

انتشارات روزنه منتشر کرد:
خانمجان همیشه توی کیفش زیرهنبات دارد. ناهار که سنگین باشد، دست میکند توی کیسۀ مخملی کوچکی که سرش با منگوله بسته میشود، گرد ساییدۀ زیرهنبات را میریزد کف دست بچهها. میگوید «یکباره بخورید که زیر دندانتان قرچقروچ نکند.» حالا خیلیوقت است که دیگر زیرهنبات نمیساید. هاون دستهکوتاه برنجیاش یک مدت اسباببازی دخترهای خانه بود. بعد گم شد. مهشید و مهسا هیچ چیز را سالم نگه نمیدارند.
دیشب مادرشان آوردشان گذاشت پیش من. خانۀ خانمجان برایشان بهشت است. مهشید از حوض خالی میترسد، ولی مهسا اصلا ترسمرس حالیش نیست. سرآستینم را میکشد میبرد دم زیرزمین، اصرار میکند که «بابایی، من اینجا خونه درست کنم با عروسکام؟ کی اینجا زندگی میکنه؟ چرا شبا صدای میومیوی گربه میاد از زیرزمین؟» و من پا میکشم که «ول کن عزیزم، اینجا که نمیشه بازی کرد، عین قبر میمونه...» از زیرزمین میترسم، ولی جلوی دخترها بروز نمیدهم که این ظلمات نمور چقدر برایم خاطرات بد به همراه دارد. عجیب است که دختربچه به این سن، هیچ از ظلمات نمیترسد.
فروشگاه اینترنتی 30بوک
شاید بپسندید














از این نویسنده

























































