ویتگنشتاین و گادامر (به سوی فلسفه پساتحلیلی)
انتشارات کتاب پارسه منتشر کرد:
در قرن بيستم فلسفه غرب دچار شکاف عميقي شد که اين رشته را به اردوي متخاصم تبديل کرد. امروزه از اين تقسيمبندي با عناوين “فلسفه قارهاي” يا “اروپايي” در مقابل “فسلفه تحليلي” يا “انگليسي – امريکايي” ياد ميکنند. در سالهاي اخير آشتي روزافزون ميان مدارس و دانشکدههاي جوانتر، از عمق اين فاصله کاسته است اما گاهي نيز اختلافي ريشهدار باب خصومت و عدم درک متقابل را ميگشايد و اغلب بياعتمادي نهفتهاي به همراه پيامد تاسفبارش که همان جهل دوسويه است ادامه مييابد.
با توجه به اين پسزمينه کلي چندان حيرتآور نيست که کار مبتکرانه هانس گئورگ گادامر و لودويگ ويتگنشتاين در زمينه زبان – البته از دل سنتهاي مخالف هم – هيچگاه به منزله موضوع مطالعهاي مفصل در کنار هم قرار داده نشدهاند.
کتاب حاضر را ميتوان به يک معنا، گفتگويي ميان اين دو فيلسوف دانست. قرار بر آن است که طرفين گفتگو براي يکديگر آغوش ذهنشان را بگشايند، حتي اگر اين امر منجر به پذيرفتن پارهاي چيزها عليه خودشان شود. در اينجا به تعبير گادامر هيچکس طرفين گفتگو را به چنين امري مجبور نميکند و نفس گفتگوست که عقبنشيني از موضع خويش و مجال دادن به ديگري را موجه ميسازد.
کتاب “ويتگنشتاين و گادامر” حاصل ميانجيگري نويسندهاي است که تلاش کرده با پژوهشي فلسفي خود را ميان دو فيلسوف قرار دهد و آنها را پشت ميز گفتگو بنشاند. کتاب از هفت فصل تشکيل شده است: سرشت زبان؛ دو سنت فلسفي، گادامر و ويتگنشتاين: تضادها و اشتراکات، هرمنوتيک فلسفي گادامر و هستيشناسي زبان، ويتگنشتاين و منطقهاي زبان، تاريخ چه ربطي به من دارد (زبان به مثابه امري تاريخي)، رقابت ميان تفسيرها: قرائت ويتگنشتاين و گادامر از آگوستين،زبان روزمره و زبان فراتر از روزمره: هرمنوتيک بيان شاعرانه.
فروشگاه اينترنتي 30بوک
شاید بپسندید
