

درباره زمان
نشر ماهی منتشر کرد:
کتاب پیش رو درآمدی است به مفهوم زمان هم از دیدگاه فیلسوفان (از یونان باستان تا عصر مدرن) و هم از نظر فیزیک (از گالیله تا اینشتین، تا عصر پادماه و اَبَرریسمانها)؛ و تأملاتی برای تمییزدادن زمان از اثرات جانبیاش یعنی از مدت، حرکت، سرعت، تکرار، توالی، تکامل، مرگ -تا پرتوی بیندازد بر این پرسشها: آیا زمان «همزمان» با عالم پدیدار شد، یا پیش از آن؟ چگونه شروع شد؟ آیا زمان جزئی از دنیاست، شامل آن؟ زمان، این زمانی که میگذرد اما همیشه وجود دارد، این زمانی که تغییر نمیکند اما همهچیز را تغییر میدهد، از چه تشکیل شده است؟آیا اصلاً زمان میگذرد یا باعث میشود چیزها بگذرند؟ آیا زمان مستقل از همهی چیزهایی وجود دارد که پدیدار میشوند، تغییر میکنند، فرسوده میشوند، پیر میشوند، و میمیرند؟ آیا سفر در زمان امکانپذیر است؟ آیا زمانِ زیسته با زمان فیزیکی همگراست؟ و مقولاتی دیگر…
فروشگاه اینترنتی 30بوک
دربارهٔ کتاب
.
کتاب «درباره زمان» به مبحث زمان پرداخته است، چیزی که شاید نتوان آن را درک کرد، اما بدون شک وجود دارد. زمان همان چیزی است که همه از آن صحبت میکنند اما هیچکس آن را ندیده است. ما در زمان میبینیم، میشنویم، حس میکنیم و میچشیم اما در مورد خود زمان هیچ ایدهای نداریم. ما مطمئنیم که در واقعیت فیزیکی ریشه داریم، اما کلن معتقد است که این کرونوس ـ خدای زمان یونانی ـ است که اصول عجیب آن را شکل داده است. پس برای مواجهه با زمان باید به دقت به آن نزدیک شویم، اسرار آن را یکییکی کشف کنیم و آن را از عوارض جانبی مختلفش مثل حافظه، حرکت، سرعت و تکرار جدا کنیم.کلن جسورانهترین نگاه را به زمان داشته و شاید فیزیکدانان نگرانکنندهترین دیدگاه را نسبت به زمان داشته باشند. دانشمندانی از گالیله گرفته تا انیشتین و اکنون در عصر ضد ماده و ابر ریسمانها، سؤالات شگفتانگیزی دربارهٔ زمان را مطرح کردهاند: آیا زمان مقدم بر جهان بوده است؟ چگونه آغاز شده است؟ آیا میتوانیم جریان آن را معکوس کنیم؟ آیا چندین زمان در زمان وجود دارد؟
اتیین کلن در کتاب «دربارهٔ زمان» خوانندگان را به سفری چند رشتهای برای کشف اسرار زمان میبرد. او با ردیابی تکامل انسان از زمان، تفاسیر اسطورهای و فلسفی باستان تا مکانیک نیوتنی کار خود را شروع کرده است. سپس به بینش انقلابی نظریهٔ نسبیت انیشتین میپردازد که مفهوم زمان واحد و ثابت را از بین بُرد و آن را امری نسبی ـ وابسته به سرعت و گرانش ـ معرفی کرد.
در بخش دوم کتاب، کلن به مفاهیم مکانیک کوآنتومی و تناقض آشکار بین برگشتپذیری قوانین فیزیکی و تجربهٔ برگشتناپذیر زمان میپردازد. او این سؤال را مطرح میکند که چرا ما زمان را به صورت جریانی در یک جهت درک میکنیم. در سراسر کتاب کلن با نگاهی فلسفی خوانندگان را تشویق میکند تا در مورد تجربهٔ ذهنی زمان و مبانی متافیزیکی آن تأمل کنند.
ویژگیهای برجستهٔ کتاب
.
«درباره زمان» بهخاطر ترکیب زیبای علم و فلسفه و بررسی تأملبرانگیز زمان از دیدگاههای مختلف، کتابی بسیار برجسته است. کلن استادانه نظریههای علمی پیچیده را بررسی کرده و درعینحال آنها را برای مخاطبان گسترده قابل فهم ساخته است. نثر غنایی کتاب آن را فراتر از یک متن علمی معمولی بُرده و از نظر فکری عمیقاً تأملبرانگیز کرده است. برخی از ویژگیهای برجستهٔ این کتاب عبارتاند از:• رویکرد میانرشتهای: نویسنده در این کتاب مباحثی مثل فیزیک، فلسفه و متافیزیک را ترکیب کرده و کاوشی جامع از زمان ارائه داده است که هم برای دانشمندان و هم خوانندگان عادی به یک اندازه جذاب است.
• نثر ساده و قابلفهم: نظریههای پیچیدهای مانند نسبت و مکانیک کوانتومی در این کتاب با نثری روشن و جذاب توضیح داده شده است.
• مطالب عمیق فلسفی: سؤالات اساسی در مورد ماهیت و تجربهٔ زمان در این کتاب مطرح شده و تفکر انتقادی فراتر از علم تجربی عنوان شده است.
• سبک روایی: سبک نگارش جذاب و متفکرانهٔ کلن، به کتاب کیفیت ادبی خاصی بخشیده است و آن را نهتنها آموزنده کرده بلکه خواندنش را لذتبخش کرده است.
• ارتباط با دنیای معاصر: دیدگاههای باستانی و مُدرن از زمان در این کتاب به هم وصل شده و نشان میدهد که چگونه درک ما از آن بر همهچیز ـ از کیهانشناسی گرفته تا زندگی روزمره ـ تأثیر میگذارد.
این کتاب مناسب چه کسانی است؟
.
اگر به مطالعهٔ کتابهای علمی علاقه دارید و از آن دسته خوانندگانی هستید که مجذوب اسرار زمان میشوید، این کتاب مناسب شماست. این کتاب بهویژه برای کسانی است که به فیزیک، کیهانشناسی یا متافیزیک علاقه دارید و همچنین خوانندگان کنجکاوی که دوست دارند با مفاهیم انتزاعی و توضیحات متفکرانه آشنا شوند. دانشجویان، استادان و خوانندگانی که به تفکرات میان رشتهای و ترکیب علم با پرسشهای قابلتأمل علاقه دارند هم این کتاب را بسیار غنی خواهند یافت.چرا کتاب «درباره زمان» را بخوانیم؟
.
• درک زمان فراتر از ساعت: کلن زمان را نه بهعنوان یک بُعد فیزیکی، بلکه به عنوان یک مفهوم لایهای که زندگی، خاطرات و جهان ما را شکل میدهد در این کتاب بررسی کرده است. او توضیح میدهد که چگونه زمان در مقیاسهای کیهانی و کوانتومی متفاوت رفتار میکند و شما را تشویق میکند که زمان را نه بهعنوان یک امر مسلم، بلکه به عنوان یک معمای قابل بررسی ببینید.• مرتبط کردن علم و فلسفه بهشیوهای معنادار: این کتاب فیزیک را از تجربهٔ انسانی جدا نکرده است؛ درعوض، نظریههای علمی را با پرسشهای فلسفی دربارهٔ وجود، علیت و خود در هم میآمیزد. این رویکرد میانرشتهای، درک غنیتر و جامعتری از زمان ارائه کرده است.
• این کتاب درک شما از واقعیت را به چالش میکشد: «درباره زمان» با زیر سؤالبردن ایدههایی مثل جریان، زمان، پیکان زمان و نسبیت، شما را به بازنگری در آنچه فکر میکنید در مورد واقعیت میدانید، سوق میدهد. این کتاب ذهن شما را به این موضوع باز میکند که چقدر از جهان ما توسط فرضیاتی شکل گرفته که علم اکنون آنها را زیر سؤال میبرد.
• توضیح مفاهیم دشوار به صورتی قابلفهم: کلن با وضوح و ظرافت مینویسد و ایدههای پیشرفته از نسبیت و مکانیک کوانتومی را بدون سادهسازی بیشازحد، قابلفهم کرده است. قیاسها و توضیحاتش به گونهای است که خوانندگان را بدون درنظر گرفتن پیشینهٔ علمیشان، به خود جذب میکند.
• تشویق به کنجکاوی و تأمل: این کتاب به جای ارائهٔ پاسخهای قطعی، شما را به گفتوگو با خودِ زمان دعوت میکند و سؤالاتی را برای شما باقی میگذارد که مدتها پس از پایان کتاب، همچنان در ذهنتان باقی خواهند ماند. کلن در این کتاب کنجکاوی خواننده را برمیانگیزد و ذهن شما را فعال و درگیر نگه میدارد.
کتاب «درباره زمان» را بخوانید چون سفری نادر در یکی از گریزانترین و اساسیترین عناصر وجود یعنی زمان است. کلن به طرز هنرمندانهای بینش علمی دقیق را با تأملات عمیق فلسفی در هم آمیخته و ایدههای پیچیده را بسیار ساده توضیح داده است. چه به علم علاقه داشته باشید یا در مورد واقعیت زمان کنجکاو باشید، یا صرفاً از گسترش افقهای فکری خود لذت ببرید، این کتاب نحوهٔ تفکرتان در مورد جهان، زمان و حتی خودتان تغییر خواهد داد.
دربارهٔ نویسنده
.
اتیین کلن فیزیکدان کمیسیون انرژی اتمی فرانسه و استاد فیزیک و فلسفهٔ علم در مدرسهٔ مرکزی پاریس و یکی از برجستهترین متخصصان جهان در زمینهٔ زمان و فیزیک است. او در سال 1958 به دنیا آمد و مدرک کارشناسی ارشدش را در مطالعات پیشرفته فیزیک نظری از مدرسهٔ مرکزی پاریس دریافت کرده است و همچنین دکترایش را در رشتهٔ فلسفهٔ علم دریافت کرده است. او در سال 2004 برندهٔ جایزهٔ ژان روستان (Prix Jean Rostand) شد، جایزهای که به افتخار زیستشناس به نویسندگان بزرگ کتابهای علمی اهدا میگردد. کلن در حال حاضر رئيس آزمایشگاه تحقیقات علوم مواد (LARSIM) است؛ یک آزمایشگاه تحقیقاتی که در نزدیکی پاریس قرار دارد. او چندین سال در مرکز پاریس فیزیک کوانتومی و فیزیک ذرات را تدریس کرد و درحالحاضر فلسفهٔ علم تدریس میکند و مقالات زیادی در این زمینه نوشته است.معرفی کتابهای مشابه:
.
اگر از مطالعهٔ این کتاب لذت بردید و به کتابهای علمی علاقه دارید که به صورت علمی و فلسفی به مفهوم زمان، هستی یا واقعیت میپردازند و به دنبال کتابهای مشابه در این زمینه میگردید، پیشنهاد میکنیم کتابهای زیر را نیز مطالعه کنید.• کتاب سیر زمان (The Order of Time)
.
کتاب «سیر زمان» اثر کارلو روولی (Carlo Rovelli) فیزیکدان نظری ایتالیایی است. روولی در این کتاب به ماهیت پیچیدهٔ زمان از منظر فیزیک مُدرن پرداخته است. این کتاب از لحاظ کاوش در مفاهیم علمی بسیار به کتاب «درباره زمان» شبیه است. هر دو کتاب درک متعارف از زمان را به چالش میکشند، و زمان را به عنوان یک ویژگی نوظهور ارائه کردهاند و بر فیزیک مدرن به ویژه نسبیت و نظریهٔ کوانتومی تمرکز کردهاند. این دو کتاب در کنار هم، دیدگاههای مکملی در مورد یکی از عمیقترین اسرار جهان ارائه میدهند و مفاهیم علمی انتزاعی را برای خوانندگان قابلفهم میکنند.روولی با ساختارشکنی مفاهیم رایج ما از زمان مثل جریان یکنواخت و ماهیت مطلق را بررسی کرده و توضیح میدهد که چگونه این ایدهها زیر ذرهبین گرانش کوانتومی و نسبیت فرو میریزند. روولی آشکار میکند که زمان یک ویژگی جهانی از واقعیت نیست، بلکه مفهومی لایهلایه است که توسط ترمودینامیک، مکانیک کوانتومی و ادراک انسان شکل گرفته است. او خوانندگان را در سفری از توهم گذر زمان به مفاهیم عمیق یک جهان بیزمان هدایت میکند و بینش علمی را با تأملات فلسفی ترکیب میکند.
• کتاب تا پایان زمان (Until the End of Time)
.
کتاب «تا پایان زمان» اثر برایان گرین (Brian Greene) فیزیکدان نظری و ریاضیدان آمریکایی است. مضامین کلیدی این کتاب مانند «درباره زمان» است. هر دو کتاب به ماهیت زمان و نقش آن در شکلدهی به کیهان پرداختهاند و از فیزیک معاصر برای کشف چگونگی رفتار زمان در مقیاسهیا مختلف استفاده کردهاند. هر کتاب به شیوهٔ خودش خواننده را به حوزههای فلسفی و وجودی میکشاند و خوانندگان را ترغیب میکند تا زمان را نه بهعنوان یک پسزمینهٔ ساده، بلکه به عنوان یک پدیدهٔ پیچیده و پویا در نظر بگیرند.گرین در این اثر گسترده و تأمل برانگیز، آغاز، توسعه و سرنوشت نهایی جهان را بررسی میکند و درعینحال آگاهی، خلاقیت و جستوجوی معنا را مورد نظر قرار داده است. او جدول زمانی کیهانی ـ از بیگ بنگ تا مرگ گرمایی بالقوهٔ جهان ـ را بررسی میکند و وجود ما به عنوان یک بخش زودگذر اما قابلتوجه در کیهانی همواره در حال تکامل را به تصویر کشیده است. او در این کتاب علم دقیق را با پژوهشهای فلسفی در هم آمیخته و هدفش درک چگونگی قرارگیری ما در جهانی است که به دست مکانیک کوانتومی و تکامل کیهانی اداره میشود.
سخن پایانی
.
کلن زمان را در این کتاب یک تیکتاک ساده در نظر نگرفته، بلکه به عنوان عنصری چندبُعدی و عمیقاً مرموز به مفهوم زمان پرداخته است که هر جنبهای از وجود ما را تحتتأثیر قرار میدهد. کلن از طریق تلفیق بینقصی از فیزیک و فلسفه، خوانندگان را دعوت میکند تا با زمان به عنوان یک پدیدهٔ قابل اندازهگیری و هم به عنوان یک تجربهٔ عمیقاً ذهنی روبهرو شوند. او درک متعارف از جریان و پایداری زمان را به چالش کشیده و ما را ترغیب میکند تا به زمان با دیدی کاملاً متفاوت بنگریم.یکی از جذابترین جنبههای کتاب «درباره زمان»، توانایی آن در قابلفهم کردن و معنادارکردن نظریههای علمی پیچیده برای خوانندگان عمومی است. نثر روان و لحن تأملبرانگیز کلن، کتاب را فراتر از نوشتههای علمی استاندارد پیش بُرده و ذهن خواننده را به چالش میکشد. رویکرد میانرشتهای کتاب نیز خواننده را تشویق میکند تا نهتنها در مورد چگونگی کارکرد زمان در جهان، بلکه در چگونگی عملکرد آن در زندگی خود نیز تأمل کند.
«درباره زمان» یک کتاب ساده دربارهٔ فیزیک و زمان نیست؛ بلکه تأملی فلسفی دربارهٔ وضعیت انسان است. این کتاب خوانندگان را تشویق میکند تا درنگ کنند و ماهیت وجودی خود را مورد بازنگری قرار دهند. در پایانِ این کتاب با پاسخهای قطعی روبهرو نخواهید شد، بلکه با حس تازهای از شگفتی دربارهٔ جهان و جایگاه گذرای خود مواجه میشوید که گواهی بر قدرت پرسشگری متفکرانه و راز پایدار زمان است.
در بخشی از کتاب میخوانیم:
.
زمان برای ما نوعی شاهد آشناست، موجودی بدیهی، واقعیتی که نیازی به گفتن ندارد. ما همیشه پذیرفتهایم که در اطراف ما هست، مرموز، ساکت، اما همواره در حال کار ـ در افتادن برگ، به دنیا آمدن نوزاد، فرو ریختن دیوار، فوتکردن شمع تولد، شکوفایی ماجرایی عشقی، در زوال. آیا این پدیدهها، که همگی بس واقعی هستند، بهاندازهی کافی جلوههای ملموس زمان را تشکیل نمیدهند؟ به نظر میرسد که تجربههای مشترک کافی باشد، بهطوری که هرگز نمیتوانیم در وجود زمان شک کنیم. آیا زمان چیزی نیست که خیلی ساده خودش را بر صفحهی ساعتها ما نشان میدهد؟به عقربهی دقیقهشمار ساعتی نگاه کنید که مدام جلو میرود. آیا ساعتْ زمان را آنطور که واقعاً ـ تقریباً عریان، تقریباً خالص ـ هست، از طریق حرکت دایرهوار عقربه بر ساعتها، دقیقهها و ثانیهها، نشان نمیدهد؟ یا به تعبیر (همواره پیچیدهی) مارتین هایدگر: آیا زمان «احضار عقربهی متحرک» است که خودش را بهوضوح نشان میدهد؟ ساعت شیئی است که بنا به تعریف و هدفش چیزی به غیر از خودش را نشان میدهد.
شاید بپسندید














از این مترجمها













