرد. او همچنین در سال 2002 جایزۀ انجمن روان‌پزشکی آمریکا را گرفت. شورای جهانی روان درمانی در سال 2009 جایزۀ بین‌المللی زیگموند فروید را برای روان درمانی در شهر وین، اتریش به وی اهدا کرد.

اگر از مطالعهٔ این اثر لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم به سراغ سایر کتاب‌‌های این نویسنده بروید که در همان سبک و سیاق نوشته شده‌اند. بنابراین اگر به دنبال کتابی مشابه می‌گردید، توصیه می‌کنیم کتاب‌ زیر از همین نویسنده را مطالعه کنید:

کتاب «وقتی نیچه گریست» رمانی فلسفی و روان‌شناختی است که با بهره‌گیری از روایتی داستانی، تقابل میان فلسفه نیچه و اصول روان‌کاوی فروید را به تصویر می‌کشد. این اثر در فضای فکری وین قرن نوزدهم، با محوریت رابطه میان فریدریش نیچه و دکتر یوزف برویر، به کاوش در مفاهیم وجودی نظیر تنهایی، اضطراب مرگ، آزادی و معنای زندگی می‌پردازد. یالوم در این کتاب، با ترکیب استادانه واقعیت‌های تاریخی و خلاقیت ادبی، خواننده را به سفری عمیق برای درک رنج‌های بشری و پیوند میان ذهن و روح دعوت می‌کند؛ اثری که مطالعه آن برای علاقه‌مندان به روان‌شناسی اگزیستانسیال و ادبیات کلاسیک فلسفی، تجربه‌ای تأمل‌برانگیز و ماندگار خواهد بود.

این کتاب نیز همچون کتاب «دروغگویی روی مبل»، پیوند میان فلسفه و درمان را به تصویر می‌کشد و با روایتی جذاب، مخاطب را با مفاهیم اگزیستانسیالیسم آشنا می‌کند.

کتاب «دروغگویی روی مبل» یک اثر ماندگار است که با پیوند زدن روان‌شناسی بالینی و هنر روایت، پنجره‌ای نو به سوی شناخت خود و دیگران باز می‌کند. ویژگی بارز این اثر، شجاعت نویسنده در بیان زوایای تاریک و پنهانِ رابطه انسانی است که باعث می‌شود خواننده تا مدت‌ها پس از تمام کردن کتاب، درگیر پرسش‌های بنیادین ذهنش باشد.

مطالعه این کتاب فواید بی‌شماری برای مخاطب دارد، از جمله این فواید می‌توانیم به بهبود مهارت‌های ارتباطی، افزایش صبوری در مواجهه با چالش‌ها و در نهایت دست‌یابی به نوعی پذیرشِ بالغانه از خود و جهان پیرامون اشاره کنیم. اگر به دنبال اثری هستید که هم ذهن شما را جلا دهد و هم لحظات مطالعه لذت‌بخشی برایتان بسازد، این رمان بهترین گزینه است.

فرصت را از دست ندهید؛ همین حالا برای تهیه آن از سایت سی‌بوک اقدام کنید. ما شرایطی را فراهم کرده‌ایم که بتوانید با خرید کتاب «دروغگویی روی مبل» با تخفیف ویژه، این اثر گران‌بها را با قیمتی مناسب تهیه کرده و به غنای کتابخانه شخصی خود بیافزایید. این کتاب، سرمایه‌گذاری برای فهم بهترِ خویشتن است.

پنج سال بود که جاستین آسترید سه روز در هفته نزد دکتر ارنست لش می‌آمد. ملاقات امروزش همانند تمام هفتصد جلسه‌ی درمانی قبلی‌اش شروع شده بود: ساعت هفت و پنجاه دقیقه از پله‌های بیرونی ساکرامنتو استریت ویکتورین که به زیبایی ارغوانی و ماهاگونی رنگ شده بود، بالا رفت، از راهرو گذشت و به طبقه‌ی دوم رسید و وارد اتاق انتظار کم‌نور مطب ارنست شد. در فضا رایحه‌ی غلیظ قهوه‌ی ایتالیایی پیچیده بود. جاستین نفس عمیقی کشید، سپس در لیوان ژاپنی که رویش طرح درخت خرمالو با دست کشیده شده بود قهوه ریخت و روی مبل چرمی سبز سفتی نشست و قسمت ورزشی مجله‌ی سان فرانسیسکو کرونیکل را باز کرد. ولی جاستین نتوانست چیزی در مورد بازی بیس‌بال دیروز بخواند. اتفاق بسیار مهمی افتاده بود. اتفاقی که نیازمند جشن گرفتن بود. او روزنامه را تا کرد و به در اتاق ارنست خیره شد. ساعت هشت ارنست پوشه‌ی سیمور تروتر را داخل کشو گذاشت، نگاهی سریع به پرونده‌ی جاستین انداخت، میزش را مرتب کرد، روزنامه‌اش را در کشو گذاشت، فنجان قهوه‌اش را از جلو چشم دور کرد و بلند شد؛ درست قبل از باز کردن در اتاقش، برگشت و مطبش را از نظر گذراند، هیچ نشانه‌ای از سکونت در آن قابل مشاهده نبود. خوب است. او در اتاقش را باز کرد و برای لحظه‌ای هر دو مرد به هم‌دیگر نگاه کردند. درمان‌گر و بیمار.