بحران های جمهوری

• پیشگفتار مترجم
  
  
• دروغگویی در سیاست
  تاملاتی درباره اوراق پنتاگون
  
  
• نافرمانی مدنی
  
  
• درباره خشونت
  
  
• پیوست‌ها
  
  
• اندیشه‌هایی درباره سیاست و انقلاب
  یک شرح
  
  
• گاهشمار
  
  
• نمایه

• اوراق پنتاگون

اوراق پنتاگون اولین مقاله کتاب بحران‌های جمهوری، داستان‌ها و درس‌های متفاوتی دارد؛ اوراق پنتاگون، نامی است که روزنامه نیویورک تایمز از زمان انتشار اسناد فوق‌محرمانه پنتاگون
در ژوئن 1971، بر مجموعه چهل‌وهفت‌جلدی«تاریخ روند تصمیم‌گیری ایالات متحده در سیاست ویتنام» نهاد؛ این اسناد با جزئیات فراوان نقش آمریکا را در هندوچین از جنگ‌جهانی دوم
تا ماه می 1968 ثبت کرده‌اند. این که پنهان‌کاری، اطلاعات ساختگی و نقش دروغ عامدانه مهم‌ترین مسائل اوراق پنتاگون ‌شده‌اند و نه مثلا توهم، خطا، اشتباه در محاسبه و اموری از این قبیل
عمدتا ناشی از این واقعیت غریب است که دست‌کم چنان‌که در انتشار بنتم ثبت شده است، تصمیم‌های اشتباه و اعلامیه‌هایدروغین همسو با هم گزارش‌های جامعه اطلاعاتی را نقض می‌کردند
گزارش‌هایی که به نحو حیرت‌انگیزی امور واقع را به‌درستی بازتاب می‌دادند.

• نافرمانی مدنی

هانا آرنت در مقاله دوم کتاب بحران‌های جمهوری به مقوله نافرمانی مدنی می‌پردازد ادبیات حوزه نافرمانی مدنی به دو مرد زندانی متکی است: سقراط در آتن و تورو در کونکورد.
رفتار این دو سبب خوشنودی حقوق‌دانان است، زیرا ظاهرا ثابت می‌کند که نافرمانی از قانون تنها در صورتی ممکن است توجیه شود که قانون‌شکن آماده و حتی علاقه‌مند باشد
که مجازات عملش را بپذیرد.

• جریان سقراط و تورو

در مورد قضیه سقراط متن تعیین‌کننده البته کریتون نوشته افلاطون، شاگرد سقراط است، استدلال‌هایی که در این کتاب ارائه شده نسبت به آنچه کتاب‌های قانونی و فلسفی
درباره پذیرش همدلانه مجازات به ما می‌گویند مبهم‌تر و مطمئننا بی‌فایده‌ترند. واقعیت نخستین و مهم در مورد سقراط این است که در طول دادگاهش هیچ‌گاه اصل قوانین
را به پرسش نگرفت. فقط از ناکامی عدالت در مورد خاصی که برای شخص خودش پیش آمده بود گفت و بداقبالی شخصی به او اجازه نمی‌داد که قانون‌شکنی کند و دعوای
او با قوانین نبود، بلکه با قضات بود.
مورد تورو نسبت به جریان سقراط کم‌تر چشمگیر است؛ اما برخلاف سقراط او به ناعادلانه بودن قوانین اعتراض کرد. تورو در رساله مشهورش وظیفه نافرمانی مدنی، شواهدش
بر پایه وجدان اخلاقی و الزامات اخلاقیرا بیان می‌کند:«چنان‌که باید، این وظیفه فرد نیست که خود را وقف از میان‌بردن هیچ نادرستی، حتی بزرگ‌ترین آنها کند؛ او می‌تواند
به درستی دغدغه‌های دیگری داشته باشد و به آن‌ها بپردازد، اما، دست‌کم وظیفه
دارد که دست خود از آن نادرستی‌ها بشوید و حتی اگر در اندیشه انجام دادنش نباشد، نباید حتی از آنها پشتیبانی کند.»

• درباره خشونت

هانا آرنت در «درباره خشونت» مقاله سوم خود در کتاب بحران‌های جمهوری به رخدادهای موثر بر زمینه قرن بیستم می‌پردازد، قرنی که همان‌گونه که لنین پیش‌بینی کرده بود
قرن جنگ و انقلاب شد و از این‌رو تبدیل به قرن خشونت شد، همان خشونتی که امروزه معتقدند مخرج مشترک جنگ و انقلاب است. بر زمینه همین تجربیات قرن بیستم آرنت
مسئله خشونت را در ساحت سیاسی مطرح می‌کند. او به بی‌میلی عمومی برای پرداختن به خشونت به‌عنوان پدیداری مستقل اشاره می‌کند. هانا آرنت در مقاله سوم بحران‌های جمهوری
هنگامی که پدیده قدرت می‌پردازد خیلی زود به این نتیجه می‌رسد که نظریه‌پردازان سیاسی از چپ‌ترین تاراست‌ترین آن اتفاق نظر دارند که خشونت چیزی نیست جز برملاترین شکل قدرت.

• توتالیتاریسم با ترجمه مهدی تدینی

آرنت که در بخش‌های اول و دوم کتاب «عناصر و خاستگاه‌های حاکمیت توتالیتر» به «یهودی‌ستیزی» و «امپریالیسم»، به‌عنوان عوامل و زمینه‌های ایدئولوژیک، سیاسی و اقتصادیِ فروپاشی دولت – ملت
و برآمدن توتالیتاریسم، پرداخته است در بخش سوم این کتاب، یعنی «توتالیتاریسم»، به خود پدیدۀ توتالیتاریسم می‌پردازد و این پدیده را زیر ذره‌بین می‌گذارد. چنانکه در مقدمۀ مهدی تدینی بر کتاب
«توتالیتاریسم» توضیح داده شده، منظور آرنت از حکومت توتالیتر و آن‌چه او مصداق چنین رژیم سیاسی‌ای می‌داند، مشخصاً نازیسم و استالینیسم است نه هر شکل از استبداد و دیکتاتوری و اقتدارگرایی.

در کتاب «یهودی‌ستیزی» صحبت از جنبشی است که در اواخر قرن نوزدهم، با اهداف سیاسی، در اروپا ظهور کرد و در شکل‌گیری و قدرت یافتن حاکمیت توتالیتر در قرن بیستم نقشی مهم ایفا کرد؛
جنبشی که در ضدیت با یهودیان شکل گرفت و جلوۀ بسیار هولناک خود را در یهودی‌کُشی گستردۀ آلمان نازی نشان داد. هانا آرنت در کتاب «یهودی‌ستیزی» از ریشه‌ها و خاستگاه‌های یهودی‌ستیزی
و چگونگی پیدایش این جنبش و اهداف سیاسی آن سخن می‌گوید و پدیدۀ یهودی‌ستیزی را، به‌عنوان یکی از عناصر برسازندۀ حاکمیت توتالیتر، به‌لحاظ تاریخی و فکری و با اشاره به مصداق‌های
آن در تاریخ اروپا، مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهد.