تئاتر و اضطراب بشر

پيرامه توشار، با تکيه‌ي مدام بر مفاهيم بنيادي; پيکار، اضطراب و تزکيه‌ي نفس، همه‌ي انواع آثار دراماتيک را محک مي‌زند و تئاتر را يکي از ابزارهاي تجزيه و تحليل روح بشر به شمار مي‌آورد. به نظر وي به خصوص مسئله‌ي تزکيه‌ي‌ نفس در اين هنر والا که مقدمه‌ي رهايي از اضطراب روح است در کهن‌ترين اشعار دراماتيک نيز مشاهده مي‌شود. تئاتر، چيزي نيست جز راندن شياطين و آزاد کردن انسان.