نقاشی ایرانی

انتشارات آبان منتشر کرد:
نگاره هاي سنتي ايران مثل دنيايي کوچک از گل هاي هميشه بهار، همراه با نسيمي فرح بخش و انسان هاي باوقار و نور تابناک، بيننده را به تفرج و نشاط هرچه بيشتر دعوت مي کند. اوج اين نگاره ها، تنها به تصوير کشيدن يک داستان نيست بلکه، به تپه ها و حيوانات، ابرها و درختاني که صحنه داستان را پر کرده اند، دمي مسيحايي مي بخشند. بعدها، در قرن يازدهم ه.ق، نگاره پردازي جاي خود را به تک چهره پردازي داد و انسان مقام شايسته اي در نقاشي ايران پيدا کرد. ولي نگارگران ايراني متعلق به هر نسل و سياقي، پيوسته مفهوم خاص خود را از تصوير ارائه کرده کرده اند. با تاکيد بر دو بعد نمايي و هماهنگي عناصر، اين هنرمندان اشيا را آنگونه که بايد باشند تصوير کردند، نه آنگونه که هستند. با معيارهايي از اين دست، هنرمندان ايراني در طول شش قرن آثاري آفريدند که به لحاظ نمايش کامل يک دنياي آرماني، بي رقيب بود.
فروشگاه اينترنتي 30 بوک