هبوط شهر سنگی

انتشارات نودا منتشر کرد:
در فضاي مه آلودي مي ديد روي تخت جراحي دراز کشيده و جراحي که مي خواهد عملش کند خودش است. اما بيشتر از اين حالت چهره جراح شگفت زده شد.نمي توانست بفهمد آيا خودش را شناخته يا نه؟ حتي مي خواست بگويد 0 منم، خودت،را نمي شناسي؟جراح ماسکش را از چهره برداشت و لبخند مرموزي زد گويا بيمارش فقط فردي ست که شايد قبلا او را جايي ديده است. گرامتو باز مي خواست بگويد - مراقب باش،کمي آرامتر،نمي بيني من خودم هستم؟ جراح دوباره ماسکش را به چهره اش زد . گرامتو ديگر نمي توانست دزچرست چهره اش را تشخيص دهد . لحظه اي فکر مي کرد بسيار مراقب اوست و لحظه اي ديگر نمي توانست حتي توقع کوچکترين رحم و شفقتي از او داشته باشد.
باز هم مي خواست حرف بزند اما داروهاي بيهوشي اجازه نمي دادند. چهره ماسک بي رحم تر و خشن تر شد. گويا مي گفت حالا زندگي تو در دستان من است.خواهي ديد با آن چه مي کنم چطور ممکن است؟خودش خودش را شکنجه مي کرد!ماسک خم شد. قبل از ايجاد اولين برش در بدنش به آرامي گفت- مگر نميداني بزرگ ترين دشمن آدمي خود اوست؟
فروشگاه اينترنتي 30بوک