دوستی در تاریخ اندیشه سیاسی غرب (2)

انتشارات روزنه منتشر کرد:

«دوستي» يکي از بزرگ‌ترين فضيلت‌هاي انساني در تاريخ انديشه سياسي به شمار مي‌رود و از ديرباز مورد توجه فيلسوفان بوده است. ارسطو نخستين فيلسوفي است که «دوستي» را به عنوان «برترين مصلحت کشور» تصديق مي‌کند و آن را در جايگاهي بالاتر از «عدالت» برمي‌نشاند. بر همين اساس، انواع حکومت‌ها را نيز بر اساس انواع دوستي‌هاي موجود ميان شهروندان قابل تميز مي‌داند. اين توجه به «دوستي» تا دوران معاصر، با فراز و نشيب‌هايي همچنان تداوم يافته است که از رويکردهاي اجتماع‌محور و فردمحور تا نگاه‌هاي انتقادي را در بر مي‌گيرد. چينش مقالات کتاب حاضر با هدف ارائه تصويري روشن از سير تطور جايگاه و اهميت و معناي دوستي در طول تاريخ انديشه سياسي صورت گرفته است و در کنار ارائه گزارشي تاريخ‌محور از سير تحولات، رويکردي مقايسه‌اي ميان انديشه‌هاي متفکران بزرگ از ارسطو و افلاطون و کانت و گادامر و دريدا و .. در مباحث ديده مي‌شود.

فروشگاه اينترنتي 30بوک